คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 158

หลังจากเฟิงจิ่งซินออกไป หรงฉือที่หาหนังสือของตัวเองเจอก็ยังไม่ได้กลับห้อง แต่ถือหนังสือไปนั่งอ่านที่ข้างหน้าต่างของชั้นสอง

หลังผ่านไปครึ่งชั่วโมง คุณย่าเฟิงก็ยกหม้อยาจีนขึ้นมาให้ "เสี่ยวฉือ ที่แท้เธอก็มาอยู่ตรงนี้นี่เอง"

หรงฉือวางหนังสือลุกขึ้นไปรับมา "ทำไมคุณย่าถึงยกขึ้นมาให้ล่ะคะ? คุณย่าให้คนมาเรียกหนูลงไปดื่มข้างล่างก็ได้"

"เธอร่างกายอ่อนแอ เดินเหินให้น้อยหน่อยจะดีกว่า" คุณย่าเฟิงนั่งลงที่โซฟาอีกตัวหนึ่ง พูดอย่างไม่พอใจ "เดิมทีคิดจะเรียกถิงเซินไปยกมาให้เธอ แต่เขากำลังเคาะแป้นพิมพ์อยู่ในห้องหนังสือ สุดสัปดาห์ทั้งที ไม่รู้จะยุ่งอะไรนักหนา"

เมื่อครู่ตอนอยู่ในห้องอาหาร เฟิงถิงเซินกำลังสอนเรื่องโปรเจกต์บางอย่างให้หลินอู๋ หรงฉือคิดว่าเฟิงถิงเซินน่าจะรู้สึกว่าใช้คอมพิวเตอร์พิมพ์สะดวกกว่า ดังนั้นจึงเข้าไปในห้องหนังสือ

หรงฉือคิด และหยิบชามขึ้นมาดื่มยาเงียบ ๆ

ตอนนี้อากาศเย็น ชาจึงไม่ได้ร้อนมากแล้ว หรงฉือยกยาจีนขึ้นมาดื่มอึก ๆ หมดชามอย่างรวดเร็ว ทำให้คุณย่าเฟิงเห็นแล้วขมวดคิ้ว "ยาขมขนาดนี้ เสี่ยวฉือดื่มช้าหน่อยเถอะ"

หรงฉือวางชามลง "ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้ขมขนาดนั้น"

ให้เธอดื่มน้ำล้างปากเล็กน้อย คุณย่าเฟิงก็ส่งลูกอมเม็ดหนึ่งให้เธอ

หรงฉือไม่ได้กิน

มื้อเย็นใกล้เสร็จแล้ว หรงฉือก็กินข้าวเย็นไปแล้ว จึงกินอะไรอีกไม่ลง

คุณย่าเฟิงลงไปกินข้าวที่ชั้นล่าง

หลังจากนั้นกว่าครึ่งชั่วโมง คุณย่าเฟิงกับเฟิงจิ่งซินก็ขึ้นมาชั้นบน เพียงแต่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก

คุณย่าเฟิงมีสีหน้าเย็นชา "เวลานี้แล้ว ถิงเซินยังไปบริษัทอีก ยุ่งจนแทบจะตายอยู่แล้ว!"

เมื่อครู่หรงฉือจดจ่ออยู่กับการอ่านหนังสือ จนไม่ทันสังเกตว่าด้านนอกมีเสียงรถดังขึ้น

ดึกขนาดนี้เฟิงถิงเซินยังออกไปข้างนอก คาดว่าโปรเจกต์ทางฝั่งของหลินอู๋คงมีปัญหาบางอย่าง จึงไปช่วยเธอจัดการ

เฟิงจิ่งซินนอนบนตักของหรงฉือพลางเบ้ปาก "พ่อไม่พาหนูไปด้วย"

เป็นธรรมดาที่เฟิงถิงเซินจะพาเธอไปไม่ได้

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน