หรงฉือพยักหน้า "อืม"
เหรินจี่เฟิง "..."
อวี้มั่วซวินแค่อยากทำให้เหรินจี่เฟิงไม่พอใจเท่านั้น
ความจริงเงินจำนวนนี้ สำหรับพวกเขาทั้งสองฝ่ายไม่ได้เห็นในสายตาด้วยซ้ำ
ระหว่างกินอาหาร พวกเขาก็เริ่มพูดคุยอย่างจริงจัง
หรงฉือนั่งกินเงียบ ๆ ด้านข้าง และพูดแทรกแค่บางครั้ง
นอกเหนือจากนั้น เธอแทบไม่ได้พูดอะไรเลย
เมื่อสังเกตเห็นสิ่งนี้ เหรินจี่เฟิงก็แปลกใจ เพราะคำพูดที่หรงฉือพูดแทรกล้วนแต่มีประโยชน์ทั้งสิ้น
ดูเหมือนเธอจะมีความสามารถอยู่บ้างจริง ๆ
ก่อนหน้านี้ เขาคิดว่าระหว่างหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน เป็นหรงฉือที่เกาะติดอวี้มั่วซวิน เธอคือฝ่ายที่สถานะต่ำกว่า และเป็นฝ่ายรุกเข้าหาก่อน
แต่ระหว่างมื้ออาหารการโต้ตอบกันของพวกเขาสองคน ดูกลับกันเล็กน้อย
ทว่า เขาก็ยังคิดว่านี่อาจเป็นเคล็ดลับที่หรงฉือทำให้อวี้มั่วซวินหลงหัวปักหัวปำ
ถึงอย่างไร ถ้าหรงฉือไม่มีความสามารถสักนิด จะทำให้อวี้มั่วซวินลุ่มหลงได้อย่างไร?
ขณะที่กินเกือบหมด หรงฉือก็ไปห้องน้ำ
เมื่อออกมาจากห้องน้ำ ก็บังเอิญเจอเฟิงถิงเซินที่ออกมาจากห้องน้ำพอดี
เฟิงถิงเซินเห็นเธอ แต่กลับไม่ได้คิดจะพูดคุย
หรืออาจไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับเธอก็ได้
หรงฉือก็ไม่ได้คิดจะคุยกับเขา และกำลังจะแยกกัน แต่เธอนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นได้ จึงหยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน "เมื่อไรจะไปขอใบหย่าอย่างเป็นทางการได้?"
แม้เธอจะรู้ว่าเขาก็รีบร้อนในเรื่องนี้เหมือนกัน
เขาจะรีบดำเนินการโดยเร็วที่สุดเพื่อหย่ากับเธอแน่
เพราะรู้เรื่องนี้ ก่อนหน้านี้เธอจึงขี้เกียจจะถาม แต่มันผ่านมานานมากแล้ว...
เฟิงถิงเซิน "ต้องใช้เวลาอีกสักพัก"
"ไม่มีเวลาที่แน่นอนเหรอ?"
"หลังจากยืนยันได้แล้ว ผมจะบอกคุณ"
หรงฉือไม่ได้พูดอะไรอีก กำลังคิดจะแยกตัวไป เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน "เรื่องการหย่าของพวกเรา คุณย่ารู้แล้ว"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...