ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1567

บทที่ 1567 บุรุษผู้มีความสามารถและสตรีผู้งดงาม

ในขณะที่โม่หรานหร่านกำลังจะพูดเพื่อแก้สถานการณ์ให้กับจ้าวเจียง แต่การกระทำของโม่หลีก็ทำให้คำพูดนั้นติดอยู่ในลำคอ

ดวงตาของเธอปั่นป่วน มองน้องสาวของตัวเองและจ้าวเจียงด้วยความไม่อยากเชื่อ

แต่เดิมในใจเธอคิดว่าเข้าใจคนทั้งสองคนนี้ดีพอสมควร แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าพวกเขาช่างแปลกหน้า

ไม่เพียงแต่ความรู้สึกแปลกหน้าที่มีต่อจ้าวเจียง แต่ยังรวมถึงความรู้สึกแปลกหน้าที่มีต่อน้องสาวของเธอด้วย

วันนี้จ้าวเจียงไม่รู้จักกาลเทศะ ทำการกระทำเช่นนี้ก็แล้วไป แต่ทำไมเสี่ยวหลีถึงรับของขวัญด้วยความเต็มใจเช่นนี้?

หรือว่าจ้าวเจียงกับเสี่ยวหลีมีความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เธอไม่รู้

หรือว่าคุณพ่อต้องการดึงจ้าวเจียงมาเป็นพวกโดยเร็ว จึงผลักดันเสี่ยวหลีออกมา วันนี้เสี่ยวหลีถึงได้เปลี่ยนไปจากปกติ

แต่คุณพ่อไม่ได้บอกเหรอว่าเสี่ยวหลีคือรากฐานที่ลึกที่สุดของตระกูลโม่ แล้วทำไมคุณพ่อถึงยอมผลักดันเสี่ยวหลีออกมาได้ล่ะ?

ตอนนี้เธอมีลางสังหรณ์แปลก ๆ ความรู้สึกบอกเธอว่าจ้าวเจียงและโม่หลีดูเหมือนคู่ที่เหมาะสมกันราวกับสวรรค์ลิขิต บุรุษผู้มีความสามารถและสตรีผู้งดงาม เช่นนั้นแล้วจะมีปีศาจที่ไหนมาคัดค้านได้

ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ไม่อาจสลัดทิ้งไปได้

ในเวลาเดียวกัน ในห้องลับภายในท้องโถงด้านหลังห้องจัดเลี้ยง มีชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมดำสี่คนกำลังจ้องมองภาพสามมิติตรงหน้า

ภาพสามมิติแสดงให้เห็นทุกเหตุการณ์ในห้องจัดเลี้ยง ขณะนี้โม่หรานหร่านและโม่หลีกับจ้าวเจียงกำลังยืนอยู่ด้วยกัน ด้านล่างหน้าโต๊ะจัดเลี้ยงคือเหล่าคนหนุ่มที่มีความสามารถ ส่วนในห้องเล็กด้านหลังห้องจัดเลี้ยง มีเหล่าคุณหนูที่มาร่วมงานวันเกิดกำลังพูดคุยอะไรบางอย่าง

ชายวัยกลางคนในชุดคลุมดำทั้งสี่คนต่างรู้สึกประหลาดใจ โดยเฉพาะผู้นำที่ขมวดคิ้วลึก

“นายท่านต้าชุน เพื่อลูกนอกสมรสของจ้าวรื่อเทียนคนนั้น นายท่านถึงกับต้องให้เสี่ยวหลีลงมือด้วยเหรอครับ?” คนที่สองทางด้านซ้ายมองไปที่ต้าชุน ประมุขตระกูลโม่คนปัจจุบัน

ต้าชุนส่ายหน้า ขมวดคิ้วพลางกล่าว

“ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเสี่ยวหลีถึงเปลี่ยนไปจากปกติ บางทีอาจเป็นเพราะเธอเห็นความพิเศษบางอย่างในจ้าวเจียง

อย่างไรซะจ้าวเจียงก็เป็นลูกนอกสมรสของจ้าวฮ่าว การที่จะมีของวิเศษติดตัวก็เป็นเรื่องปกติ และด้วยความพิเศษของเสี่ยวหลี อาจจะทำให้เธอสามารถค้นพบของวิเศษที่จ้าวเจียงซ่อนไว้ จึงต้องการค่อย ๆวางแผน นั่นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้”

“ยังมีอีกเรื่อง พี่ใหญ่ ช่วงนี้ทางบนเร่งเร้าหนัก ต้องการของจำนวนมาก เราจะทำอย่างไรกันดี ถ้าพวกเราลงมือบ่อยเกินไป อาจถูกจับได้ ตอนนี้พวกคนแก่หัวรั้นของดาวโม่กำลังจับตาดูพวกเราอยู่”

“พวกเขาจะมาเอาของจากพวกเราอย่างเดียวได้อย่างไร แล้วคนของพวกเขาล่ะ? ดาวดวงใหญ่ขนาดนั้น พวกเขาไม่รู้จักลงมือเองบ้างเหรอ?”

“พวกเขาบอกว่ากระต่ายไม่กินหญ้าแถวรัง”*[1]

“ฮึ ตลกชะมัด ทำเรื่องแบบนี้ยังจะกล้ามาสนใจเรื่องหญ้าแถวรังไม่แถวรังอีก? พวกเขาแค่ไม่นับพวกเราชาวดาวโม่เป็นคนก็เท่านั้น”

“แต่ว่า… ในแง่ของระดับเทคโนโลยี ดาวโม่ในสายตาพวกเขาตอนนี้ ก็แค่ดาวที่เต็มไปด้วยแมลง…”

“ตระกูลโม่ยังต้องการเวลา… ให้เวลาพวกเราอีกสามสิบปี ตระกูลโม่จะต้องก้าวขึ้นเป็นมหาอำนาจในอาณาเขตพันดาราแน่นอน ถึงตอนนั้นดาวโม่จะเปลี่ยนชื่อเป็นดาวเทียนโม่ เหมือนกับดาวเทียนหลางและดาวเทียนซื่อ”

“ดังนั้นตอนนี้…”

“พวกเราจะตอบตกลงกับพวกเขาไปก่อน แต่ต้องต่อรองทั้งเรื่องเวลาและผลประโยชน์…”

[1] กระต่ายไม่กินหญ้าแถวรัง เป็นสำนวนจีน แปลว่าคนฉลาดจะไม่สร้างปัญหาใกล้ตัว