หลินอู๋ชะงักไปเล็กน้อย พอได้สติกลับมา จึงพูดออกไปอย่างเอาใจใส่ “ไม่เป็นไร ในเมื่อคุณมีธุระ งั้นธุระของคุณก็ต้องมาก่อน”
เฮ่อฉางปั่วพยักหน้า
หลังจากหลินอู๋ขึ้นรถจากไปแล้ว เขาเองก็ก้าวขึ้นรถเช่นกัน
ทว่าเขาไม่ได้ขับรถออกไปทันที แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของหรงฉือ เขาลังเลอยู่ไม่กี่วินาที สุดท้ายก็ยังกดโทรออกไป
หรงฉือยังอยู่ที่บริษัท
พอเห็นว่าเขาโทรมา จึงกดรับสายทันที “ประธานเฮ่อ?”
ขณะที่เฮ่อฉางปั่วกำลังจะเอ่ยปาก พลันได้ยินเสียงความเครื่องจากทางฟังเธอ เขาจึงกลืนคำพูดลงคอไป แล้วเอ่ยถามว่า “ดึกขนาดนี้แล้วยังอยู่ที่บริษัทอีกเหรอ?”
“ค่ะ” การที่เฮ่อฉางปั่วโทรมาหาเธอในเวลานี้ ในสายตาของหรงฉือแล้ว คงเป็นได้แค่เรื่องส่วนตัวเท่านั้น เธอเลยพูดออกไปว่า “พรุ่งนี้ฉันว่าง พรุ่งนี้ตานตานอยากทำอะไรเหรอคะ?”
ทว่าเฮ่อฉางปั่วกลับเงียบลงไป
ไม่ได้ยินเขาตอบ หรงฉือเลยเอ่ยขึ้น “ประธานเฮ่อ?”
อาทิตย์นี้เธองานยุ่งมากแค่ไหน เขารู้ดี
ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว แต่เธอก็ยังทำโอทีอยู่
ไม่ต้องคิดก็รู้ได้ทันที ว่าตอนนี้เธอต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดแน่ ๆ
เฟิงจิ่งซินกลับไปบ้านตระกูลเฟิงแล้ว พรุ่งนี้เธอไปอยู่กับลูกตัวเองไม่ได้ ทว่าในสถานการณ์แบบนี้ เขากลับยังจะขอให้เธอหาเวลามาอยู่กับลูกของคนอื่นอีก
แบบนั้นดูเหมือนจะโหดร้ายเกินไป
เขากล่าวว่า “ถ้าคุณเหนื่อย อาทิตย์นี้ก็พักก่อนเถอะ ไว้ค่อยนัดกันคราวหน้า”
หรงฉือกลับไม่ได้รู้สึกเหนื่อยมากขนาดนั้น
เธอว่า “ไม่เป็นไรค่ะ เป็นพรุ่งนี้นั่นแหละ”
เฮ่อฉางปั่วเงียบไปไม่กี่วินาที สุดท้ายก็พูดออกมา “ครับ”
ขณะเดียวกัน
ยามที่คนตระกูลเฟิงกำลังจะออกจากร้านอาหารหลังจากที่กินข้าวกันเรียบร้อยแล้ว ก็เจอเข้ากับคนตระกูลเหรินพอดี
เหรินอี้อันกับเฟิงหลินซงค่อนข้างสนิทกัน ยามนี้ได้เจออีกฝ่าย จึงทักทายเล็กน้อย
เหรินอี้อันก็กล่าวทักทายเฟิงถิงเซินด้วยเช่นกัน “ประธานเฟิง”
เฟิงถิงเซิน “ประธานเหริน”
เฟิงจิ่งซินที่กำลังจับมือเฟิงถิงเซินไว้ ก็เงยศีรษะขึ้นมาทักทายเหรินจี่เฟิงเช่นกัน “คุณอาเหริน”
เหรินจี่เฟิงพยักหน้าเล็กน้อย “สวัสดีครับ”
ตอนแรกที่เจอกับตระกูลเฟิง เหรินจี่เฟิงได้กวาดสายตามองคนตระกูลเฟิงทั้งกลุ่มไปหนึ่งรอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เขาเข้าใจในทันที คนตระกูลเฟิงที่อยู่ตรงนี้ล้วนเป็นคนที่เขาเคยพบหน้าค่าตามาก่อน
เขาไม่เห็นผู้หญิงแปลกหน้าคนไหนที่อาจจะเป็นแม่ของเฟิงจิ่งซินเลย
หรือว่าเฟิงถิงเซินจะหย่ากับอีกฝ่ายแล้วจริง ๆ ?
หลังทักทายกับคนตระกูลเหรินได้สักพัก คนตระกูลเฟิงจึงพากันขึ้นรถ แล้วตรงไปเยี่ยมคุณย่าเฟิงที่โรงพยาบาลอีกครั้ง
คืนนี้ เฟิงหลินซงจะอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นเพื่อนคุณย่าเฟิง
ส่วนพวกเฟิงถิงเซินก็กลับไปที่บ้านเดิม
เพิ่งมาถึงบ้านเดิม เฟิงถิงอีก็พูดกับเฟิงถิงเซินทันที “พี่ ลายเซ็นของนางฟ้าผมล่ะ พี่คงไม่ได้ลืมใช่ไหม...”
เฟิงถิงเซินโยนกุญแจรถให้เขา “อยู่บนรถ นายไปหยิบเองแล้วกัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...