ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 558

บทที่ 558 ผู้รอดชีวิต

สายตาของหนี่ผูซาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบทันที ชายชราข้างกายจ้าวอู่เจียงคือหลี่ฉวนจวินประมุขสุสานกระบี่ ผู้ที่ใช้กระบี่กักขังหนี่ผูซามานานนับสิบปีทำให้จิตวิญญาณของหนี่ผูซาไม่ได้พักฟื้นและยังถูกทำลายทุกวันจนใกล้หมดพลังชีวิต

เขาจะไม่ลงมือกับจ้าวอู่เจียงในตอนนี้เพราะต้องการใช้วิธีที่โหดร้ายกว่านี้ อีกทั้งยังต้องการรักษาพลังของตนเอง

เมื่อโลกนี้ล่มสลาย หมาป่าเทพเจ้า ธิดาแห่งพิษหนอนศักดิ์สิทธิ์ เทพเจ้าของชาวโพ้นทะเลและหนี่ผูซาจะฟื้นฟูพลังมากขึ้น แต่หากเทพเจ้าเหล่านี้หันมาโจมตีกันเองหนี่ผูซาก็ยากจะต้านทานได้

หนี่ผูซาจึงต้องรักษาความปลอดภัยของตนเองอย่างที่สุด

หลี่ฉวนจวินลดสายตาลงพลังของเขากดดันหนี่ผูซาและหันมองจ้าวอู่เจียงที่กำลังสำรวจตนเองด้วยความประหลาดใจ ดวงตาชรามีแต่รอยยิ้ม

“เจ้าดูดีกว่าบิดาเจ้าและมีพรสวรรค์ยิ่งกว่า”

จ้าวอู่เจียงมองชายชราที่ยืนข้างกายด้วยความรู้สึกหลากหลาย ประมุขสุสานกระบี่หลี่ฉวนจวินที่เคยส่งมือพระกาฬมาฆ่าเขา ชายหนุ่มเคยคิดว่าประมุขสุสานกระบี่ต้องการสังหารเขาเช่นกัน

แต่หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและได้ทำความเข้าใจบางอย่าง ชายหนุ่มก็เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อประมุขสุสานกระบี่ไปโดยปริยาย

บัดนี้ เมื่อมองดูอีกครั้งประมุขสุสานกระบี่ก็ดูเหมือนจะปลงตกกับทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว

ผู้คนเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นหนี่ผูซา หมาป่าเทพเจ้า ธิดาพิษหนอนศักดิ์สิทธิ์หรือเทพเจ้าของชาวโพ้นทะเล แม้แต่ประมุขสุสานกระบี่ทุกคนดูจะต่างจากที่เขาคิดไว้มาก

ชายหนุ่มพยักหน้า พลังปราณกระบี่ของเขาและชายชราข้างกายพลุ่งพล่านราวกับจะผ่าท้องฟ้าให้แยกออกจากกัน

จ้าวอู่เจียงอ้าปากและถามคำถามที่เขาอยากรู้มาตลอด

“บิดา…มารดา…ของข้า พวกเขาตายอย่างไร?”

ประมุขสุสานกระบี่หลี่ฉวนจวินขมวดคิ้ว ดวงตาของชายชราเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เขากำลังจะตอบ

หนี่ผูซาผู้ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกลและกำลังเล่นลูกประคำในมือพลันยิ้มแย้มและกล่าวขัดจังหวะขึ้นมาว่า

“ตอนนั้นข้าส่งคนไปฆ่าพวกเขาเพื่อหาตัวเจ้า!”

เมื่อพวกเขาปรากฏตัวก็เกิดความรู้สึกสับสนเล็กน้อย จากนั้นเมื่อเห็นจ้าวอู่เจียงยืนอยู่กลางอากาศเช่นเดียวกับได้พบเห็นประมุขสุสานกระบี่ พวกเขาต่างตกใจและคุกเข่าขอบคุณ มีคนก้มกราบเรียกพวกเขาว่าเป็นเทพเจ้าผู้ช่วยชีวิตเสียด้วยซ้ำ

ทุกคนเชื่อว่าที่พวกเขามาถึงที่นี่ได้ สามารถหลบหนีจากคลื่นยักษ์ แผ่นดินไหวและหายนะดินถล่ม ย่อมเป็นเพราะจ้าวอู่เจียงและคนอื่น ๆ ใช้เวทมนตร์ช่วยเหลือเอาไว้

สายตาของจ้าวอู่เจียงเต็มไปด้วยความหนักแน่น มองประชาชนชาวต้าเซี่ยที่ทยอยเดินออกมาจากม่านหมอกหมุนวน เขาไม่รู้ว่าหนี่ผูซาต้องการจะทำอะไร แต่มั่นใจว่ามันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

ม่านหมอกหมุนวนดำเนินต่อไป ผู้รอดชีวิตปรากฏตัวออกมาเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

ทันใดนั้น เสียงของหนี่ผูซาดังก้องไปทั่วรอบบริเวณว่า

“เหตุการณ์โลกล่มสลาย ภัยพิบัติเกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้า ผู้เป็นสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมดก็คือจ้าวอู่เจียงที่อยู่ตรงหน้าพวกเจ้าผู้นี้เอง แต่ฟ้าดินไม่ได้ไร้เมตตา เพียงมีใครสักคนที่สามารถตัดเนื้อเขาสักชิ้น ข้าจะปกป้องคนผู้นั้นไปตลอดชีวิต”

ฝูงชนรอบด้านแตกตื่นและหวาดกลัวขึ้นมาทันที

พวกเขาจ้องมองจ้าวอู่เจียงด้วยความไม่อยากเชื่อ บางคนก็มองท้องฟ้า ก่อนจะพบเห็นใบหน้ามหึมาที่อยู่บนนั้น