บทที่ 1555 ความคุ้นเคยอันลึกซึ้ง
“ซีเหมินฉางชิ่งคนนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
โม่หรานหร่านจ้องมองชายในชุดโบราณที่มีบุคลิกสง่างามบนหน้าจอด้วยความสงสัย
เธอไม่คิดว่าเสี่ยวหลีจะชอบนักแสดงที่มีชื่อเสียงพอสมควรคนนี้ เพราะเสี่ยวหลีมีนิสัยเย็นชาโดยกำเนิด และยังไม่สนิทสนมกับผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอไม่ชอบผู้ชาย
โดยพื้นฐานทั้งในทางทฤษฎีและความเป็นจริง ผู้ชายในสายตาเธอก็ไม่ต่างอะไรจากแมวหมาจรจัดที่อยู่ข้างถนน
ดังนั้นตามหลักการแล้วเธอไม่น่าจะชอบนักแสดงคนนี้
‘แต่ทำไมเธอถึงดูซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ล่ะ?’
“ไม่มีอะไร”
โม่หลีมีหน้าตาคล้ายคลึงกับโม่หรานหร่านอยู่บ้าง แต่โม่หรานหร่านมีลักษณะและน้ำเสียงแบบพี่สาว
ส่วนโม่หลี เมื่อมองใกล้ ๆ จะเห็นว่ามีใบหน้างดงามนั้นประณีตกว่า แต่ด้วยคิ้วที่ขมวดน้อย ๆ และการแต่งกายที่มิดชิด ทำให้เธอดูเหมือนสาวน้อยที่อ่อนโยน เหมาะกับสถานะน้องสาวมากกว่า
ขณะเดียวกัน บนใบหน้าของโม่หลีมักจะมีรอยยิ้มบาง ๆ ติดอยู่เสมอ ให้ความรู้สึกอ่อนโยนและงดงามอย่างเงียบสงบ
ถ้าไม่ใช่เพราะโม่หรานหร่านและคนในตระกูลโม่ รวมถึงผู้คนในดาวโม่ที่ต่างก็เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับนิสัยของโม่หลีมาก่อน เมื่อแรกพบคงคิดว่าเธอเป็นหญิงงามที่อ่อนโยน โดยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วโม่หลีมีความเย็นชาต่อผู้คนฝังลึกอยู่ในกระดูก
“หรือว่าเธอเจออะไรบางอย่างภาพยนตร์เรื่องนี้?”
โม่หรานหร่านถามด้วยความสงสัยที่เพิ่มมากขึ้น ปกติแล้วเสี่ยวหลีไม่เคยดูละครน้ำเน่าที่ผลิตแบบลวก ๆ เช่นนี้ แต่วันนี้กลับดูหกนาทีแรกซ้ำ ๆ และสายตาแทบจะจับจ้องอยู่ที่นักแสดงที่ชื่อซีเหมินฉางชิ่ง
เรื่องนี้จะต้องมีความผิดปกติบาง แต่มันผิดปกติตรงไหนกันแน่!
โม่หลียิ้มอย่างอ่อนโยน
“พี่คะ ฉันแค่รู้สึกว่าซีเหมินฉางชิ่งคนนี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง”
โม่หรานหร่านยิ่งสงสัยหนัก เสี่ยวหลีไม่เคยออกจากดาวโม่มาตั้งแต่เกิด ทั้งยังแทบไม่เคยติดต่อกับคนนอก แล้วจะรู้สึกคุ้นเคยกับนักแสดงอย่างซีเหมินฉางชิ่งได้อย่างไร?
แค่แรกเห็น เขาก็ไม่อาจละสายตาไปจากบุรุษชุดขาวผู้นี้ได้
เขามั่นใจว่าไม่เคยรู้จักบุรุษชุดขาวผู้นี้มาก่อน ทว่ากลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด โดยที่ตัวเขาเองยังไม่ทันรู้ตัว สายตาที่มองบุรุษชุดขาวครั้งที่สองกลับอ่อนโยนลง ราวกับว่าบุรุษผู้นั้นเป็นคนสนิทของเขา
หม่าซูเยี่ยนเงยหน้าขึ้นมาโดยบังเอิญ เห็นจ้าวอู่เจียงจ้องมองบุรุษในชุดโบราณสีขาว เธอจึงถามด้วยความสงสัย
“ที่รัก นายมองซีเหมินฉางชิ่งทำไม?”
“ซีเหมินฉางชิ่ง?” จ้าวอู่เจียงถามอย่างงุนงง
หม่าซูเยี่ยนอธิบาย
“อ๋อ นายคงจะยุ่งอยู่ทั้งวันจนไม่รู้จักสินะ พระเอกคนนี้ชื่อซีเหมินฉางชิ่ง เป็นดาราหนุ่มที่กำลังดังมากในตอนนี้ ได้ยินว่าเป็นคนจากดาวเสี่ยวชาง
นายจ้องเขาทำไมเหรอ หรือว่ามีใครฝากนายขอลายเซ็นเขา?”
จ้าวอู่เจียงส่ายหน้า พลางจดจำชื่อซีเหมินฉางชิ่งทั้งสี่ตัวอักษรไว้ในใจ วันหน้าเขาจะต้องไปตามหาคนคนนี้ให้พบ เพื่อดูว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างไรกันแน่ เพราะตอนนี้เพียงแค่ดูจากภาพปกแสงเงาก็ยังไม่สามารถมองเห็นอะไรได้มากไปกว่านี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า