ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1061

บทที่ 1061 บทสนทนาที่ไม่อยู่บนความถี่เดียวกัน

ร่างกายตรงหน้าอาจจะต้องถูกทิ้งไว้ในดินแดนลับเต๋อเหลียน

เป็นตัวแทนเขา

กลายเป็นเขาบนกระดานหมาก

ส่วนเขาจ้าวอู่เจียงจะกลายเป็นจีปอฉาง เดินออกจากดินแดนลับเต๋อเหลียนไป

ปิดฟ้าข้ามทะเล ซ่อนแผนยึดเฉินชาง ประสานในนอกให้กลมกลืน

“ในราชวงศ์เซียนต้าโจว ใครเคยแตะต้องหอกของเจ้ามาก่อน” จ้าวอู่เจียงจ้องมองจีปอฉาง

จีปอฉางกดความรู้สึกในใจลง แล้วตอบเสียงทุ้มว่า

“ท่านราชครู”

“เขาเป็นใคร” จ้าวอู่เจียงถามต่อ ราชครูผู้นี้น่าจะเป็นคนที่มารับข้า อาจไม่ใช่พวกเดียวกับจิตรกรเอกหลู่จง แต่ก็ไม่มีทางเป็นพวกเดียวกับจอมจักรพรรดิตระกูลหลี่แน่นอน

“ราชครูคือ…” จีปอฉางกำลังจะตอบ แต่จู่ ๆ ก็ชะงัก สีหน้าตกใจมองไปที่จ้าวอู่เจียง ในใจของเขาเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ

ไม่ถูกต้อง จ้าวอู่เจียงไม่ใช่คนในราชวงศ์เซียนต้าโจวหรอกหรือ? เหตุใดจึงไม่รู้ว่าราชครูเป็นผู้ใด?

แต่ไม่นานจีปอฉางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเข้าใจแล้วว่าตนเองคิดผิดไป

ประโยค ‘ผู้ใด’ ของจ้าวอู่เจียงไม่ได้กำลังถามถึงตัวตนของราชครู แต่กำลังครุ่นคิดถึงเจตนาของราชครู

ราชครูเป็นผู้ใดกัน? ผู้ที่วางแผนไม่มีที่ติ ทุ่มเทสุดกำลังเพื่อความเข้มแข็งของราชวงศ์ต้าโจว ผู้มีวิทยาอาคมล้ำเลิศ และเป็นผู้มากประสบการณ์ มากเล่ห์เหลี่ยม เมื่อราชครูได้สัมผัสหอกราชันของจีปอฉางย่อมต้องมีเจตนาบางอย่างแน่นอน

อาจจะมีการบอกใบ้หรือชี้แนะบางอย่างในตอนนั้นก็เป็นได้

จีปอฉางถอนหายใจ จ้าวอู่เจียงฉลาดเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก

เพียงแค่เห็นกระดูกจอมจักรพรรดิและหอกราชันก็มองออกถึงจุดสำคัญของปัญหาได้แล้ว

ราชครูต้องการทำอะไรกันแน่ หรือว่านี่ก็เป็นหนึ่งในแผนการเพื่อทำให้ราชวงศ์โจวแข็งแกร่งยิ่งขึ้น?

“ข้าไม่รู้แน่ชัด” จีปอฉางส่ายหัว เขาไม่ได้ดื้อดึง แต่เลือกที่จะพูดความจริงกับจ้าวอู่เจียง เขาไม่รู้จุดประสงค์ของราชครูจริง ๆ

แต่เมื่อราชครูจัดการย่อมต้องมีเหตุผล

จีปอฉางจะไม่สงสัยในตัวราชครู

เขาคือขุนนางผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงที่ทำให้ราชวงศ์เซียนต้าโจวเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องมาเกือบพันปี

“ราชครูเป็นผู้ใด?” จ้าวอู่เจียงเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เมื่อเผชิญกับคำถามที่เพิ่งถูกถามไปเมื่อครู่ จีปอฉางถึงกับชะงักงัน

หรือจะเป็นการทดสอบจากราชครู? ทดสอบว่าเขาจะสามารถรับหน้าที่อันหนักอึ้งในฐานะรัชทายาท กระทั่งขึ้นครองบัลลังก์ได้หรือไม่?

ราชครูกำลังทดสอบเขาแน่!

ดวงตาของจีปอฉางเปล่งประกาย เขาเข้าใจแล้ว!

เขากล่าว วาจาเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก “ราชครูคือดวงอาทิตย์อันเจิดจ้าในยามกลางวันของราชวงศ์เซียนต้าโจว ทัดเทียมกับองค์จักรพรรดิ!”

“คือโคมไฟที่ส่องสว่างยาวนานในความมืดมิดแห่งราตรี นำทางประชาชนให้ก้าวเดินไปข้างหน้าโดยไม่หลงทาง!”

“คือผู้อาวุโสที่ข้าเคารพนับถือที่สุดคนหนึ่งในใจ!”

จ้าวอู่เจียง “…”

จ้าวอู่เจียงเพียงแค่ต้องการรู้ถึงตัวตนของราชครู แค่อยากรู้ชื่อแซ่ นอกจากตำแหน่งยังมีสถานะอื่นใดอีกหรือไม่ เช่นเป็นนักพรต เป็นนักปราชญ์

จีปอฉางช่างดื้อดึง ยืนกรานปากแข็ง แสร้งพูดจาจริงใจ แต่กลับไม่ยอมเปิดเผยความลับสำคัญแม้แต่อย่างเดียว