ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1179

บทที่ 1179 เส้นทางบำเพ็ญที่แตกต่าง

ตลอดช่วงเช้า

จีปออิงจัดการกับ ‘ฎีกาถวายพระพร’ ที่น่าเบื่อและ ‘ฎีการายงานสภาพอากาศ’ ที่มีเนื้อหาซ้ำซากจำเจ

ต้นเหตุของฎีกาถวายพระพรคือหยางปิ่งเอิน

ส่วนต้นเหตุของฎีการายงานสภาพอากาศคือจีโหยวปิ่ง ผู้อาวุโสตระกูลจีที่ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ว่าการมณฑลซุ่นเทียนในราชวงศ์เซียนต้าโจว

ฎีการายงานทั้งหมดล้วนเป็นการรายงานการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ แสงแดด และฝนในมณฑลซุ่นเทียนของราชวงศ์เซียนต้าโจว ตั้งแต่ต้นเดือนเก้าจนถึงปลายเดือนเก้า

ฎีกาทั้งสองประเภทนี้ทำให้จิตใจที่เคยตื่นเต้นของจีปออิงกลายเป็นมือที่สั่นระริกในตอนนี้

แต่เขายังคงมีกำลังใจเต็มเปี่ยม แผนการในใจยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

เขาต้องจัดการฎีกาและเรื่องจุกจิกให้เสร็จก่อน ทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนให้ดี แล้วค่อยหาวิธีกดดันเหล่าองค์ชายโดยเฉพาะผู้ช่วยบริหารราชการอย่างจีปอฉาง

เขาต้องกำจัดศัตรูที่จะขึ้นครองราชย์ทั้งหมดให้หมดสิ้น

ในบรรดาองค์ชายตอนนี้ ผู้ที่คุกคามเขามากที่สุดก็คือจีปอฉาง

ไม่เพียงแต่เป็นองค์ชายหกไข่มุกเท่านั้น ยังเป็นองค์ชายผู้ช่วยบริหารราชการด้วย และจีปอฉางก็ซ่อนความสามารถไว้ลึกเกินไป

เขารู้สึกว่าวิชาการเขียนคาถาและความสงบนิ่งยามเผชิญเหตุที่เขาเห็นนั้น เป็นเพียงส่วนหนึ่งของจีปอฉางเท่านั้น ยังมีความสามารถที่ร้ายกาจอีกมากที่เขายังไม่เคยได้เห็น

เขาไม่อาจประมาทได้เด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้จีปอฉางใช้กำลังโจมตีอย่างกะทันหันจนเขารับมือไม่ทัน

ตอนนี้เขายังต้องรักษาเครือข่ายความสัมพันธ์ของตนเองให้มั่นคง

เริ่มจากคนใกล้ตัวก่อน

แต่เขาไม่อยากเห็นหน้าหยางปิ่งเอินแล้ว เขารู้สึกว่าถ้าได้เห็นหน้าหยางปิ่งเอินที่เป็นพ่อตาของตน คงอดไม่ได้ที่จะหยิบพู่กันขีดเขียนสักสองที

ไปรักษาความสัมพันธ์กับตระกูลซูก่อนดีกว่า ต้องปรึกษาหารือกับท่านแม่ให้ดี ไม่รู้ว่าท่านแม่หายดีแล้วหรือยัง

เขาครุ่นคิดในใจ ก่อนจะวางพู่กันแดงลง ถึงเวลาที่ควรพักผ่อนสักครู่แล้ว ฎีกาที่ยังไม่ได้จัดการ ค่อยจัดการทีหลังก็ได้

เขายืดเส้นยืดสาย เตรียมเดินไปยังตำหนักฉีเฟิงอย่างช้า ๆ

……

“โอย..”

จ้าวอู่เจียงยืดเส้นยืดสาย พระอาทิตย์ขึ้นสูงสามลำ ในที่สุดเขาก็ตื่นนอน กระดูกทั่วร่างส่งเสียงดังกรอบแกรบ เขาครางด้วยความสบายตัว ก่อนที่เขาจะแต่งตัว ล้างหน้า กินอาหารเช้า อ๋อไม่ใช่… อาหารกลางวัน

เขาเริ่มต้นวันใหม่อีกครั้ง

เขามาที่ราชวงศ์เซียนต้าโจวเพื่อหลบลมหลบฝนชั่วคราว ไม่ได้มาเป็นเครื่องมือ หรือมาเป็นเครื่องจักรที่ต้องรับมือกับเหล่าสนมนางในทั้งวัน

รอบข้างมีคนมากมาย บ้างก็แซ่จี บ้างก็เป็นเพศจี

จ้าวอู่เจียง “นำกล่องยามาเร็ว!”

จ้าวอู่เจียงร้องเรียกบ่าวรับใช้

บ่าวรับใช้นำกล่องยามาให้ หลินอวี่รับมาแล้วเดินตามหลังองค์ชายของตนไปยังตำหนักฉีเฟิง

ปัจจุบันองค์ชายได้เป็นอ๋องหกไข่มุกแล้ว และยังได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ให้เป็นผู้ช่วยบริหารราชการ หลินอวี่ผู้นี้สาบานว่าจะปกป้ององค์ชายจนถึงที่สุด ไม่ให้องค์ชายต้องเจอกับภัยอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น

ในเวลาเดียวกัน จีปออิงก็ก้าวออกมาจากห้องหนังสือ

เขาเดินย่างก้าวช้า ๆ

หลังจากที่ต้องจัดการกับฎีกาที่น่าเบื่อมาตลอดช่วงเช้า เขาก็พบว่าโลกนี้ช่างงดงามเสียเหลือเกิน

ทั้งคานไม้แกะสลักวาดลวดลายในวังบูรพา ทั้งดอกไม้และพืชพรรณริมระเบียงทางเดิน ล้วนชวนให้ชื่นตาชื่นใจ

“ค่อย ๆ ช้า ๆ ทั้งหมดล้วนเป็นของข้า ไม่ต้องรีบร้อน…”

เขาอารมณ์ดีอย่างเห็นได้ชัด ดูได้จากการพึมพำเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย