ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 824

บทที่ 824 เรื่องทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้เอง

“ขอโทษนะ ตอนแรกข้าจำเจ้าไม่ได้”

จ้าวอู่เจียงพึมพำเสียงเบา ร่างของเขาในยามค่ำคืนดูเงียบเหงา

เมื่อเสี่ยวหงค่อยๆ จางหายไปต่อหน้าต่อตาเขา เขาจึงตระหนักได้ว่า เสี่ยวหงอาจจะตายไปแล้ว แต่ด้วยความยึดติด มันต้องการกลับมาพบเขาอีกครั้ง และเขาก็เพิ่งจะจำมันได้ในลมหายใจสุดท้าย เมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งคุ้นเคยดังขึ้นเบาๆ

จ้าวอู่เจียงยืนอยู่ใต้รูปปั้นมังกรเขียวโดยไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน จากนั้นจึงถอนหายใจยาวและมุ่งหน้าสู่ด้านในปากของรูปปั้นมังกรเขียวที่มีแสงสลัวส่องออกมา

เป็นไปตามคาด ภายในปากของรูปปั้นมังกรเขียวมีห้องโถงทองสัมฤทธิ์ซ่อนอยู่

แต่ในห้องโถงนั้นกลับว่างเปล่า ไม่มีผู้ใดมาหลบภัยจากความมืดของยามค่ำคืนที่นี่

อย่างไรก็ตาม แผ่นยันต์ระบุตำแหน่งที่จ้าวอู่เจียงถืออยู่สามารถสัมผัสถึงตำแหน่งของเซวียนหยวนจิ้ง ซึ่งอยู่ที่ด้านหลังของห้องโถงทองสัมฤทธิ์นี้

จ้าวอู่เจียงคาดการณ์ว่า หากเปิดประตูที่อยู่ลึกเข้าไปในห้องโถงทองสัมฤทธิ์ได้สำเร็จ

ตนเองก็น่าจะเจอเส้นทางที่มุ่งสู่สถานที่สืบทอดพลังของรูปปั้นมังกรเขียวได้อย่างแน่นอน

————

“กราบเรียนนายท่าน ข้าน้อยนำข่าวมารายงานขอรับ”

เมื่อกลุ่มเหล่านี้เข้ามาถึงชั้นที่สามสิบเอ็ดของดินแดนลับและพบเจอเหล่าสัตว์อสูรที่ยึดครองภูเขาหมีดำแห่งนี้อยู่ พวกเขาอาจเกิดความโลภ อยากจะครอบครองหรือยึดสมบัติของวิเศษทั้งหมดไปได้

ราชาหมาป่าโลหิตนั่งฟังอย่างเงียบๆ ขณะที่เหมียวเหมียวรายงาน แม้ร่างของมันใหญ่โตเท่าภูเขา แต่กลับมีท่าทีเหมือนไม่สนใจนัก มันใช้กรงเล็บค้ำคางอย่างเกียจคร้าน

เหมียวเหมียวเล่าว่ากลุ่มที่ทรงพลังมากที่สุด มีเพียงหนึ่งหรือสองกลุ่มเท่านั้น และก็ยังมีกลุ่มคนย่อยๆ อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้ส่วนใหญ่มักหยุดอยู่ที่ชั้นเก้าของดินแดนลับ เพื่อค้นหาโอกาสรับการสืบทอดวิชาจากซากโบราณ

ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรอิสระที่แข็งแกร่ง มักจะไม่หยุดที่ชั้นล่างนานนัก พวกเขาตัดสินใจมุ่งหน้ามายังใจกลางดินแดนลับดอกบัวสวรรค์โดยตรง เพราะยิ่งใกล้ใจกลางดอกบัวสวรรค์เท่าไร โอกาสในการได้สมบัติวิเศษและได้รับการสืบทอดวิชาล้ำค่าก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ สัตว์อสูรผู้ครองภูเขาในชั้นที่สามสิบเอ็ด จึงมักพบเจอกับผู้บำเพ็ญเพียรอิสระก่อนเสมอ

ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระเหล่านี้มีความโหดเหี้ยม ไม่กลัวตาย และมักใช้กำลังทำการสังหารพวกมันโดยไม่ลังเล ทำให้พวกสัตว์อสูรต่างลำบากใจเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาตลอดเวลา