ตอนที่389 สุดท้ายกวินแหละที่ฉลาด
สีหน้าของชยุตเริ่มเปลี่ยน เหมือนไฟที่กำลังลุกเต็มหน้า แต่ไม่มีที่ระบาย
"ฉันเคยพูดหรอ ว่าฉันไม่รู้?"
วรินทรใช้แววตาที่สบายใจมอง ไปยังชยุตที่กำลังหมดหนทาง นี้แค่เพียงเริ่มต้นเท่านั้น สิ่งที่เขาทำกับแม่เธอ เธอจะค่อยๆคิดบัญชีกับเขา
"นางสารเลว!" ชยุตกัดฟันจ้องไปที่เธอ ตอนนี้ไม่มีทางออก เพราะตอนที่เขามาได้พาคนอีกครึ่งหนึ่งของเขากลับไปที่ประจำการ แต่ลืมเหลือคนๆว้ให้กับตัวเอง ทาวัต ยิ้มเยาะ กับแววตาที่กำลังเสียดสี
ชยุตล้มเหลว เพราะว่าการล้มเหลวครั้งเขาได้มั่นใจเกินเหตุ ถ้าสมมติวันนี้เขากับประภาพร่วมมือกัน ก็ยังมีโอกาสที่จะชนะ เพราะประภาพมีความรอบคอบและเก่งมากกว่าเสือแก่ตัวนี้ซะอีก
ที่วันนี้ ชยุตได้แหวนวงนี้ไป ก็มาจากประภาพที่ใช้วรินทรเข้าไปขโมย เขาสามารถทำให้คนอื่นจับไม่ได้ มันก็แสดงว่าเขามีความเก่งและความสามารถมาก
ที่จริง ชยุตมีไผ่ที่ใหญ่ที่สุด ก็คือประภาพ แต่ไม่ใช่แหวนลับนั่น
จะโทษ ก็โทษเขาที่คิดผิด ที่ใช้งานประภาพเสร็จ ก็ไม่ใช้เขาอีกเลย
"เก็บมันมา" ทาวัต บอกสั่งกับลูกน้อง ก่อนที่จับเอามือใหญ่ของเขาไปลูบมือวรินทรอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน
ชยุตรีบไปที่ประตูเพื่อที่วิ่งหนี หลังจากที่ได้ยินเสียงสั่งการของทาวัต 。
เวลานี้ ประตูก็ได้เปิดออกจากข้างนอก
"พี่ลิง ทำไมข้างนอกถึงมีคน?" ทาวัตพูดขึ้นพร้อมด้วยความสงสัย คฤหาสน์ของทาวัตใหญ่มาก ยัฃมีคนใช้ที่ทำความสะอาดจากข้างนอก นอกจากนี้ยังมีคนเดินลาดตะเวน
แต่ทำไมวันนี้ไม่มี ทำไมเงียบแบบนี้ คนสักคนก็ไม่มี ยิ่งทำให้เธอรู้สึกสงสัย
ทีนาร์ชนชนเข้ากับชยุต ชยุตเคยพบเจอ ทีนาร์. รู้ว่าเธอคือคุณหนูตะกูลนี้ ในสมองงก็คิดได้ทันที ก่อนที่จะรีบตรงไปหาของทีนาร์จับเธอ และใช้ปืนจ่อไปที่หัวของเธอ
ตอนนั่นคนที่จะจับตัวชยุตเห้นเขากำลังจับทีนาร์ เป็นตัวประกัน รับหยุดชะงักลง และมองไปที่ทาวันเพื่อฟังคำสั่ง
หัวใจของทาวัตกับวรินทร เสียง"ตึกตัก" ออกมา นึกว่าไม่ถึงมาก่อนว่าทีนาร์จะเข้ามาในตอนนี้
กวินอยู่บ้านพ่อแม่เขา ก็คือไม่อยากอยากให้เห็นเหตุการณ์แบบนี่ แต่กลับเป็นทีนาร์แทน
ทีนาร์ถูกชยุตเอามือลัดที่คอเธอ หน้าตาที่เริ่มซีด ส่วนมือที่ถือของมา ของก็ หล่นไปที่พื้น
เขาก็แค่อยากเข้ามาหาวรินทร มากระชับความสัมพันธ์ แต่นึกไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้
"อย่าเข้ามานะเรียกลูกน้องคุณออกไป!" ชยุต ได้เอาปืนจ่อเข้าไปขม่อมของ
ทีนาร์พูดอย่างไม่แกร่งกลัว
ทีนาร์ตกใจจนขาอ่อน และมองไปที่ทาวัตอย่างหวั่นกลัวและขอความช่วยเหลือ
ทาวัตคิ้วเริ่มตก ก่อนที่จะสั่ง " ถอยกลับไป "
คนพวกนั้นรับถอยกลับ
ใบหน้าชยุตที่เต็มไปด้วยความพอใจ ถอดหายใจออก ว่าไปพระเจ้าต้อง อยู่ ข้างเขามีตัวประกันอยู่ในมือเค้าคงไม่ต้องกลัวทาวัตว่าจะทำอะไรเขา
"ตอนนี้รีบหารถให้ฉัน แล้วก็เงินสดอีกสิบล้าน พาฉันออกไปจากที่นี่! " ชยุตยื่นคำขอไป ขอแค่เขาออกไปจากที่นี่ เขาก็จะสามารถหาวิธีกำจัดทาวัตได้แล้ว พอเค้ามีแหวนลับอยู่ เขาจะ กลัวไปทำไมล่ะ?
ตอนนั้น เธออยากปารองเท้าใส่ผู้ชายหมาบ้า?
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนี้รักประธานเจ้าเล่ห์
ก็รู้นี่นาว่าตอนที่หายไปกำลังท้อง ทำไมไม่ถามถึงเด็ก...