ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า นิยาย บท 964

บทที่ 964 ดื้อรั้นต่อต้านจนถึงที่สุด

“จ้าวอู่หยาง เจ้าต้องกลับตระกูลหลี่กับข้า!”

หลี่ชางเซิงใช้วิชากำหนดผลของตระกูลหลี่เรียกอัตตราแท้จริงออกมา หลังจากรวมเป็นหนึ่งเดียวกับอัตตาที่แท้จริง วรยุทธ์ของเขาก็บรรลุถึงขั้นจักรพรรดิระดับหกอันน่าสะพรึงกลัว

เพียงพริบตาก็พุ่งเข้ามา ก่อนจะตวาดด้วยความโกรธ “ยิ่งดื้อรั้นต่อต้านก็มีแต่จะเพิ่มการบาดเจ็บล้มตาย!”

จ้าวอู่เจียง หลบหลีกการโจมตีของร่างมายาหลี่ชางเซิงอีกครั้ง

แล้วร่างมายาหลี่ชางเซิงก็แตกกระจายเป็นละอองน้ำปะปนกับสายฝน หลี่ชางเซิงที่แข็งแกร่งกว่ากำลังจะมาถึงตรงหน้าเขาแล้ว

เขาไม่มีทางยอมแพ้ และยิ่งไม่มีทางยอมล้มเลิกการหนี

ไม่ว่าจะเป็นหลี่ชางเซิง หลี่ชางหมิง หลี่ชางโส่ว ต่างก็เคยรับประกันมาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้งว่า จะจับตัวเขากลับไปที่ตระกูลหลี่ จะไม่ทำร้ายชีวิตเขาอย่างเด็ดขาด

แต่ในใจเขารู้ดี สายหุ่นเชิดที่เคยอยู่บนร่างของเขาล้วนมาจากวิชากำหนดผลตระกูลหลี่

คนที่ร่ายวิชา เก้าในสิบส่วนย่อมต้องเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งของตระกูลหลี่ เป็นคนที่มีความโลภลึกล้ำต่อตัวเขา เจตนาไม่อาจคาดเดา แต่แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นเรื่องดี

หลี่ชางเซิงทำลายกฎของดินแดนลับเต๋อเหลียน บังคับเข้ามาภายในเพื่อจับกุมเขา ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของผู้อยู่เบื้องหลัง

หากเขาถูกจับกลับไปยังตระกูลหลี่ ผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่อาจจินตนาการได้

เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วตกกระทบใบหน้าของเขา ชะล้างคราบเลือดสีม่วงเข้มที่ไหลออกมาจากปากและจมูก สีหน้าของเขายิ่งเรียบเฉย ความมุ่งมั่นพลุ่งพล่าน

เขาไม่ทันได้ก้าวเข้าสู่ชั้นที่สามสิบเอ็ด ถึงเขาจะก้าวเข้าไปได้สำเร็จ หลี่ชางเซิงก็จะตามเข้าไปด้วยแน่ และเขาก็ยังคงหนีไม่พ้นอยู่ดี

หลี่ชางเซิงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เขาค่อย ๆ ยื่นมือซ้าย คว้าไปในม่านฝน มือของเขาเต็มไปด้วยละอองลม พันเกี่ยวรอบมือของเขาทั้งหมด

ปราณกระบี่ภายในร่างกายกำลังสั่นสะเทือน

โดยไม่ต้องใช้วิชามารกลืนสวรรค์ เขายังมีวิชาอีกหนึ่งอย่างที่สามารถใช้ได้

เป็นวิชาที่เขาได้มาจากถ้ำกระบี่ในชั้นที่สิบสี่

เพลงกระบี่ชิงเหลียน

จ้าวอู่เจียงยกแขน ตวัดมือวาดเป็นวงกลม ดอกไม้แห่งกระบี่ผลิบาน

ดอกไม้แห่งกระบี่แทงทะลุม่านฝน น้ำฝนกลายเป็นหมอก แปรเปลี่ยนเป็นดอกบัวหนึ่งดอกลอยอยู่เบื้องหน้าเขา

เฮ้อ

ผู็คนที่กำลังต่อสู้กันต่างภอนหายใจ ในที่สุดก็ใกล้จะจบลงแล้ว

คิ้วของจูกัดเซี่ยวไป๋ขมวดแน่น นับตั้งแต่หลี่ชางเซิงแสดงพลังอัตตาแท้จริง เขาก็รู้ว่าวันนี้จ้าวอู่หยางคงหนีไม่พ้นแล้ว

เขาจำเป็นต้องส่งข่าวไปบอกพี่ชาย จูกัดชื่อ

จูกัดชื่อเตือนเขาและบอกใบ้ถึงความสำคัญของจ้าวอู่หยาง เขาก็จะไม่ปล่อยให้จ้าวอู่หยางถูกคนของตระกูลหลี่พาตัวไป

การปรากฏตัวของหลี่ชางเซิง รวมถึงความมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้จนกว่าจะพาตัวจ้าวอู่หยางไปได้ พิสูจน์ทางอ้อมถึงภูมิหลังอันลึกลับน่าพิศวงของจ้าวอู่หยางแล้ว หาไม่ ตระกูลหลี่คงไม่กล้าละเมิดกฎดินแดนลับเต๋อเหลียนอย่างโจ่งแจ้ง

และการที่สามารถฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ได้ แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของผู้อยู่เบื้องหลังหลี่ชางเซิง

บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ย่อมไม่มีทางจับกุมผู้ฝึกตนไร้ชื่อเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ

ผู้ฝึกตนอิสระผู้นี้ต้องมีสิ่งที่ทำให้บุคคลผู้ยิ่งใหญ่เกิดความโลภได้อย่างแน่นอน

จูกัดเซี่ยวไป๋ท่องจดหมายลับในใจ ขมวดคิ้วมองหลี่ชางเซิงที่กำลังเคลื่อนเข้าใกล้จ้าวอู่หยางด้วยท่วงท่าอันน่าเกรงขาม ในขณะที่จ้าวอู่หยางยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง ร่ายรำกระบี่ ท่วงท่าธรรมดาทว่างดงาม ลมหายใจไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย