ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 895

บทที่ 895 ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่

จีปอฉางขมวดคิ้วด้วยความกังวล เขามองเห็นความแข็งแกร่งที่เทียบเท่ากับหลู่เสี่ยวจินในตัวของจ้าวอู่หยาง

ก่อนหน้านี้ เขากังวลว่าหลู่เสี่ยวจินจะเกิดความคิดยากแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ จึงส่งคนไปลอบโจมตีหลู่เสี่ยวจิน

ตอนนี้ จ้าวอู่หยางปรากฏตัวขึ้นมาอีกคน

ในใจของเขารู้สึกโล่งอยู่บ้าง ดีที่จ้าวอู่หยางไม่ได้เข้าร่วมการแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ หากจ้าวอู่หยางร่วมมือกับเหล่าอัจฉริยะเหล่านี้แย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ คนที่เขาพามาด้วยคงไม่อาจต้านทานได้

เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้คือการผลักดันเหล่าผู้บำเพ็ญที่คอยรบกวนไม่หยุดหย่อนให้ถอยห่าง แล้วหาที่พักเพื่อปรับสภาพร่างกายให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด

การต่อสู้เพื่อแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิไม่ใช่การต่อสู้ที่ยากที่สุดในดินแดนลับเต๋อเหลียน

จีปอฉางรู้ดีว่า กระดูกจอมจักรพรรดิไม่ได้มีแรงดึงดูดต่อเหล่าอัจฉริยะมากนัก เพราะการมีกระดูกจอมจักรพรรดิไม่ได้หมายความว่าจะมีร่างกายอันสูงส่ง

แม้การต่อสู้ระหว่างเขากับเหล่าอัจฉริยะจะดุเดือดถึงขีดสุด ก็ไม่ได้ถึงขั้นเอาชีวิตเป็นเดิมพัน

และเมื่อออกจากดินแดนลับเต๋อเหลียนแล้ว เขาก็ไม่กลัวว่ากระดูกจอมจักรพรรดิจะถูกหมายปอง

สำหรับผู้ยิ่งใหญ่ที่กลายเป็นจอมจักรพรรดิแล้ว กระดูกจอมจักรพรรดิไม่มีประโยชน์อะไร ส่วนคนที่ห่างจากขั้นจอมจักรพรรดิเพียงไม่กี่ก้าวและปรารถนากระดูกจอมจักรพรรดิ เขา จีปอฉาง มีราชวงศ์เซียนต้าโจวหนุนหลังอยู่ ไม่มีอะไรต้องเกรงกลัว

ขณะเดียวกัน ดินแดนลับเต๋อเหลียนชั้นที่ยี่สิบสองกลับปรากฏกระดูกจอมจักรพรรดิ นั่นหมายความว่า ใจกลางดินแดนลับเต๋อเหลียนคราวนี้มีสมบัติล้ำค่าเหนือความคาดหมายของพวกเขาอยู่

ยามสมบัติล้ำค่าปรากฏ การต่อสู้ที่แท้จริงจึงเริ่มขึ้น

หลังดินแดนลับเต๋อเหลียนสิ้นสุดลง เขาจะต้องสืบเรื่องพี่น้องตระกูลจ้าวทั้งสองคนอย่างละเอียด

โดยเฉพาะจ้าวอู่เลี่ยง เขาต้องค้นหาให้ได้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อจ้าวอู่เลี่ยงหมายความว่าอย่างไร

ไม่นานนัก ดวงตาของจีปอฉางก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง เขาคิดในใจว่าตนเองช่างโง่เขลา หากต้องการสืบตัวตนของผู้ใด ไม่จำเป็นต้องรอจนออกไปข้างนอก

ภายในดินแดนลับเต๋อเหลียนมีเซี่ยวไป๋อยู่ไม่ใช่หรือ?

ด้วยนิสัยของจูกัดเซี่ยวไป๋ และกำลังของหอสมบัติหมื่นวัตถุ คงจะสืบเรื่องพี่น้องตระกูลจ้าวไว้แล้วเป็นแน่

ตอนอยู่นอกดินแดนลับเต๋อเหลียน จูกัดเซี่ยวไป๋ก็จงใจหันม้วนภาพไปทางพี่น้องตระกูลจ้าว เขาคงจะรู้อะไรบาง

ทำไมเขาไม่ไปหาจูกัดเซี่ยวไป๋ แล้วซื้อประวัติของพี่น้องตระกูลจ้าวเสียเลยเล่า?

“จีปอฉาง เจ้ายังกล้าเสียสมาธิขณะต่อสู้กับพวกข้าอีกหรือ?!”

เสื้อคลุมสีดำของจ้าวอู่เจียงชุ่มเลือด เขาสังหารอัจฉริยะตระกูลหลี่ที่หลบหนีจนหมดสิ้น

ความจริงแล้ว หากเขาลงมือก่อนหน้านี้ พวกอัจฉริยะตระกูลหลี่ก็คงไม่มีโอกาสหลบหนี แต่เขาตั้งใจปล่อยให้คนพวกนี้หนีไป เพื่อที่ข้าจะได้ไล่ล่าด้วยตัวเอง

เขาใช้วิชาอสูรกลืนสวรรค์แย่งชิงพลังฝึกฝน แก่นชีวิต และวิญญาณของคนเหล่านี้มา

ค่อยๆ รับรู้ถึงวิชากำหนดผลที่คนตระกูลหลี่ภาคภูมิใจ

แล้วเขาก็พบว่า วิชากำหนดผล แท้จริงแล้วมีกลิ่นอายเดียวกันกับเส้นด้ายควบคุมหุ่นเชิด เกือบจะเป็นรากเดียวกันเลยทีเดียว ก็แค่อ่อนด้อยกว่ามาก

แต่ก็พิสูจน์แล้วว่า การคาดเดาของข้าถูกต้อง

แสงสุดท้ายของท้องฟ้าสาดส่องลงมาบนร่างจ้าวอู่เจียง เงาทอดยาวไปบนพื้น

ภายในความมืดมีเงาอีกสายหนึ่งที่เคลื่อนไหวอย่างน่าขนลุก ก่อนจะค่อย ๆ เผยให้เห็นว่าเป็นรูปร่างของใครคนหนึ่ง

เงาที่มีรูปร่างอยู่ห่างออกไปไกลมาก และจ้องมองจ้าวอู่เจียงอย่างไม่วางตา

“ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่…”