ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1026

บทที่ 1026 อู๋ตี้

การมาถึงของสำนักเติมฟ้าและกองกำลังตระกูลหลู่ทำให้เหล่าผู้ฝึกฝนเกือบทั้งหมดรู้สึกหวาดกลัว

ไม่ผิดคาดหลู่เสี่ยวจินได้บรรลุถึงขั้นจักรพรรดิแล้ว

นี่เป็นเรื่องที่แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้

เพียงหลู่เสี่ยวจินคนเดียวก็ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น หลู่เสี่ยวจินยังนำกลุ่มตระกูลหลู่และสำนักเติมฟ้าซึ่งมีผู้แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อยนับเป็นการร่วมมือกันระหว่างผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

เมื่อเมล็ดบัวสุกงอมและใจกลางเปิดออก ระหว่างกระบวนการแย่งชิงเมล็ดบัว ตระกูลหลู่ที่หลู่เสี่ยวจินสังกัดอยู่และสำนักเติมฟ้าจะเป็นกลุ่มที่ทำให้ผู้คนปวดหัวมากที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนยังสังเกตเห็นว่าในกลุ่มของสำนักเติมฟ้ามีหญิงสาวที่งดงามอีกคนหนึ่ง นางแบกกระบี่ยาวสามเล่มไว้ที่หลัง

หญิงสาวคนนี้หลายคนเคยเห็นมาก่อน

นางคือคนที่ใช้กระบี่ฟันหลี่ชางเซิงแห่งตระกูลหลี่ในตอนนั้น หลี่ชางเซิงมีพลังถึงขั้นจักรพรรดิระดับหกแต่กลับถูกหญิงสาวและจ้าวอู่หยางร่วมมือกันสังหาร

ไม่ว่าพลังของหญิงสาวจะเป็นของตัวเองหรือไม่ แค่สามารถนำมาใช้ได้ก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวแล้ว

ตอนนี้หญิงสาวผู้นี้ก็อยู่ในกลุ่มของสำนักเติมฟ้าด้วย

หมายความว่า สำนักเติมฟ้าและตระกูลหลู่ ไม่มีใครเทียบได้!

ทุกคนรอคอยการเปิดออกของในกลางเต๋อเหลียนอย่างเงียบ ๆ เพื่อทำการแย่งชิงครั้งสุดท้าย ผู้ฝึกฝนมากมายมุ่งหน้ามายังชั้นที่สามสิบสาม เสียงแหวกอากาศดังขึ้นไม่หยุด

ตู้ม!

กระบี่ใหญ่เล่มหนึ่งฟาดลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง กว้างครึ่งคนและสูงกว่าคนหนึ่งคน กระบี่ใหญ่จมลึกลงในพื้นดิน ดินโดยรอบกระเด็นและปลิวว่อน

แล้วชายผู้หนึ่งที่สวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มก็ลอยลงมาอย่างเบา ๆ เหยียบยืนบนด้ามกระบี่ใหญ่ เขาสวมหน้ากากผี แผ่พลังปราณทั่วร่างอย่างน่าตกใจ กอดอกพลางเปล่งเสียงแหบห้าวดังก้อง

“เมล็ดดอกบัวแห่งเต๋า ข้าอู๋ตี้ขอจองสองเมล็ด!” ทุกคนขมวดคิ้ว ชายผู้ถือกระบี่ใหญ่สวมหน้ากากผีนามว่าอู๋ตี้ ชัดเจนว่าเป็นผู้ฝึกฝนอิสระที่มีพลังมหาศาล พลังปราณที่แผ่ออกมาอย่างไร้รูปแบบแทบจะถึงความแข็งแกร่งของขั้นจักรพรรดิระดับหนึ่งแล้ว

แต่นั่นเป็นเพียงกลิ่นอาย หากแสดงพลังออกมาเต็มที่ย่อมต้องแข็งแกร่งกว่าขั้นจักรพรรดิระดับหนึ่งแน่นอน

และคำพูดอวดดีของอู๋ตี้ก็มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่าง

หลู่เสี่ยวจินขมวดคิ้วงามเข้าหากัน ดวงตาเย็นชายิ่งกว่าเดิม เดิมนางไม่ได้สนใจอู๋ตี้แต่อย่างใด เพียงแค่หลับตาพักผ่อนจิตใจ แต่คนผู้นี้ราวกับหมาบ้ากระโจนเข้ามากัดนาง

หลู่เสี่ยวจินกำหมัดขวา ก่อนจะต่อยใส่อู๋ตี้ที่พุ่งเข้ามา

ตู้ม!

คนสองคนปะทะกันอย่างรุนแรง หลู่เสี่ยวจินถอยหลังสองก้าว นางขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ

อู๋ตี้ถอยหลังไปสองก้าวครึ่ง เสียงหัวเราะดังออกมาจากใต้หน้ากาก

“ตระกูลหลู่ หลู่เสี่ยวจิน แค่นี้เองหรือ?”

ผู้คนโดยรอบต่างตกตะลึง อู๋ตี้ช่างมีความสามารถน่าทึ่งจริง ๆ ถึงกับสามารถต่อสู้กับหลู่เสี่ยวจินได้อย่างสูสี

“พี่สาวของข้าแค่ไม่อยากยุ่งกับเจ้า นางยังใช้พลังไม่ถึงห้าส่วนด้วยซ้ำ เจ้ายังกล้าพูดว่า ‘ก็แค่นี้’ อีกหรือ?” ลู่เฟิงขมวดคิ้ว ถลึงตากว้าง เหล่าผู้ฝึกฝนจากสำนักเติมฟ้าและตระกูลหลู่ต่างจ้องมองอู๋ตี้ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

อู๋ตี้ยันกายด้วยกระบี่หนัก ท่าทางยิ่งทวีความดื้อดึงและเหิมเกริมขึ้น

“ข้าใช้พลังเพียงสองส่วนเท่านั้น”