คลั่งรักร้ายนายวิศวะ Chapter 68 สาวสวยมาดนักธุรกิจ

sprite

@Thailand

ด้านเจนิสร่างบางของคุณแม่ลูกหนึ่งในวัย ยี่สิบต้นๆ ใชชุดกางเกงยีนและเสื้อสูททรงยาวพอดีตัวใบหน้าสวยสวมแว่นกันแดดสีชาที่ยืนกดกริ่งที่หน้าบ้านราคายี่สิบล้าน พร้อมกับมีเด็กชายน่าตาน่ารักที่ยืนเคียงข้างคุณแม่

"น้องฟรอสต์ครับ ถึงบ้านคุณตาแล้วนะครับลูก ต่อไปนี้ น้องฟรอสต์เราจะอยู่ที่นี่กันนะครับคนเก่ง" เด็กชายฟรอสต์ได้แต่พยักหน้าให้กับเจนิส จากนั้นไม่นานก็มีแม่บ้านนั้นมาเปิดประตู ป้าพิมพ์แม่บ้านวันห้าสิบปลายๆ ถึงกับงงงวยกับร่างบางแต่งตัวดูสวยราวกับนางแบบที่ยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับเสมองเด็กชายตัวน้อยด้วยท่าทีสงสัย

"ป้าพิมพ์คะ" เจนิสเอ่ยพร้อมกับถอดแว่นที่บดบังเผยให้เห็นใบหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน

"ต๊าย...คุณเจนิส คุณเจ จริงๆ ด้วย ป้าคิดถึงคุณหนูมากๆ เลยนะคะ" ป้าพิมพ์แม่บ้านที่เห็นเจนิสถึงกับตกใจ

"เจ ก็คิดถึงป้าพิมพ์นะคะ" เจนิสเอ่ยพร้อมกับสวมกอดแม่บ้านของบิดา

"มาคะ ป้าชวย ยกกระเป๋าเข้าบ้านกันนะคะ" ด้านเจนิสไม่ได้ปล่อยให้ป้าพิมพ์นั้นสงสัยในตัวลูกชายนาย

"น้องฟรอสต์ครับ นี่คุณยายพิมพ์ เราจะอยู่ที่นี่กับคุณยายนะคะลูก" จากนั้นน้องฟรอสต์ก็ยกมือสวัสดีป้าพิมพ์อย่างรู้งาน

"น้องฟรอสต์ลูกชายของเจ เองคะ" ป้าพิมพ์ชะงักและตกใจเล็กน้อย แต่นั้นก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรกับเจ้านาย

ร่างบางเดินจูงมือลูกชายเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ที่เงียบสงบ มีเพียงป้าพิมพ์ พี่น้ำฝน และก็คนขับรถของคุณพ่อเท่านั้นที่อยู่กันที่นี่

"คุณลัดดา และคุณแป้ง ทะเลาะกับคุณผู้ชาย ขนข้าวของ ออกไปจากบ้านตั้งแต่วันที่คุณผู้ชายช็อคเข้าโรงพยาบาลแล้วละคะ ส่วนคุณผู้ชายตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้น แต่คุณหมอบอกว่าคุณท่านอาการพ้นขีดอันตรายแล้วคะ" ป้าพิมพ์เอ่ยกับเจนิสมา

"ป้า ดีใจมากนะคะที่คุณเจ กลับมา ถ้าคุณเจไม่มา คุณผู้ชายคงไม่เหลือใครแล้วนะคะ"

"เจ ขอบคุณป้าพิมพ์มากเลยนะคะ ถึงเราจะไม่เหลืออะไร ป้าพิมพ์ยังเลือกที่จะอยู่ดูแลบ้านให้คุณพ่อ" เจนิสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

"แล้วคุณเจจะเอายังไงต่อคะ"

"พรุ่งนี้เจจะเข้าไปเยี่ยมคุณพ่อ และเจจะคุยกับคุณอาศักดิ์คะ"

"คุณเจ และคุณหนูฟรอสต์พึ่งมาถึงเหนื่อยๆ ป้าว่าไปพักก่อนดีกว่านะคะ ห้องนอนคุณเจ ป้าทำความสะอาดไว้เป็นประจำคะ บ้านหลังใหญ่เงียบๆ มีเด็กมีวิ่งเล่นจะได้ไม่เหงา ป้าขอตัวเตียมอาหารให้คุณเจ กับคุณหนูก่อนนะคะ"

"ขอบคุณคะ" เจนิสเอ่ยจบจากนั้นร่างบางก็พาน้องฟรอสต์นั้น ไปยังห้องนอนของตน

มือเรียวเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของตน ข้าวของทุกอย่างยังคงอยู่ครบเช่นเดิม

"น้องฟรอสต์มาเหนื่อยๆ เราต้องอาบน้ำก่อนละครับ คนเก่ง"

ถึงเราจะเดินทางมาหลายชั่วโมง แต่ลูกชายฉันกับรู้สึกตื่นเต้น หลับแค่ตอนอยู่บนเครื่อง พอถึงสนามบินไม่งอแงและรู้สึกสนุกอีกต่างหาก ครั้งแรกที่เขาได้ขึ้นเครื่องฟรอสต์ดูแอ๊ปปี้เอามักมาก เห็นแบบนี้ฉันเองถึงกับหายเหนื่อยไปด้วย จากนั้นลูกชายของฉันก็ถอดชุดและวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที

จนกระทั้งทานข้าวเสร็จ พร้อมที่จะเข้านอน แต่จู่ๆ สายตาฉันก็สะดุดเข้ากับตุ๊กตาที่วางอยู่บนชั้น

"ม่ามี้ครับ น้องฟรอสต์จะเอา " เด็กน้อยที่พูดยังไม่ถึงกับชัดมาก นั้นเอ่ยออกมา มันเป็นตุ๊กตาสองตัวที่พี่ริวนั้นป่าลูกโป่งให้กับฉันในงานวัดคืนนั้นคืนแรกที่เราเดทกัน จู่ๆ เมื่อลูกอยากได้ฉันก็หยิบให้กับเขาทันที

" กอด กอดน้องครับ ม่ามี้" เสียงของน้อยฟรอสต์เอ่ยพร้อมกับนอนกอดตุ๊กตาของพี่ริว จู่ๆ ฉันกับนึกถึงเรื่องในอดีตของฉันและเขา ใบหน้าอันหล่อเหลาที่เรานอนด้วยกัน ไม่ว่าจะผ่านไปนานหลายปี ฉันไม่คิดจะมีใครเหราะแค่เห็นหน้าลูก ใจฉันก็อดคิดถึงหน้าพ่อของเขาไม่ดี ปานนี้เขาคงแต่งงานมีลูกเต็มบ้านแล้วมั้ง คงมีแค่ฉันสินะที่ยังลืมเขาไม่ได้ หึ...

"พี่ริว พี่จะรู้หรือเปล่าว่า พี่มีลูกชายที่น่ารัก และฉลาดเป็นกรด ที่หน้าตานั้นถอดแบบจากพี่เอามักมาก วันนึงถ้าพี่ทราบพี่จะรักเขา เหมือนที่ฉันรักหรือเปล่าน๊า" เจนิสได้แต่ครุ่นคิดภายในใจ จากนั้นก็หยิบหนังสือนิทานขึ้นมาอ่านให้กับเจ้าหมูอ้วนแก้มย้วยๆ ของฉันที่นอนกอดตุ๊กตาและในมือยังคงถือขวดนมนั้นดื่ม พร้อมกับเสมองใบหน้าของลูกชายที่ยิ่งโตขึ้นก็ใบหน้ายิ่งเหมือนพ่อเขามากๆ ซะไม่ต้องถามว่าน้องฟรอสต์นั้นเป็นของลูกใคร

การกลับมาไทยในครั้งนี้ ถึงฉันจะเตรียมใจ กับการเจอพี่ริวไว้บ้างแล้ว แต่ยังคงไม่เจอเขาภายในเร็วๆ นี้หรอก เมื่อคิดดังนั้นจากการที่เดินทางมาเหนื่อยๆ ตลอดทั้งวันร่่างบางของเจนิสก็ล้มตัวลงนอนหลับพร้อมกับลูกชายสุดที่รักทันที

เช้าวันต่อมา

@โรงพยาบาลS

ด้านเจนิสและวันนี้ฉันก็มาเยี่ยมคุณพ่อที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง คุณพ่อท่านทะเลาะกับคุณป้าลัดดาถึงขั้นล้มป่วยเข้าโรงพยาบาลและตอนนี้บริษัทของคุณพ่อก็ล้มละลาย มีเพียงคุณอาศักดิ์เท่านั้นที่อยู่เคียงข้างคุณพ่อในเวลาที่ท่านล้มป่วยและเป็นธุระให้กับฉัน

วินาทีที่เห็นหน้าบิดา เจนิสถึงกับน้ำตาไหล คุณพ่อไม่เหลือคาบผู้บริหารที่ดูน่าเกรงขามเลยซักนิด ร่างชายวัยหกสิบต้นๆ ที่ดูซูบผอมนอนหลับไม่ได้สติ

เจไม่ได้มาคนเดียวนะคะ เจมีน้องฟรอสต์ ลูกชายสุดที่รักของเจ และเขาเป็นหลานคุณพ่อมาด้วยนะคะ ที่ผ่านมาเจต้องขอโทษคุณพ่อด้วยนะคะ ที่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณพ่อๆ รีบตื่นขึ้นมาดูหน้าหลาน และตื่นขึ้นมาเล่นกับฟรอสต์นะคะ วันนี้เจพาเขามาเยี่ยมคุณพ่อด้วยนะ" เจนิสเอ่ยทั้งน้ำตา

"น้องฟรอสต์มาหาคุณตาสิครับลูก" จากนั้นเด็กชายตัวน้อยก็วิ่งเข้ามาหามารดาและคุณตาที่นอนอยู่บนเตียง

"คุณตา ตื่นๆ " ฟรอสต์ที่ยังไม่รู้เรื่องเอ่ยกับเจนิสมา

เจนิสเอ่ยขณะที่ร่างบางยังคงร้องไห้ โดยมีมือน้องๆ ของลูกชายนั้นคอยปลอบซับน้ำตาให้ผู้เป็นแม่ คุณทนงศักดิ์ที่เห็นภาพสองแม่ลูกที่นั่งปลอบกัน นั้นรู้สึกสงสารเจนิสจับใจ ท่านเองก็ช็อคที่ทราบเรื่องเจนิสนั้นมีลูกชาย ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีใครทราบมาก่อน รู้สึกคุ้นหน้าลูกชายของเจนิสนัก

ทรงค์ศักดิ์เอ่ยกับเจนิส ร่างบางที่เสมองใบหน้าของบิดาที่นอนอยู่บนเตียง บิดาที่ได้ยินเสียงของลูกสาวและหลานชายตัวน้อยๆ ถึงกับน้ำตาไหลออกจากหางตา

พรุ่งนี้เจจะพาน้องฟรอสต์มาเยี่ยมคุณพ่อใหม่นะคะ คุณพ่อรีบตื่นมานะคะ พวกเรารอคุณพ่ออยู่นะคะ" เจนิสเอ่ยกับบิดาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย จากนั้นร่าางบางก็พาน้องฟรอสต์นั้นเดินออกมาจากห้องของบิดา โดยมีทนงค์ศักดิ์นั้นเดินตามหลัง

ท่านก็รู้สึกเวียนหัว เขาเลยให้มารดานั้นมานอนรับน้ำเกลือรักษาตัวไปหนึ่งคืน แค่หนึ่งคืนมารดาก็จ้องแต่จะออกจากโรงพยาบาลอยู่ท่าเดียว ถึงกับต้องยอม

"คุณแม่นั่งรอผมตรงนี้ซักครู่นะครับ ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ" ริวเอ่ยกับมารดา

เกี่ยวกับ คลั่งรักร้ายนายวิศวะ - Chapter 68 สาวสวยมาดนักธุรกิจ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ เป็นซีรี่ส์ปัจจุบันที่ดีที่สุดของผู้แต่ง Kim Nayeol ด้วยเนื้อหา Chapter 68 สาวสวยมาดนักธุรกิจ ด้านล่างนี้จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกแห่งความรักและความเกลียดชังแบบสลับกันได้แม้จะมีกลเม็ดทั้งหมดเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่ต้องกังวลอีกครึ่งหนึ่งแล้วก็เสียใจ สาย โปรดอ่านบทที่ Chapter 68 สาวสวยมาดนักธุรกิจ และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com