คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 186

หลินอู๋ได้ยินก็พูดขึ้นว่า “อย่างนั้นเหรอคะ” พูดจบ สายตาก็มองหรงฉืออย่างเฉียบคม แล้วพูดอีกว่า “ถ้าเป็นแบบนั้น คุณหรงช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าแผนงานฉบับนี้ของฉันมีปัญหาที่ตรงส่วนไหน ทางฉันจะได้นำไปปรับปรุงตามแผนงานของคุณ”

หรงฉือได้ยินดังนั้น ก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังสงสัยว่าเธอจงใจกลั่นแกล้ง

หรงฉือยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า “คุณหลิน แผนงานมีปัญหาเป็นเรื่องของพวกคุณ พวกคุณไม่ลองหาข้อผิดพลาดดูด้วยตัวเอง แต่กลับมาถามพวกเรา คุณคิดว่ามันเหมาะสมไหม? คุณควรเข้าใจว่าพวกเราไม่จำเป็นจะต้องร่วมงานกับคุณ คุณถามแบบนี้ สื่อให้เห็นว่า คุณอยากร่วมงานกับพวกเรา แต่แม้กระทั่งบริษัทของเราต้องการอะไรกลับไม่รู้อย่างนั้นเหรอ? ในเมื่อเป็นแบบนั้น งั้นฉันก็ยิ่งมั่นใจว่าทางฝั่งคุณไม่สามารถตอบสนองความต้องการของบริษัทเราได้จริง ๆ ค่ะ”

หลินอู๋สงสัยจริง ๆ ว่าหรงฉือจงใจกลั่นแกล้งเธอจึงได้พูดไปแบบนั้น

ที่เธอเพิ่งพูดไปเมื่อครู่ จริง ๆ เพราะเธอมั่นใจว่าหรงฉือจะระบุไม่ได้ว่าแผนงานของเธอมีปัญหาตรงไหน และในขณะเดียวกันก็วางกับดักหรงฉือด้วย

ตราบใดที่หรงฉือระบุปัญหาในแผนงานออกมาจริง ๆ ฝั่งเธอก็จะสามารถโต้กลับได้อย่างง่ายดาย

สิ่งที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงคือ หรงฉือไม่ได้ตกหลุมพรางที่เธอวางไว้ กลับใช้หลุมนั้นเป็นโอกาส ขุดหลุมที่ใหญ่กว่าให้เธอแทน

หลินอู๋คิดแบบนี้ในใจ แต่ภายนอกกลับสงบนิ่ง “คุณหรง คุณเข้าใจผิดแล้ว ความหมายของฉันคือความร่วมมือควรเป็นเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์ ในเมื่อมีปัญหา พวกเราควรปรึกษากันดี ๆ และปรับปรุงไปด้วยกัน แบบนี้ไม่ดีกับทั้งสองฝ่ายเหรอคะ?”

หรงฉือชะงักมือที่ดื่มน้ำ และรู้สึกแปลกใจกับคำถามของเธอเล็กน้อย

เธอพูดขึ้นว่า “คุณหลิน นี่เป็นครั้งแรกที่คุณเจรจาเรื่องร่วมงานกับคนอื่นใช่ไหม?”

หลินอู๋ขมวดคิ้ว ชั่วขณะนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงถามเช่นนี้

หรงฉือไม่รอให้เธอตอบกลับ ยิ้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ที่คุณบอกว่าปรึกษากันดี ๆ และปรับปรุงไปด้วยกันนั้น จะเกิดขึ้นเฉพาะตอนคุณอยู่ที่บ้านหรือในมหาวิทยาลัยเท่านั้น ส่วนนักธุรกิจรวมตัวกันด้วยผลประโยชน์ ไม่มีประโยชน์ก็แยกย้ายจากกัน ในเมื่อมีโอกาสที่ดีกว่า ทำไมพวกเราจะต้องใกล้เกลือกินด่างด้วยล่ะคะ?”

น้ำเสียงของหรงฉือนั้นอ่อนโยน แม้กระทั่งรอยยิ้มที่มาพร้อมกัน

แต่หลินอู๋ฟังแล้ว ในใจกลับสั่นสะท้าน

เธอมองหรงฉือ เธอรู้ดีว่าสำหรับหรงฉือแล้ว เธอประเมินต่ำไป

หรงฉือยื่นถ้วยชาไปทางหลินอู๋ ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “คุณหลิน ดื่มชาค่ะ”

หลินอู๋ชะงักไป

แต่หลายปีมานี้ คนที่ติดต่อกันก็มีไม่น้อย

ถือว่าได้รับประสบการณ์มาบ้าง

อวี้มั่วซวินกลับลืมข้อนี้ไป

เขาถามอีกว่า “งั้นแผนความร่วมงานของคุณหลิน มีปัญหาจริง ๆ เหรอ?”

“อืม”

แม้จะเขียนไว้เจาะลึกแล้ว เนื้อหาทางเทคนิคก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

ข้อนี้ เธอเดาว่ามีความเป็นไปได้ว่าเฟิงถิงเซินจะช่วยตระกูลหลินจัดการด้วยตัวเอง

แต่ไม่รู้เพราะอะไร พอถึงช่วงดำเนินการจริง กลับเหมือนจะขาดอะไรบางอย่างไป