บทที่ 1064 การปลอมตัว
บางคนโกรธจนกัดฟันกรอด
พวกเขายังคงหวังว่า เมื่อดินแดนลับเต๋อเหลียนสิ้นสุดลง พวกเขาจะออกไปบอกผู้อาวุโสของตระกูลที่รออยู่ข้างนอก และสั่งสอน กระทั่งกำจัดจ้าวอู่เจียง
แต่จ้าวอู่เจียงกลับเลือกที่จะอยู่ในดินแดนลับเต๋อเหลียนต่อ พวกเขาคาดไม่ถึงจริง ๆ
หากจ้าวอู่เจียงอยู่ที่นี่พวกเขาจะแก้แค้นได้อย่างไร?
จะทำลายกฎของดินแดนลับเต๋อเหลียนได้หรือ? ไม่ใช่ทุกตระกูลจะเป็นอย่างตระกูลหลี่และสำนักเติมฟ้าที่เป็นกลุ่มอำนาจใหญ่
ผู้สูงส่งของตระกูลหลี่และสำนักเติมฟ้าสามารถละเลยกฎบางส่วนได้ แต่กลุ่มอำนาจที่พวกเขาสังกัดไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับจอมจักรพรรดิสูงสุดเช่นนั้น
หากจ้าวอู่เจียงต้องการอยู่ต่อจริง ๆ พวกเขาก็ทำได้เพียงจ้องมองอย่างหมดหนทาง
ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถเอาชนะได้ แต่ถ้ารอการเปิดดินแดนลับเต๋อเหลียนครั้งหน้า พวกเขาก็ไม่มีคุณสมบัติจะเข้ามาแล้ว
ถึงตอนนั้นต่อให้ทายาทรุ่นหลังหรือคนรุ่นเดียวกันที่อายุน้อยกว่าของพวกเขาเข้ามาได้ก็ไม่มีทางเอาชนะจ้าวอู่เจียงได้
ที่พำนักของตระกูลหลู่
ลู่เสี่ยวจิ่นหายดีแล้ว พอนางได้ยินข่าวลือที่แพร่สะพัดอย่างรวดเร็วในทุกชั้น
นางขมวดคิ้วงาม ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
หากจ้าวอู่เจียงจะทำเช่นนี้จริงก็ไม่ใช่วิธีที่เลวร้ายในการรักษาชีวิตไว้ แต่นางไม่ปรารถนาให้จ้าวอู่เจียงอยู่ที่นี่ นางสามารถใช้สถานะในฐานะหลู่เสี่ยวจินแห่งตระกูลหลู่คุ้มครองจ้าวอู่เจียงได้อย่างแน่นอน
หากไม่สำเร็จจริง ๆ นางก็จะไปขอร้องบรรพบุรุษ บอกกับท่านว่านางเป็นคนของจ้าวอู่เจียงแล้ว จ้าวอู่เจียงเป็น นางก็เป็นจ้าวอู่เจียงตาย นางก็ตาย บรรพบุรุษที่รักและเอ็นดูนางเสมอมาจะต้องยอมช่วยแน่นอน
ขณะที่นางกำลังกังวล จ้าวอู่เจียงก็ส่งคำพูดผ่านจิตที่ทำให้นางสบายใจมาให้
……
เช่นเดียวกับหลู่เสี่ยวจิ่น ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจ้าวอู่เจียงต่างก็กังวลเป็นห่วงจ้าวอู่เจียง เรื่องนี้ยังไม่ทราบจริงเท็จ แต่หากพิจารณาจากสถานการณ์ก็อาจเป็นการตัดสินใจที่มีเหตุผลที่สุดที่จ้าวอู่เจียงสามารถทำได้
จ้าวอู่เจียงพลันเปลี่ยนร่างกลายเป็นจีปอฉาง
เขาไม่จำเป็นต้องปลอมตัวอย่างตั้งใจนัก เพราะหนึ่งเขาเหมือนจีปอฉางตัวในหลาย ๆ ด้วย สองเขามีพื้นฐานของเคล็ดวิชาทองคำไร้พ่ายที่เป็นวิชาเทพ และยังสามารถใช้วิชาร่างอมตะที่มีเฉพาะในราชวงศ์เซียนต้าโจวได้
สาม เขาและเซวียนหยวนจิ้งสามารถปลอมตัวได้ เขาเปิดถุงเฉียนคุนของจีปอฉางได้ ซึ่งภายในมีสิ่งของที่สามารถพิสูจน์ตัวตนได้อย่างครบถ้วน
ทั้งป้ายอาญาสิทธิ์ต่าง ๆ และของล้ำค่าที่เกี่ยวข้องกับรสนิยมเฉพาะตัว
ในความมืดของราตรี จ้าวอู่เจียงนั่งสมาธิอย่างสงบ สวมเสื้อคลุมสีดำสนิท ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายของความหยิ่งทะนงที่แม้แต่จีปอฉางยังสู้ไม่ได้
ความหยิ่งทะนงเช่นนี้เขาไม่คุ้นเคยแต่เขาทำได้ดีมาก เพียงทำให้ใบหน้าแสดงออกประมาณว่า ‘ถ้ากล้านักเจ้ามาตีข้าสิ’ และ ‘ข้าเหงาและหนาวเหลือเกิน’ ก็พอแล้ว
เซวียนหยวนจิ้งยกยิ้ม ส่งเสียงเรียกเบา ๆ “องค์ชาย”
ตอนนี้นางเปลี่ยนจากฐานะฮ่องเต้หญิงกลายเป็นสาวใช้
ส่วนเขาเปลี่ยนจากขันทีกลายเป็นองค์ชาย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า