ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 756

บทที่ 756 เมื่อยกมือจัดการยังคงแกร่งดุจเดิม

วิชาสามดอกรวมยอด

เป็นวิชาฝีมือที่ยิ่งใหญ่ของสำนักเทพบุปผาแห่งเกาะฮวาอวิ๋น ซึ่งตั้งอยู่ในอาณาเขตของอาณาจักรเทพวารีตอนใต้

วิชานี้เป็นวิชาลับที่ผู้ฝึกฝนสามารถรวบรวมพลังเป็นดอกไม้สามดอก ทำให้พลังฝีมือของตนเองพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล

ในขณะเดียวกัน ดอกไม้ทั้งสามดอกนี้ยังสามารถใช้เป็นอาวุธได้ มีคำกล่าวว่าดอกไม้ที่ปลิวว่อนสามารถสังหารศัตรูได้อย่างง่ายดาย

เมื่อบนศีรษะของฮวาเจี๋ยอวี่เริ่มปรากฏดอกไม้สีชมพูอ่อนสามดอก ผู้คนจำนวนไม่น้อยในที่นั้นต่างส่งเสียงร้องและพูดคุยกัน

“สามดอกรวมยอด ตอนนี้นางมีพลังฝีมือเพิ่มขึ้นอย่างมาก จนเกือบจุดไฟวิญญาณได้ถึงแปดส่วน แล้วจ้าวอู่เจียงยังกล้าท้าทายนางอีกหรือ?”

“ถ้าเขาฉลาด เขาควรหยุดก่อนจะถอนตัวไป ไม่เช่นนั้นหากเขาท้าทายนางโดยไม่คิดให้ดี เขาจะถูกฮวาเจี๋ยอวี่ที่โกรธเกรี้ยวทำร้ายอย่างรุนแรง หรืออาจถึงขั้นเสียชีวิต”

“ฮึ! ฉลาดแล้วได้อะไรล่ะ? พวกเจ้าคิดว่าฮวาเจี๋ยอวี่จะปล่อยเขาไปหรือ? จ้าวอู่เจียงพึ่งพาความรวดเร็วในการลงมือของตัวเองและการพูดจาถากถางฮวาเจี๋ยอวี่ แต่การที่เขากล้าดูถูกนางเช่นนี้ นี่ไม่ใช่การเดินทางไปสู่ความตายหรอกหรือ?”

“บางทีจ้าวอู่เจียงอาจมีวิชาอาคมลับที่เพิ่มพลังฝีมือเช่นนี้ได้ เจ้าไม่เห็นหรือว่าเขาไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกเลยสักนิด”

“อาจจะเป็นการแสดงเพื่อขู่คนอื่นเท่านั้น เขาเป็นผู้ที่มาเยือนจากชนบทอันห่างไกล ผู้ใดจะไปรู้เรื่องราวของเหล่าผู้ฝึกฝนใหญ่เหล่านี้?”

“เขาที่เคยแข็งกร้าว กลับเงียบงันเมื่อครู่”

“ถ้าเขาแข็งกร้าวจริง แล้วก่อนหน้านี้ที่ฮวาเจี๋ยอวี่และทั้งสำนักเทพบุปผาทำกับหลี่ฉวนจวินล่ะ?”

“เอ๊ะ? จ้าวอู่เจียงทำอะไรอยู่นั่น? ไม่ทราบว่าเขาจะหาทางตายหรืออย่างไร?”

เสียงพูดคุยรอบข้างเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเห็นจ้าวอู่เจียงไม่ได้ถอยกลับออกไป แต่กลับเดินช้าๆ เข้าไปใกล้ฮวาเจี๋ยอวี่ที่อยู่ในสภาพโกรธจัดและเปี่ยมด้วยพลัง ด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบและไร้กังวล

“ดอกไม้นี้มีความสวยงามไม่เลวเลย” จ้าวอู่เจียงมีประกายในดวงตาสีม่วง ยิ้มอย่างอ่อนโยนและขี้เล่น มองดอกไม้สีชมพูอ่อนสามดอกบนศีรษะของฮวาเจี๋ยอวี่ไม่วางตา

“เจ้าคนชั่วร้าย ตายซะเถอะ!” ใบหน้าฮวาเจี๋ยอวี่แดงขึ้นเล็กน้อย รอยเลือดไหลออกมาจากมุมปากเต็มไปด้วยความโกรธ นางฟาดมือไปทางจ้าวอู่เจียง

ทันทีที่นางขยับตัว พลังจากมือที่นางฟาดทำให้มวลอากาศสั่นสะเทือน มวลพลังกดดันปกคลุมจ้าวอู่เจียง ดูเหมือนจะบดขยี้เขาให้แหลกเป็นชิ้นๆ

ตกลงจ้าวอู่เจียงมีพลังฝีมือระดับไหนกันแน่? แม้หลังจากที่ฮวาเจี๋ยอวี่ใช้สุดยอดวิชาอย่างสามดอกรวมยอดจนมีพลังเพิ่มขึ้นเกือบจุดไฟวิญญาณถึงแปดส่วนแล้ว ก็ยังถูกจ้าวอู่เจียงปราบจนอยู่หมัด นี่เขาเป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวเกินไปใช่หรือไม่?

หรือว่าจ้าวอู่เจียงจะอยู่ในระดับเดียวกับยอดฝีมือเช่นคนอื่นๆ?

แต่ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่มีข่าวลือเกี่ยวกับเขาเลย?

ผู้คนที่ต้องการมาดูเรื่องสนุกยิ่งตื่นเต้นขึ้น ผู้ใดจะถูกบดขยี้ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือความสนุกสนาน เรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นช่างน่าทึ่ง และการที่ฮวาเจี๋ยอวี่ซึ่งเคยเป็นผู้สูงส่งพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันก็เพียงพอที่จะเป็นเรื่องน่าติดตามแล้ว

“รู้สึกอย่างไรบ้าง? ถูกใส่ร้าย ถูกเหยียดหยาม ถูกกดขี่ ไม่ทราบว่ารู้สึกดีมากหรือไม่?” จ้าวอู่เจียงจับข้อมือซ้ายของฮวาเจี๋ยอวี่แน่น แส้เทพอสูรกลายเป็นแสงสีทอง สอดเข้าภายในเสื้อผ้าของนาง และมัดนางไว้อย่างหนาแน่น

เขายังคงท่าทีสงบ ไม่มีความโกรธ แต่สำหรับฮวาเจี๋ยอวี่ นางกลับรู้สึกกดดันอย่างมาก

“ข้าต้องการให้เจ้าพูดความจริงเรื่องหลี่ฉวนจวิน” จ้าวอู่เจียงเอานิ้วแตะเบาๆ ที่หน้าผากของฮวาเจี๋ยอวี่ ร่างกายนางสั่นเทา เขายิ้มอย่างเย้ยหยัน

“ข้าเชื่อว่าเจ้าจะพูดความจริง อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ เข้าใจหรือไม่?”