คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 152

ฟ้ามืดสนิทแล้ว

อุณหภูมิบนเขาเย็นลงเรื่อย ๆ

หลังเก็บโทรศัพท์ เฮ่อฉางปั่วหมุนตัวกลับไป เห็นหรงฉือกับตานตานกินข้าวพูดคุยกันอยู่ หันหลังกลับไปหยิบเสื้อคลุมหนาสองตัวใหญ่หนึ่งเล็กหนึ่งออกมา

ส่งตัวใหญ่ให้หรงฉือ

หรงฉือเห็น และพูด "ฉันไม่หนาว..."

"ใส่เถอะ" เขาสะบัดเสื้อคลุม คลุมลงบนไหล่ของเธอ หลังจากนั้นก็เอาตัวเล็กสวมให้ตานตาน

หรงฉือไม่หนาวจริง ๆ แต่หลังจากคลุมเสื้อคลุมตัวหนา ซึ่งกันลมภูเขาส่วนใหญ่ได้ ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นจริง ๆ เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธอีก

กินบาร์บีคิวเสร็จ ปาร์ตี้รอบกองไฟก็ใกล้เริ่มแล้ว พวกเขาจึงไปทางฝั่งนั้น

พวกเขาเพิ่มมาถึง เมื่อเห็นพวกเขา ก็มีคนอดไม่ได้ที่จะพูด "โธ่ พ่อแม่ลูกครอบครัวนี้ ดูเปล่งประกายจริงๆ"

หรงฉือชะงัก และอธิบาย "พวกเราไม่ใช่ครอบครัวพ่อแม่ลูกค่ะ"

คนเหล่านั้นหัวเราะเหอะ ๆ คิดว่าถึงแม้ตอนนี้พวกเขาจะไม่ใช่ครอบครัวพ่อแม่ลูก แต่ในอนาคตไม่แน่อาจกลายเป็นครอบครัวพ่อแม่ลูกก็ได้

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ตานตานก็ไปเล่นกับเพื่อนรุ่นเดียวกันทางฝั่งหนึ่ง

คนอื่นต่างก็มาตั้งแคมป์กับเพื่อนสนิทมิตรสหาย คนสามคนห้าคนนั่งพูดคุยเล่นไพ่กัน ปั้นตุ๊กตาหิมะปาหิมะใส่กัน ดูครึกครื้นเป็นอย่างมาก

เธอกับเฮ่อฉางปั่วไม่ใช่คนแปลกหน้าแต่ก็ไม่ได้สนิทกัน หลังจากตานตานออกไป พวกเขาสองคนก็เงียบลง

พวกเขาไม่มีอะไรจะพูดกันจริง ๆ

ถ้าพูดเรื่องครอบครัว ก็ต้องเกี่ยวข้องไปถึงเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ ซึ่งเป็นเรื่องควรเลี่ยงของหรงฉือ

พูดเรื่องงานเหรอ? อาจจะนึกถึงความไม่น่าอภิรมย์ที่ซวิ่นตู้ได้

สุดท้าย เฮ่อฉางปั่วก็เปิดปากพูด "ไปที่ฉางโม่ ปรับตัวได้แล้วหรือยัง?"

แม้หรงฉือจะรู้สึกเบื่อ แต่เธอก็ไม่คิดจะพูดคุยกับเฮ่อฉางปั่วลึกซึ้งเกินไป

ความเงียบระหว่างเฮ่อฉางปั่ว กลับเป็นสิ่งที่เธอต้องการ

เมื่อเฮ่อฉางปั่วพูดขึ้นมา เธอที่กำลังเบื่อก็เลือกเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์ พูดอย่างเฉยชา "ปรับตัวได้แล้วค่ะ"

"อวี้มั่วซวินดูแลคุณดีสินะ"

"อืม"

"คุณเรียนมหาวิทยาลัยสาขาด้านเอไอเหรอ?"

เฮ่อฉางปั่วมองไปทางหรงฉือ ถามความเห็นของเธอ

หรงฉือตกลง

ตานตานดีใจซุกเข้ามาในอ้อมแขนของเธอ

แม้จะบอกว่านอนด้วยกัน แต่ก็เป็นแค่ในเต็นท์เดียวกัน

ตอนกลางคืนก็ยังนอนในถุงนอนของตัวเอง เรื่องที่ตานตานอยากให้หรงฉือกอดตอนนอนครั้งนี้จึงเป็นไปไม่ได้

ตานตานร่างกายอ่อนแอจริง ๆ เมื่อคืนก่อนลมแรงเกินไป หากไม่ระวังอาจเป็นหวัดได้ เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นก็เป็นหวัดแล้ว

เมื่อคืนหรงฉือนอนหลับไม่สนิท เมื่อตื่นขึ้นจึงไม่ค่อยกระปรี้กระเปร่า

เฮ่อฉางปั่วตัดสินใจพาตานตานไปโรงพยาบาล หรงฉือคิดจะขับรถตัวเองกลับ แต่ตานตานอ้อนอยากให้หรงฉือไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนเธอ หรงฉือเห็นท่าทางป่วยและอ่อนแรงของเธอ ก็ตอบตกลง

หลังจากนั้น เธอกับตานตานก็ขึ้นรถของเฮ่อฉางปั่ว

หรงฉือกับตานตานต่างก็หลับไปหลังขึ้นรถมาไม่นาน

เฮ่อฉางปั่วหันหน้าไป เห็นใบหน้าขาวนวลของหรงฉือ ผมยาวปิดใบหน้าเล็กน้อย อยากช่วยเธอจัดผมสักหน่อยโดยไม่รู้ตัว แต่กลับเห็นขนตาของหรงฉือสั่นเล็กน้อยเหมือนกำลังจะตื่น จึงชักมือกลับมา