ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 545

บทที่ 545 วิชาดับมายา

วันที่สิบแปดของเดือนหนึ่งตามปฏิทินจันทรคติ

บรรยากาศเหมาะสมต่อการรับประทานยาสมุนไพร เก็บกวาดบ้าน อาบน้ำและผ่อนคลาย

แคว้นต้าเซี่ย นครหลวง วังหลวง ตำหนักหย่างซิน

แผ่นยันต์จำนวนมากลอยอยู่กลางอากาศเต็มห้องชั้นในของตำหนักหย่างซิน

แผ่นยันต์แต่ละแผ่นต่างก็มีสีสันแตกต่างกันไป

มีทั้งแผ่นยันต์สีเหลืองเข้ม แผ่นยันต์สีฟ้า สีเขียวเทา สีทองคำและสีเงิน

อักขระบนแผ่นยันต์นั้นเกือบเหมือนกันทุกระเบียบนิ้ว

นี่คือแผ่นยันต์สำหรับใช้ในวิชาดับมายา ซึ่งเป็นวิชาสำหรับการแก้คำสาปได้ทุกคำสาปในโลกใบนี้

ฮ่องเต้หญิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ แผ่นหลังเหยียดตรง สีหน้าเคร่งเครียด

จ้าวอู่เจียงกำลังทำการสั่นกระดิ่งในมือ กระดิ่งส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง ชายหนุ่มพึมพำบริกรรมคาถาขณะกระโดดโลดเต้นรอบกายฮ่องเต้หญิง

บรรยากาศดูน่าตลกขบขัน เหมือนพิธีกรรมไล่ผีอย่างไรอย่างนั้น

ความจริง นี่ก็เป็นพิธีกรรมไล่ผีชนิดหนึ่ง

เพราะพิธีกรรมแก้คำสาปนั้น มีลักษณะคล้ายกับพิธีกรรมไล่ผีเป็นอย่างยิ่ง

ไม่นานหลังจากนั้น แผ่นยันต์ที่ลอยอยู่เต็มห้องก็เริ่มบิดตัว ก่อนจะเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านโดยไม่มีเปลวไฟ ในพริบตานั้นภายในห้องก็สว่างไสวด้วยเปลวไฟหลากสีสัน

เปลวไฟเผาไหม้อย่างรวดเร็ว แผ่นยันต์ถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน

เศษขี้เถ้าที่เกิดจากแผ่นยันต์เหล่านั้นลอยอยู่ในอากาศ ไม่ได้ตกลงไปบนพื้น

จ้าวอู่เจียงวาดอักขระบางอย่างในมือของตนเอง แขนขวาของเขาไม่เคลื่อนไหวขยับเพียงข้อมือเล็กน้อยเท่านั้น หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ใช้สองนิ้วจิ้มลงกลางหน้าผากของฮ่องเต้หญิงและตะโกนออกมาเสียงดังว่า

“จงทำลาย!”

เศษขี้เถ้าที่ลอยอยู่ในอากาศร่วงลงมาไม่ต่างจากเกล็ดหิมะ ก่อนพวกมันจะมารวมตัวกันอยู่ปลายนิ้วของจ้าวอู่เจียงและหน้าผากของฮ่องเต้หญิง

ฮ่องเต้หญิงรู้สึกได้ว่าหัวใจร้อนผ่าวดังมีไฟเผา นางกระอักเลือดออกมาโดยไม่รู้ตัว โลหิตไหลทะลัก ม่านหมอกเลือดสาดกระจายเต็มเศษขี้เถ้าจากแผ่นยันต์

นิ้วมือของจ้าวอู่เจียงหมุนวน รวบรวมเศษขี้เถ้าเป็นวังน้ำวนในอากาศ

ท้องฟ้าและผืนดินขมุกขมัว พลังปราณกระบี่สาดกระจายไปรอบทิศทาง รูปปั้นที่อยู่บนท้องฟ้ายังคงมีขนาดใหญ่ยักษ์ดังเดิม

รูปปั้นตัวนี้สูงมาก ลำตัวช่วงล่างและศีรษะยังคงซ่อนอยู่หลังม่านหมอก ทำให้มองแทบไม่เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง

แต่ในขณะนี้ รูปปั้นเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

และผู้รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนมากที่สุดก็คือหลี่ฉวนจวิน ท่านประมุขแห่งสุสานกระบี่

แต่ขณะที่รูปปั้นกำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงนั้น หลี่ฉวนจวินกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังปราณกระบี่ปกคลุมรอบทิศทาง เขาไม่ได้หวังเพียงทำลายหนี่ผูซาเท่านั้น แต่เขาหวังจะทำลายตัวเองด้วย

เมื่อรับรู้ได้ถึงการสั่นสะเทือนของหนี่ผูซา ชายชราก็พอจะคาดเดาบางอย่างได้ในใจ จึงรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง

ตราบใดที่หลี่ฉวนจวินผู้นี้ยังมีชีวิตอยู่ เขาจะปล่อยให้สิ่งมีชีวิตจากภพภูมิอื่นอย่างหนี่ผูซามาร่ายคำสาปใส่ฮ่องเต้หญิงแห่งแคว้นต้าเซี่ยได้อย่างไร?

หนี่ผูซาต้องการจะเร่งกระบวนการความล่มสลายของราชวงศ์เซวียนหยวนและทำให้โลกใบนี้ล่มสลายลงเร็วมากขึ้น แต่หนี่ผูซาเคยนึกถึงบรรดาผู้คนบริสุทธิ์บ้างหรือไม่?

ในเมื่อหนี่ผูซาเลือกมาอยู่ในภพภูมินี้แล้ว ก็สมควรอยู่ในภพภูมินี้ตลอดไป!