ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 825

บทที่ 825 เขามาเพียงคนเดียวหรือ?

ในกลุ่มผู้บำเพ็ญอิสระนั้น จ้าวอู่เจียงเป็นผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในจุดสูงสุดของการบำเพ็ญขอบเขตกายเทวะ ซึ่งกำลังจะเข้าสู่ขั้นการจุดไฟวิญญาณ โดยความแตกต่างหลักระหว่างผู้ที่อยู่ในขอบเขตนี้และขอบเขตจักรพรรดิก็คือสถานะการจุดไฟวิญญาณ

การจุดไฟวิญญาณนั้น เป็นกระบวนการที่สำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จ การจุดไฟเป็นเพียงกระบวนการหนึ่งเท่านั้น แต่การเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ หมายถึงการจุดไฟวิญญาณให้ลุกไหม้ตลอดเวลา

ดังนั้น ขอบเขตจักรพรรดิจึงเป็นเส้นทางที่ไม่มีทางย้อนกลับ เพราะเมื่อไฟวิญญาณเริ่มเผาผลาญแล้ว มันจะต้องลุกสว่างตลอดเวลา หากไฟวิญญาณดับลง ผู้ที่เข้าสู่ขอบเขตนี้จะต้องตายไปพร้อมกับไฟวิญญาณที่ดับมอดลง

ทุกครั้งที่ไฟวิญญาณใกล้ดับ จะเกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า “ภัยวิญญาณ” ซึ่งผู้บำเพ็ญจะต้องหาทางทำให้ไฟวิญญาณลุกโชนสว่างขึ้นอีกครั้ง การผ่านภัยวิญญาณก็คือกระบวนการที่เรียกว่า “การพ้นภัย”

สำหรับผู้ที่อยู่ในขอบเขตกายเทวะ พวกเขาสามารถพยายามจุดไฟวิญญาณได้หลายครั้ง ตราบใดที่ยังไม่จุดไฟวิญญาณอย่างเต็มที่และให้มันเผาผลาญตลอดไป พวกเขายังมีเส้นทางให้ย้อนกลับได้

ด้วยเหตุนี้ จึงมีผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ในขอบเขตกายเทวะมากกว่าผู้ที่อยู่ในขอบเขตจักรพรรดิ เพราะคนส่วนใหญ่กลัวความตาย การจุดไฟวิญญาณและเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดินั้น หมายถึงการเดินเข้าสู่เส้นทางที่ไม่สามารถย้อนกลับได้

แม้ว่าพลังของจ้าวอู่เจียงจะดูไม่เด่นชัดเมื่อเปรียบเทียบกับผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋อเหลียน แต่เขามีความพิเศษมาก เพราะพลังของเขามีทั้งพลังปีศาจและพลังวิญญาณหลอมรวมอยู่ด้วยกัน ทำให้เขาสามารถใช้พลังของไฟวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์

แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้จุดไฟวิญญาณของตนเองอย่างเต็มที่ แต่ทุกครั้งที่เขาใช้พลัง มันก็สามารถสร้างพลังที่เทียบเท่ากับผู้ที่อยู่ในขอบเขตจักรพรรดิได้แล้ว แต่ถ้าเขาไม่จุดไฟวิญญาณ เขาก็จะไม่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของขอบเขตกายเทวะได้เช่นกัน

——

เจ้าลิงหินนามว่า “เหมียวเหมียว” ยังคงรายงานข้อมูลที่มันได้รับแก่ราชาหมาป่าโลหิตและอดีตราชาหมีดำ มันเล่าเรื่องอย่างละเอียดและรอบคอบเกี่ยวกับสิ่งที่พบเห็น

ราชาหมาป่าโลหิตฟังอย่างใจลอย เพราะไม่ว่าผู้ใดจะมา มันยึดหลักการ “ผู้ใดมาก็ฆ่า” ไม่สนว่าคู่ต่อสู้จะมีพลังระดับใด มันพร้อมที่จะสู้กับทุกคนอยู่แล้ว

แต่ราชาหมีดำฟังเรื่องราวอย่างสนใจ เพราะสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของภูเขาหมีดำในช่วงเวลานี้

“เป็นบุรุษหรือสตรี? พวกเขามีลักษณะอย่างไร?” ราชาหมาป่าโลหิตลุกขึ้นจากบัลลังก์ ร่างกายใหญ่โตของมันเกือบจะชนกับเพดานถ้ำ มันก้มตัวลงทีละก้าว และทุกก้าวทำให้พื้นถ้ำสั่นสะเทือน

เหมียวเหมียวที่ตกใจกับท่าทีที่ดุดันของราชาหมาป่าโลหิตเริ่มอธิบายถึงลักษณะของพวกเขาอย่างชัดเจน

เมื่อราชาหมาป่าโลหิตฟังจบ ดวงตาของมันสั่นไหวเล็กน้อย ดูเหมือนจะผิดหวังในอะไรบางอย่าง

“เจ้าสามารถไปเก็บลูกท้อในสวนได้ตามใจชอบ ช่วงนี้พักผ่อนให้เต็มที่ งานสืบข่าวจะมอบให้พวกพี่น้องผู้อื่นจัดการแล้ว” ราชาหมาป่าโลหิตลูบหัวเหมียวเหมียวแล้วถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินกลับไปยังบัลลังก์ของมันตามเดิม

เหมียวเหมียวมองดูแผ่นหลังที่ดูเศร้าหมองของราชาหมาป่าโลหิตอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจเพราะได้รับรางวัลจากราชาหมาป่าโลหิต มันรีบกล่าวขอบคุณด้วยความกระตือรือร้นว่า

“ขอบพระคุณนายท่านขอรับ!”