ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1031

บทที่ 1031 ทำให้ทุกคนตกตะลึง

ผู้คนมากมายเห็นว่าหลู่เสี่ยวจินบนกระดานจัดอันดับอัจฉริยะ ใช้เวลาเพียงสามชั่วยามกับอีกหนึ่งเค่อ หลายคนต่างพากันชื่นชมว่าหลู่เสี่ยวจินสมกับเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะจริง ๆ

แต่ไม่นาน มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติ ทำไมหลู่เสี่ยวจินถึงอยู่อันดับที่สอง?

แล้วใครกันที่อยู่อันดับหนึ่ง? จ้าวอู่เจียง?

สามสิบสามลมหายใจ!

ผู้ฝึกตนหลายคนถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ สามสิบสามลมหายใจงั้นหรือ? นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน? ทำไมถึงมีคนที่สามารถใช้เวลาเพียงสามสิบสามลมหายใจ ก้าวจากขั้นหลอมวิญญาณไปสู่ขั้นจักรพรรดิได้? จ้าวอู่เจียง? ช่างเป็นชื่อที่แปลกประหลาด แต่ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน?

เหล่าผู้ฝึกบำเพ็ญมากมายต่างค้นหาในหมู่ผู้คน พวกเขาไม่จำได้เลยว่ามีใครชื่อจ้าวอู่เจียง อัจฉริยะที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ไม่น่าจะไม่มีชื่อเสียงเป็นไปได้!

ขณะที่หลู่เฟิงกำลังเตรียมจะใช้สายตาฆ่าอู๋ตี้ผู้น่ารังเกียจและหยิ่งผยอง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนพูดว่าทำไมหลู่เสี่ยวจินถึงได้อันดับสอง?

เขาจ้องมองไปยังกระดานรายชื่อแสงทองบนท้องฟ้าด้วยความโกรธ ความโกรธพลุ่งพล่านในใจ จ้าวอู่เจียงเป็นใคร? ออกมาซะ! กล้าดีอย่างไรถึงแย่งอันดับหนึ่งของพี่สาวข้า หลู่เสี่ยวจิน!

โอ้ สามสิบสามลมหายใจหรอกหรือ งั้นไม่เป็นไร… ลู่เฟิงเห็นสามสิบสามลมหายใจที่อยู่ด้านหลัง ความโกรธก็ถูกกลืนหายไปในทันที ขณะเดียวกัน หัวใจของเขาก็สั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ มันเป็นไปได้อย่างไรที่จะมีคนทำได้ภายในสามสิบสามลมหายใจ?

แล้วจ้าวอู่เจียงคือใครกัน?

เขารู้จักแค่พี่เขยของเขา จ้าวอู่หยาง

ใช่แล้ว พี่เขยจ้าวอู่หยางล่ะ?

ดวงตาของหลู่เฟิงค้นหาบนกระดานรายชื่อ ขมวดคิ้วลึกขึ้นเรื่อย ๆ เป็นไปได้อย่างไรที่ไม่มีชื่อของจ้าวอู่หยาง? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

“จ้าวอู่หยาง?” หลู่เฟิงพึมพำออกมาอย่างไม่ตั้งใจ “จ้าวอู่เจียง?”

ต่างกันเพียงหนึ่งตัวอักษร! ดวงตาของหลู่เฟิงเริ่มเปล่งประกายร้อนแรง หากมีคนที่สามารถเหนือกว่าพี่สาวหลู่เสี่ยวจินได้ ในใจของเขาจะต้องเป็นพี่เขยจ้าวอู่หยางอย่างแน่นอน!

ถ้าเช่นนั้น จ้าวอู่เจียงคนนี้จะเป็นชื่อจริงของพี่เขยหรือไม่? พี่เขยใช้นามแฝงมาตลอด

ดังนั้นบนกระดานจัดอันดับอัจฉริยะนี้จึงไม่ปรากฏชื่อของจ้าวอู่หยางใช่หรือไม่?

แต่นางคอยมองหาตามลักษณะที่อู่เจียงแปลงร่างเป็นจ้าวอู่หยางรวมถึงถูกร่างของอู๋ตี้บังอยู่ จึงไม่ทันสังเกตเห็นจ้าวอู่เจียงที่นั่งอยู่ริมน้ำ

“จ้าวอู่เจียง?” อู๋ตี้พึมพำเบา ๆ จ้าวอู่เจียงผู้นี้มีบุคลิกที่เขาอยากเลียนแบบแต่ทำไม่ได้ เหมือนกับ… ความสงบนิ่งแบบ ‘ข้าไร้เทียมทาน เจ้าจะทำอย่างไรก็ตามใจ’ ดวงตาของเขากวาดมองไปที่กระดานจัดอันดับอัจฉริยะ บนนั้นมีชื่อที่โดดเด่นกว่าหลู่เสี่ยวจิน

“จ้าวอู่เจียง?” อู๋ตี้เปล่งเสียงดังขึ้นทันที กระบี่ใหญ่หมุนวนอยู่ในมือของเขา เขาชี้กระบี่ไปทางจ้าวอู่เจียง แล้วถามว่า

“เจ้าคือจ้าวอู่เจียงใช่หรือไม่?”

เสียงของอู๋ตี้ดึงดูดสายตาของทุกคน พวกเขาต่างอยากเห็นว่าจ้าวอู่เจียงผู้ที่ใช้เวลาเพียงสามสิบสามลมหายใจในการก้าวข้ามจากระดับเคมีสู่ขั้นจักรพรรดินั้นเป็นบุคคลวิเศษเช่นไร

เมื่อได้เห็นจ้าวอู่เจียงที่นั่งอย่างสงบเยือกเย็นริมฝั่งน้ำ นักฝึกฝนหลายคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งในใจ จ้าวอู่เจียงนั้นงดงามเกินบรรยาย โดยเฉพาะเมื่อเสริมด้วยบุคลิกอันเหนือธรรมชาติและรอยยิ้มบาง ๆ บนแก้ม

ผู้ฝึกตนหลายคนอดไม่ได้ที่จะมองนางอย่างพินิจพิเคราะห์สองสามครั้ง

ดวงตาของกู้เหนียนหยวนสั่นไหวเล็กน้อย

ขณะเดียวกัน ดวงตาของหลู่เฟิงก็สั่นไหว