ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 699

บทที่ 699 เจ้าหอมกลิ่นจิ้งจอก

“เจ้าหลวงจีนชั่วร้าย!”

หมูป่าภูเขาดำตะโกนเสียงดังคล้ายกับเสียงคำรามของสิงโต เสียงสะเทือนอย่างรุนแรงคล้ายกับมีรูปทรงจริง ทำให้พลังโจมตีของหลวงจีนชราสลายไป

เบื้องหลังของหมูป่าภูเขาดำคือรูปปั้นที่ทำจากโคลนและหญ้าแห้งทาสีทอง มันมีสภาพใหม่เอี่ยมและไม่มีฝุ่นเกาะแม้แต่เม็ดเดียว

พื้นรอบแท่นรูปปั้นมีเพียงฝุ่นบางๆ แสดงว่าผู้บูชารูปปั้นนี้ใส่ใจดูแลและทำความสะอาดอยู่เสมอ

อย่างไรก็ตาม วัดนี้ดูเหมือนจะไม่ได้รับการบูชาจากผู้คน มีเพียงสามปีศาจนี้ที่ดูแลอยู่

“เจ้าหลวงจีน อย่าได้ย่างกรายเข้ามาอีก ถ้าไม่ไปวันนี้เจ้าจะไม่ได้ออกไปอีกแล้ว” ม้าป่าที่เงียบมานานพูดเสียงต่ำ ขณะที่เขาเช็ดหอกเงินด้วยสีหน้าดุร้าย

ม้าป่ากลายร่างเป็นมนุษย์เต็มตัวแล้ว เขามีลักษณะของมนุษย์อย่างสมบูรณ์ เพราะได้กินสมุนไพรวิญญาณที่ช่วยให้กลายร่างตั้งแต่ต้น

แม้จะเป็นม้าป่า แต่เขามีเลือดมังกรบางส่วนในตัว จึงสามารถเรียกได้ว่าเป็นม้าป่ามังกร

หลวงจีนชราทำท่าเคารพพระโพธิสัตว์ในมือข้างหนึ่ง และถือไม้เท้าในมืออีกข้าง มองไปรอบ ๆ ภายในวัดด้วยความระมัดระวัง

เมื่อเดินทางมาถึงที่นี่ ตอนแรกเขาคิดว่าวัดนี้บูชาพระพุทธเจ้าหรือพระโพธิสัตว์ แต่กลับพบว่ารูปปั้นภายในวัดเป็นรูปปั้นของปีศาจ

แม้ว่าลักษณะของรูปปั้นจะเป็นมนุษย์ แต่เขามองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่ามันเป็นปีศาจ

วัดที่บูชาปีศาจนั้นเป็นบาปร้ายแรง!

เขาตั้งใจจะทำลายรูปปั้นนี้ แต่กลับถูกขัดขวางโดยสามปีศาจนี้

โดยเฉพาะม้าป่าที่ไม่ได้ใช้พลังมาก แต่เขารู้สึกถึงความอันตรายเปี่ยมล้น

“อาตมาขอให้เจ้าทั้งสามกลับตัวกลับใจเสีย กลับตัวกลับใจในตอนนี้ยังไม่สายเกินไป” หลวงจีนชรากล่าวด้วยความเห็นใจ

เขามาที่โลกนี้เพื่อนำทางผู้หลงผิด วัดปีศาจนี้ต้องถูกทำลายให้สิ้นซาก

ต่อให้วันนี้เขาอาจไม่ชนะ แต่ในวันหน้าที่ฝีมือเขาสมบูรณ์แบบหรือเมื่อเขากลับไปยังวัดของตนเอง เขาสามารถขอให้เจ้าอาวาสส่งศิษย์มาทำลายวัดปีศาจนี้ได้เช่นกัน

เขาถอยหลังหนึ่งก้าว บาตรทองเหลืองส่องแสง แล้วหลวงจีนชราก็หายตัวไปในทันที

“เจ้าหลวงจีนหนีไปแล้ว” หมูป่าภูเขาดำกล่าวด้วยความโล่งใจ

ถ้ารูปปั้นนี้ถูกทำลาย ไม่เพียงแต่หลวงจีนผู้นั้นที่จะต้องตาย แต่พวกเขาสามพี่น้องก็จะถูกสังหารโดยราชาผีด้วยเช่นกัน

จ้าวอู่เจียงหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ สูดกลิ่นอากาศบริสุทธิ์

เมื่อเดินทางถึงยอดเขา ทิวทัศน์กว้างไกลเห็นได้ชัดเจน

เขามองลงไปเห็นว่าบริเวณที่ใกล้เคียงกับเมืองอวี้ตู่ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทา ท้องฟ้าดูมืดครึ้ม เหมือนพายุฝนกำลังจะมา

เขามองกลับไปที่วัด และคิดว่าจะเข้าไปสำรวจดูข้างในสักหน่อย แต่ก็มีเงาสองร่างปรากฏขึ้นขวางทางเขาเสียก่อน

เงานั้นหนึ่งสูงหนึ่งต่ำ หนึ่งผอมหนึ่งอ้วน

เงาหนึ่งคือลิง อีกเงาหนึ่งคือหมู

เจ้าลิงพูดว่า

“เจ้าเป็นผู้ใดมาที่นี่ บอกชื่อของเจ้ามาเดี๋ยวนี้”

ส่วนเจ้าหมูก็พูดขึ้นมาเช่นกันว่า

“เจ้าคนนี้ ทำไมกลิ่นตัวหอมเหมือนจิ้งจอกเช่นนี้? เจ้าหอมกลิ่นจิ้งจอกมากๆ เลยนะ”