ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 546

บทที่ 546 ต้าเซี่ยกำลังจะล่มสลาย

หลี่ฉวนจวินพยายามต่อสู้กับหนี่ผูซามาหลายปีแล้ว

เขาเคยใช้วิชากระบี่นิทรา ซึ่งว่ากันว่าเป็นวิชากระบี่ที่สามารถฆ่าคนได้ในความฝันและใช้ความฝันนี้กักขังหนี่ผูซาผู้ซึ่งกำลังหลับใหล

กาลเวลาผ่านไป หลี่ฉวนจวินเปลี่ยนจากมือกระบี่ชายฉกรรจ์ผู้น่ากลัว กลายเป็นชายชราหัวขาวโพลนทั้งศีรษะ

ความจริงนั้นหลี่ฉวนจวินสมควรก้มศีรษะยอมรับความพ่ายแพ้ไปนานแล้ว

แต่เขาก็ไม่ยินยอม วิชากระบี่ของเขาไม่ยินยอมให้หลี่ฉวนจวินก้มศีรษะยอมรับความพ่ายแพ้

หลี่ฉวนจวินจำเป็นต้องรอคอยให้คนผู้นั้นปรากฏตัว รอคอยให้คนผู้นั้นเติบโตขึ้นมาจนมีความสามารถมาต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาได้ เพื่อที่จะกำจัดผู้รุกรานโลกใบนี้ให้สิ้นซาก

หลี่ฉวนจวินรอคอยจนกระทั่งลูกศิษย์ของเขาให้กำเนิดจ้าวอู่เจียงและรอคอยจนกระทั่งจ้าวอู่เจียงเติบโตขึ้นมา

แต่สิ่งที่ชายชรารู้ดีมากกว่าผู้ใดก็คือทั้งตนเองและจ้าวอู่เจียงคงไม่สามารถเอาชนะหนี่ผูซาได้อย่างเด็ดขาด

เพราะแม้ว่าตัวเขาและจ้าวอู่เจียงจะมีพรสวรรค์มากเพียงใด แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังมีได้เพียงขีดจำกัดของโลกนี้เท่านั้น

ส่วนความแข็งแกร่งของหนี่ผูซาอยู่เกินขีดจำกัดของโลกใบนี้ไปแล้ว

ถ้าบารมีของราชวงศ์เซวียนหยวนและโลกใบนี้เริ่มล่มสลายลงไปพร้อม ๆ กัน หนี่ผูซาและพรรคพวกก็จะเป็นอิสระจากการกักขัง พลังของพวกมันจะมีความแข็งแกร่งมากกว่านี้อีกหลายเท่า

เว้นแต่ว่าหลี่ฉวนจวินกับจ้าวอู่เจียงจะค้นพบวิธีที่ทำให้ตนเองแข็งแกร่งเกินขีดจำกัดของโลกใบนี้ หาไม่แล้ว พวกเขาคงต้องพ่ายแพ้ให้แก่หนี่ผูซาและพรรคพวกอย่างแน่นอน

แต่ถ้าพวกเขาจะทำได้สำเร็จจริงก็จำเป็นต้องเผชิญหน้าอุปสรรคจากพวกของหนี่ผูซา

และนั่นก็นำมาสู่ทางตัน

ไม่มีหนทางรอดชีวิต นอกจากจะสร้างขึ้นมาเองกับมือ

หลี่ฉวนจวินเป็นผู้ชำนาญในวิชากระบี่ เขาเรียนรู้วิชากระบี่ระดับสูงได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าต้องก้มศีรษะให้แก่ผู้อื่นเพื่อเรียนรู้วิชากระบี่เหล่านั้น หลี่ฉวนจวินก็จะไม่มีวันยอมทำเด็ดขาด

ต่อให้ต้องตาย เขาก็จะยืนตายอย่างสง่าผ่าเผย

ชายชรารู้ดีว่าจ้าวอู่เจียงก็เป็นเช่นเดียวกัน

ในเมื่อชีวิตไม่มีข้อผูกมัด คนเราจึงจะมีชีวิตได้อย่างสงบและตายได้อย่างสงบเช่นกัน

เพียงแต่จ้าวอู่เจียงนึกขึ้นมาได้ว่า เรื่องราวทั้งหมดที่เขารับรู้ส่วนใหญ่นั้น ล้วนมาจากปากคำของหมอดูเทวดาทั้งสิ้น ต่อให้หมอดูเทวดาจะปิดบังบางอย่างเอาไว้ เขาก็คงไม่รู้ตัวอยู่ดี

โลกใบนี้กำลังจะล่มสลาย

เริ่มต้นจากการล่มสลายของราชวงศ์เซวียนหยวน

ในที่สุด ความหนักอึ้งในใจก็เบาบางลงบ้างแล้ว

จ้าวอู่เจียงยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แต่ดวงตาก็เป็นประกายเคร่งเครียดจริงจังมากขึ้น

ก่อนหน้านี้ เขาอาจจะพุ่งทะยานไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล แต่บัดนี้เขาเริ่มกังวลเกี่ยวกับความตายมากขึ้น

จ้าวอู่เจียงเปิดประตู เหลียวมองกลับไปที่เซวียนหยวนจิ้งซึ่งกำลังหลับใหลอย่างเป็นสุขรอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปาก ก่อนชายหนุ่มจะปิดประตูตามหลัง

เขาจะต้องส่งทุกคนที่เขารักออกไปจากโลกใบนี้ก่อนจะล่มสลายลง

เขาจะขอให้หมอดูเทวดารักษาสัญญา ช่วยพาทุกคนที่เขารักหลบหนีไป

เขาต้องการจะบอกลาโลกใบนี้ โลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายสับสนและภัยอันตราย นอกจากนี้จ้าวอู่เจียงก็ต้องการทักทายพวกของหนี่ผูซาด้วยเช่นกัน