ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1136

บทที่ 1136 ความลับเบื้องหลังร่างอมตะ

ภายในห้องหนังสือ

องค์ชายรองจีปอทงยื่นถ้วยชาร้อนให้น้องชายของตน พลางปลอบประโลมว่า

“ปอฉาง เรื่องอันเฟย เจ้าอย่าเศร้าโศกนักเลย”

จ้าวอู่เจียงรับถ้วยชาร้อนมาถือไว้ นั่งอยู่บนเก้าอี้ ท่าทีเศร้าโศกและหดหู่ อีกทั้งยังเหม่อลอ ราวกับว่า การจากไปของพระมารดาได้ปลดเกราะความดุดันและสง่างามในยามปกติของเขาออกไป

“พี่รอง ท่านบอกว่าจะคลายความสงสัย จะคลายความสงสัยอะไรหรือ?” จ้าวอู่เจียงมองจีปอทง แววตาคมกริบ

“เจ้าคงมีความสงสัยในการตายของอันเฟยใช่หรือไม่?”

จีปอทงรูปร่างกำยำ เป็นชายร่างใหญ่ทีท่าทางเหมือนจะหยาบกร้าน แต่ยามนี้เขามีแววตาซับซ้อนและน้ำเสียงอ่อนโยน ทำให้เหมือนพี่ชายที่ห่วงใยน้อง ๆ มากกว่า ไม่เหลือเค้าของคนที่มีข่าวลือว่าอารมณ์แปรปรวนและมักใช้ความรุนแรง

“และในใจเจ้าคงมีการคาดเดาบางอย่าง แต่ไม่มีหลักฐาน จึงไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ” จีปอทงกล่าว

“เกาหยวนจู่ตายแล้ว เจ้าคงไปสืบมาแล้ว

และร่างของอันเฟยก็หายไปด้วย”

“พี่รองต้องการจะบอกอะไรหรือ?” จ้าวอู่เจียงถามทั้งที่รู้คำตอบ ทำราวกับความเศร้าโศกจะทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการคิดไปชั่วขณะ

จีปอทงถอนหายใจเบา ๆ

“เสด็จแม่ข้าสิ้นพระชนม์กะทันหันในวังหลวง ร่างของนางถูกเกาหยวนจู่นำไป”

“หลังจากนั้น ในวังหลังก็มีข่าวลือว่าการสิ้นพระชนม์ของเสด็จแม่ข้าเกี่ยวข้องกับอันเฟยผู้เป็นเสด็จแม่ของเจ้า”

“ตอนนี้อันเฟยก็สิ้นพระชนม์กะทันหัน และเกาหยวนจู่ก็ตายไปอีกคน”

“พี่รองต้องบอกเจ้า พวกเขาทั้งหมดล้วนเสียชีวิตด้วยเรื่องเดียวกัน”

จ้าวอู่เจียงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววคาหนักอึ้ง

“มันเกี่ยวข้องกับร่างอมตะ” จีปอทงเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาของเขาค่อย ๆ มีประกายสีทองวาบขึ้น

จ้าวอู่เจียงดวงตาฉายแววหนักอึ้งกว่าเดิม

ครั้งนี้เขาไม่ได้แกล้งทำ

อันเฟยเคยเตือนว่าห้ามใช้ร่างอมตะอีก แต่ตอนนี้จีปอทงกลับไม่ลังเลที่จะเปิดใช้ร่างอมตะต่อหน้าเขา

ร่างอมตะถูกเปิดใช้บนร่างของจีปอทง เขายิ้มอย่างขมขื่น

“พระมารดาของพวกเราล้วนถูกปิดปากเพราะบังเอิญล่วงรู้ความลับเบื้องหลังร่างอมตะของราชวงศ์ต้าโจว”

“แต่เจ้ารู้หรือไม่ ปอฉาง ในราชวงศ์เซียนต้าโจวยังมีวิชาร่างอมตะอีกแขนงหนึ่ง”

“ตลอดหลายยุคสมัยที่ผ่านมา มีเพียงผู้ที่ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิเท่านั้นจึงจะสามารถฝึกฝนวิชาร่างอมตะพิเศษนี้ได้

“วิชาร่างอมตะที่พวกเราฝึกฝนยังมีข้อบกพร่อง เรียกว่า หยิน”

“ส่วนอีกวิชาหนึ่งที่แทบจะไร้ที่ติ เรียกว่า หยาง”

“ดวงอาทิตย์สามารถกลืนกินดวงจันทร์ได้!”

“นี่คือหนึ่งในความลับที่ทำให้ราชวงศ์เซียนต้าโจวมั่นคงยั่งยืน”

“เป็นโซ่ตรวนที่จักรพรรดิใช้ล่ามทายาทของตน”

“เช่นเดียวกับพลังมังกรที่ใช้ควบคุมขุนนางทั้งหลาย และเชื้อพระวงศ์ที่ไม่ใช่แซ่จี เป็นการแสดงออกถึงอำนาจอันสูงสุด”

“ด้วยโซ่ตรวนสองเส้นนี้ บัลลังก์ราชวงศ์เซียนต้าโจวจึงไม่มีวันสั่นคลอน”

“เมื่อบัลลังก์มั่นคงภายในย่อมไม่แตกแยก ข้าศึกภายนอกก็ไม่อาจรุกราน ราชวงศ์โจวจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์!”

จ้าวอู่เจียงถาม “เป็นเช่นนี้มาแต่โบราณหรือ?”

“ใช่” จีปอทงดวงตาแดงก่ำราวกับจะมีเลือดหยด เขาเอ่ยเสียงสั่น “เดิมนี่เป็นเพียงวิธีหนึ่งในการป้องกันความวุ่นวายภายในราชวงศ์โจว แต่ฮ่องเต้ของพวกเรากลับต้องการใช้เพื่อทำอีกสิ่ง นั่นคือการมีชีวิตอมตะ!”