เข้าสู่ระบบผ่าน

ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 1621

บทที่ 1621 ความยุติธรรมถูกทำลายด้วยกำลัง

“บางที พี่จ้าวอาจจะยังไม่รู้…”

หลินปู้ป้ายชำเลืองมองร่างของหวังเซี่ยงตงที่ถูกแยกศีรษะออกจากร่าง บทเรียนที่เห็นอยู่ตรงหน้า เขาไม่อยากกลายเป็นศพเช่นนี้ ดังนั้นถึงแม้ในใจจะรู้สึกว่าคำถามของจ้าวอู่เจียงแปลก ๆ เขาก็ยังคงตอบอย่างตรงไปตรงมา

“ผู้บำเพ็ญโบราณถูกผู้วิวัฒนาการและพวกคนรวยที่ใช้กลไกยกระดับดูถูกมานานแล้ว แท้จริงแล้วผู้บำเพ็ญโบราณก็เหมือนกับผู้วิวัฒนาการ คือฝึกฝนร่างกายตนเองเพื่อให้วิวัฒนาการ

ดังนั้นบางคนจึงเรียกผู้บำเพ็ญโบราณว่าเป็นผู้วิวัฒนาการโบราณ

ปัจจุบันเป็นยุคเทคโนโลยี ความก้าวหน้าของอารยธรรมและเทคโนโลยี ทำให้เกิดสำนักและบริษัทด้านเทคโนโลยีมากมาย รวมถึงสถาบันวิจัยทางการแพทย์ กระแสพลังเหล่านี้ได้คิดค้นน้ำยาวิวัฒนาการขึ้นมา

ผู้ที่ดื่มน้ำยาวิวัฒนาการก็คือผู้วิวัฒนาการในปัจจุบัน

น้ำยาวิวัฒนาการนี้สามารถเพิ่มพลังของคนได้อย่างรวดเร็วรอบด้าน เพียงแค่มีชีวิตรอดและกล้าพอ ร่างกายทนได้ และมีน้ำยาวิวัฒนาการเพียงพอ แม้ชั่วข้ามคืนก็สามารถเปลี่ยนจากคนธรรมดาข้ามไปเป็นผู้วิวัฒนาการขั้นสี่หรือแม้แต่ขั้นห้าได้

แม้จะเป็นผู้วิวัฒนาการเหมือนกัน แต่ผู้บำเพ็ญโบราณที่วิวัฒนาการด้วยวิธีโบราณต้องใช้เวลามากกว่าผู้วิวัฒนาการในปัจจุบันมาก อีกทั้งทรัพยากรที่ต้องใช้ก็ไม่ได้น้อยกว่าผู้วิวัฒนาการในปัจจุบันเลย

ใช้ทรัพยากรมาก ใช้เวลาเติบโตนาน ข้อดีเดียวคือมีอายุยืน แต่การมีอายุยืนในยุคเทคโนโลยีนี้ก็ไม่ถือว่าเป็นข้อได้เปรียบ แค่มีเงินก็มีชีวิตที่ยืนยาวได้เช่นกัน

ด้วยเหตุทั้งหมดนี้จึงค่อย ๆ นำไปสู่การเสื่อมถอยของผู้บำเพ็ญโบราณ”

ดวงตาของจ้าวอู่เจียงลึกล้ำ คำตอบนี้เขาได้ทราบคร่าว ๆ มาแล้วจากปากของหม่าซูเยี่ยนที่เขาบังคับให้พูด

แต่เขารู้สึกว่า แม้จะเป็นเช่นนั้น สิ่งนี้ก็เพียงแค่แสดงให้เห็นว่าการบำเพ็ญของผู้บำเพ็ญโบราณนั้นยากลำบากมาก ผู้คนจึงเลือกที่จะเดินทางลัด แต่มันเกี่ยวอะไรกับพลังที่แท้จริงของผู้บำเพ็ญโบราณกันแน่?

ระดับมหามรรคาก็ควรมีพลังของระดับมหามรรคา ไม่มีทางที่จะถูกลดทอนด้วยเวลาในการเติบโตและทรัพยากรที่ใช้ไป

เจ้าใช้เวลาเติบโตนาน ดังนั้นเมื่อเติบโตแล้วจะอ่อนแอ? เป็นไปได้อย่างไรที่จะเป็นเหตุผลเช่นนี้?

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพลังอำนาจ”

หลินปู้ป้ายถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “ตอนที่ผมยังเด็ก ครอบครัวผมยากจน ไม่มีเงินซื้อน้ำยาวิวัฒนาการ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเงินทองที่จะใช้ในการเลื่อนขั้นด้วยกลไก

โชคดีที่ผมเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรแบบโบราณเลยได้เดินทางมาจนถึงทุกวันนี้”

“อย่างนั้นเหรอ?” จ้าวอู่เจียงมองด้วยแววตาลึกล้ำ เขานึกถึงอวี้เซี่ยวหู่และอวี้มู่หว่าน ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแบบโบราณ

ด้วยฐานะของตระกูลอวี้ เหตุใดพี่น้องทั้งสองจึงไม่เลือกเส้นทางผู้วิวัฒนาการหรือการเลื่อนขั้นด้วยกลไก แต่กลับเลือกเส้นทางการบำเพ็ญเพียรแบบโบราณที่ถูกอาณาเขตพันดารากดดันเช่นนี้?

“เป็นความจริงทุกประการ” หลินปู้ป้ายกลัวว่าจ้าวอู่เจียงจะไม่เชื่อก็แทบจะร้องไห้ออกมา

“ผมจะมีเหตุผลอะไรมาหลอกลวงพี่จ้าวล่ะ? ถ้ามีวิธีเพิ่มพลังได้อย่างรวดเร็ว ใครล่ะจะยอมเดินบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรแบบโบราณที่ทั้งช้าและอ่อนแอแบบนี้?

ลูกคนจนต้องโตเร็ว ถ้าในตอนนั้นผมมีโอกาสที่จะเพิ่มพลังได้อย่างรวดเร็ว ผมคงอยากจะแข็งแกร่งขึ้นในชั่วข้ามคืน เพื่อแบกรับภาระของครอบครัวแทนแม่

แต่ก็เพราะบ้านยากจนเกินไป จึงไม่มีทางเลือกอื่น”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า