ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1554

บทที่ 1554 เนื้อหาที่ต้องชำระเงิน

ในค่ำคืนนี้ความเงียบครอบงำพื้นที่แห่งความสุข

จ้าวอู่เจียงในตอนนี้ก็รู้สึกเงียบไปเช่นกัน

หม่าซูเยี่ยนกระโดดโลดเต้นอยู่บนโซฟา แล้วกระโดดเข้ามากอดคอจ้าวอู่เจียง ดวงตาของเธอเป็นประกายชุ่มฉ่ำราวกับจะหยดย้อยด้วยเส้นใยแห่งความรัก เธอเอ่ยอย่างเขินอาย

“เร็วเข้า สอบสวนฉันต่อสิ ฉันเป็นคนที่สอบสวนง่ายนะ บางทีฉันอาจบอกนายหมดเลยก็ได้…”

‘แย่แล้ว ข้ากลายเป็นเหยื่อของนางเสียแล้ว!’

จ้าวอู่เจียงสะท้านอย่างรุนแรง นักล่าระดับสูงมักจะปรากฏตัวในรูปแบบที่ดูไร้พิษภัย เช่นเดียวกับหม่าซูเยี่ยนที่ดูเหมือนสาวไร้เดียงสา

“นายกลัวใช่ไหมล่ะ?” หม่าซูเยี่ยนจ้องมองจ้าวอู่เจียงด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย

“แต่ถึงนายจะกลัว ก็ไม่มีทางถอยหลังแล้ว เพราะว่า…”

เสียงของเธอที่ทั้งหวานหยดย้อยและเย้ายวน กระซิบข้างหูจ้าวอู่เจียงพร้อมลมหายใจอุ่น ๆ

“เพราะว่าเสื้อผ้าด้านล่างของฉันเปียกจนสกปรกไปหมดแล้ว นายต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ?”

ในความมืดนอกประตูห้อง โม่หรานหร่านมองดูฉากที่เหมือนเชื้อไฟกำลังจะลุกไหม้ เธอแค่นเสียงอย่างไม่พอใจ หากหม่าซูเยี่ยนได้ชิงความบริสุทธิ์ของจ้าวเจียงไป เธอก็เสียโอกาสไปอีกก้าวหนึ่ง!

แต่ไม่ว่าอย่างไร เหมือนที่เธอเคยพูดไว้ว่า ผู้ชายของเพื่อนสนิทก็มีไว้ให้แย่งชิง เธอโม่หรานหร่านจะต้องนอนกับจ้าวเจียงให้ได้!

เธอดีดนิ้วเสียงดัง ไม่สนใจเรื่องน่ารำคาญใจนี้อีก ปิดการมองทะลุ สะบัดผมสีเงิน แล้วหมุนตัวจากไป

ภายในห้อง หม่าซูเยี่ยนได้เปลี่ยนจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุก เธอกดร่างจ้าวอู่เจียงลงบนโซฟา กางเกงขาสั้นสุดเซ็กซี่ถูกเธอถอดออกไปแล้ว เธอค้นหาบางอย่างในกระเป๋ากางเกงขาสั้น พลางยั่วยวนต่อไป

“ที่รัก ทำไมนายถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ นายจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ? หรือว่านายคิดว่าฉันเป็นคนที่ทำตัวต่อหน้ากับลับหลังต่างกัน”

จ้าวอู่เจียงไม่ใช่ชายเลวที่ไม่รู้จักคำว่าไม่ริเริ่ม ไม่ปฏิเสธ ไม่รับผิดชอบ! แต่ที่เขาไม่ได้ปฏิเสธในตอนนี้ เพราะเขาเหนื่อยเท่านั้น

เขาอยากนอน

“ทั้งหมดก็เพราะนายนะ” หม่าซูเยี่ยนหยิบถุงสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่ปิดผนึกออกมาจากกางเกงขาสั้น

“เพื่อนาย วันนี้ฉันถึงได้รีบมาที่บ้านพี่หรานหร่าน ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันถึงจะมาร่วมงานวันเกิดของโม่หลี

ฉันขอบอกนายนะ ฉันไม่ได้ทำตัวต่างกันแค่ต่อหน้าลับหลังหรอก ชุดชั้นในของฉันก็เป็นชุด ในกระเป๋าก็มีถุงยาง วันนี้นายหนีไม่พ้นหรอก ฉันจะต้องได้ตัวนายแน่ ที่รัก”

หม่าซูเยี่ยนใช้ฟันขบถุงพลาสติกเล็ก ๆ ให้ขาด ดวงตาของเธอหวานเยิ้มชวนหลงใหล เธอนำถุงยางในถุงใส่เข้าไปในริมฝีปากเล็ก ๆ ที่แดงดั่งผลเชอร์รี่ จากนั้นเธอก็มองหน้าจ้าวอู่เจียงอย่างเปี่ยมด้วยความรัก แล้วค่อย ๆ ก้มตัวลงเพื่อสวมใส่ให้จ้าวอู่เจียง

—

หน้าจอป๊อปอัปก็พลันเด้งขึ้น

[เนื้อหาต่อจากนี้เป็นเนื้อหาพิเศษ จำเป็นต้องสมัครสมาชิกจึงจะสามารถรับชมต่อได้ หากมีข้อสงสัย กรุณาโทรติดต่อฝ่ายบริการลูกค้า 9527]

โม่หลีมองดูหน้าต่างป๊อปอัปที่ปรากฏบนหน้าจอด้วยสีหน้าเรียบเฉย นิ้วเรียวบางเคลื่อนไหวเบา ๆ เพื่อปิดหน้าต่างป๊อปอัป จากนั้นก็กดเล่นซ้ำอีกครั้ง เพื่อดูภาพยนตร์ที่ผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกสามารถรับชมได้เพียง 6 นาทีต่อไป

บนหน้าจอปรากฏชายหนุ่มรูปงามในชุดโบราณ เริ่มต้นด้วยเอฟเฟกต์อันตระการตา เล่าถึงจุดเริ่มต้นของเรื่องราว เนื้อเรื่องที่ตามมาก็เป็นแนวแก้แค้นและช่วยเหลือผู้คนอย่างที่เคยมีมา

ในฐานะคุณหนูรองโม่หลีแห่งตระกูลโม่ ทุกคนในตระกูลต่างรู้ดีว่า คุณหนูรองโม่หลีเป็นโรคกลัวผู้ชาย เธอไม่เคยมองหน้าผู้ชายคนไหนซ้ำสองครั้งในสถานที่เดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังมองบรรดาชายหนุ่มในดาวโม่ที่บูชาเธอราวกับเทพธิดาและคอยติดตามประจบประแจงด้วยสายตาเย็นชา

ราวกับว่าในใจของโม่หลี เรื่องใดก็ตามที่เกี่ยวกับผู้ชายหรือความรัก ล้วนไม่สามารถสั่นคลอนหัวใจของเธอได้

แต่วันนี้เธอกลับจ้องมองผู้ชายคนเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า สร้างความสงสัยให้กับโม่หรานหร่านที่อยู่ข้างกาย