ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1135

บทที่ 1135 บรรยากาศไม่ค่อยดีนัก

ความคิดในสมองของจ้าวอู่เจียงยังไม่ทันกระจ่างก็ได้ยินเสียงตะโกนของหลินอวี้ที่ยืนอย่างนอบน้อมไม่ไกล

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

ความคิดถูกขัดจังหวะ จ้าวอู่เจียงหันมองก็พบว่าหลินอวี้กำลังยื่นมือห้ามชายวัยกลางคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้

ชายวัยกลางคนสวมชุดที่เป็นแบบของจจวนเฉิงอ๋อง คงเป็นบ่าวของจจวนเฉิงอ๋อง ผู้ใต้บังคับบัญชาขององค์ชายรอง

“ข้าน้อยเจี่ยไคหลายคารวะองค์อิ้นอ๋อง” ชายวัยกลางคนที่ถูกหลินอวี้ขวางไว้ไม่ได้โกรธ กลับประสานมือคำนับอย่างจริงจัง

หลินอวี้ขมวดคิ้วแน่น พลังปราณของเขาพุ่งเป้าไปยังชายที่แนะนำตัวว่าเจี่ยไคหลาย

หลินอวี้รู้จักเจี่ยไคหลาย เขาเป็นหนึ่งในคนสนิทขององค์ชายรอง วรยุทธ์ไม่ได้ด้อยไปกว่าหลินอวี้

บัดนี้เมื่อมีคนเข้าใกล้องค์ชายของเขา หลินอวี้จำเป็นต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิด เพื่อป้องกันเจี่ยไคหลายที่อาจมีเจตนาร้ายทำอันตรายต่อองค์ชาย

“มีธุระใด?”

จ้าวอู่เจียงเอ่ยเสียงเรียบ

“อิ้นอ๋องโปรดอย่าเศร้าโศก เฉิงอ๋องเชิญท่านไปสนทนาที่จวน” เจี่ยไคหลายโค้งกายอีกครั้ง

“เฉิงอ๋องตรัสว่า สามารถไขข้อสงสัยในใจท่านได้”

จ้าวอู่เจียงมองชายวัยกลางคน ช่างมาได้จังหวะ เขากำลังมีเรื่องสงสัยอยู่พอดี

“ไปกันเถอะ” จ้าวอู่เจียงถอนหายใจ ท่าทางหดหู่และอ่อนล้า

“พ่ะย่ะค่ะ” เจี่ยไคหลายตอบอย่างนอบน้อม

หลินอวี้วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปใกล้ ประคององค์ชายของตน

การสิ้นพระชนม์ของอันเฟยย่อมกระทบกระเทือนจิตใจองค์ชายอย่างหนัก ในสายตาของหลินอวี้ องค์ชายเหี่ยวเฉาราวกับมะเขือถูกน้ำค้างแข็ง

จ้าวอู่เจียงก้าวเดินอย่างช้า ๆ ไม่พูดจา

หลินอวี้กับเจี่ยไคหลายเดินตามซ้ายขวา ห่างออกไปครึ่งก้าว

บรรยากาศรอบข้างหนักอึ้ง

หลินอวี้จับตาเจี่ยไคหลายไม่คลาดสายตา พร้อมกับสังเกตความเคลื่อนไหวรอบด้าน

องค์ชายกำลังหดหู่เพราะการสิ้นพระชนม์ของอันเฟย ย่อมไม่อาจสนใจสิ่งรอบข้าง

หลินอวี้กวาดตามองรอบห้องหนังสืออย่างแนบเนียน แล้วค้อมตัวถอยออกไป

จ้าวอู่เจียงก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปในห้องหนังสือ แล้วประตูก็ปิดลง

หลินอวี้ยืนอยู่หน้าประตู คอยเงี่ยหู หากมีเสียงผิดปกติใด ๆ ดังออกม เขาพร้อมจะพุ่งเข้าไปทันที

“ฮึ” เจี่ยไคหลายยืนอยู่ข้างกายหลินอวี้ เฝ้าอยู่หน้าประตูห้องหนังสือ เปล่งเสียงในลำคอ ใบหน้าเต็มไปด้วยแววเยาะหยัน ความหมายชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยออกมา

การกระทำของหลินอวี้ตลอดทางจนถึงเมื่อครู่นี้ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

เมื่อครู่เพราะองค์ชายสี่อยู่ด้วยเขาจึงไม่กล้าแสดงออก แต่ตอนนี้องค์ชายสี่เข้าไปในห้องหนังสือแล้ว และที่นี่ก็เป็นอาณาเขตของเขา เขาไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกต่อไป

หากเป็นแต่ก่อนหลินอวี้คงส่งเสียงฮึกลับไปแล้ว แต่วันนี้เขาเพียงแค่ชายตามองเจี่ยไคหลาย ทั้งร่างกายสงบนิ่ง หรี่ตาลงเล็กน้อย ยืนตัวตรงราวกับระฆังใหญ่อยู่หน้าประตูห้องหนังสือ

นับตั้งแต่เจ้านายของเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายหกไข่มุก หลินอวี้ก็รู้สึกหวาดระแวงอยู่เสมอ ราวกับว่าในวังหลวงเต็มไปด้วยคนชั่วที่จ้องมองด้วยความเจ้าเล่ห์และซ่อนเร้นความมุ่งร้าย

การสิ้นพระชนม์ของอันเฟย เขาได้กลิ่นอายอันตรายที่ผิดปกติ และการที่องค์ชายรองเชิญองค์ชายเขามาสนทนาในเวลานี้พอดีก็ช่างบังเอิญเกินไป ทุกอย่างช่างน่าสงสัย

หลินอวี้กับเจี่ยไคหลายยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องหนังสือ ทั้งสองคนไม่สนใจกันและกัน แม้จะมองกัน ก็เพียงเหลือบหางตามอง ใช้หางตากรีดแทงกันอย่างดุดัน

ส่วนภายในห้องหนังสือ บรรยากาศระหว่างเจ้านายทั้งสองคนกลับกลมเกลียวกันดี