คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 263

เมื่อเห็นเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ สายตาของเฮ่อฉางปั่วไปตกอยู่บนร่างของหรงฉือ

เห็นว่าหรงฉือสีหน้าเรียบนิ่งหลังจากได้พบหน้าพวกเขาสองคนแล้ว เขาพลันก้มหน้ายิ้มกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนกล่าว “ผมขอตัวสักครู่นะครับ”

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินพยักหน้า

เฮ่อฉางปั่วเดินไปพูดคุยกับเฟิงถิงเซินและหลินอู๋ได้เพียงชั่วครู่ เหรินจี่เฟิงก็มาถึงแล้วเช่นกัน

เมื่อได้เห็นหลินอู๋ เขาก็เดินเข้าไปหาเธอด้วยจิตใต้สำนึก

หลินอู๋เห็นเขา ก็ยิ้มจาง ๆ “ประธานเหริน”

“คุณหลิน”

พักนี้เหรินจี่เฟิงเองก็งานยุ่งเช่นกัน เขาจึงไม่ได้เจอหน้าหลินอู๋มาระยะหนึ่งแล้ว ตอนนี้เมื่อได้เจอเธอ นัยต์ตาฉายวาบความตกตะลึงในความงดงามของเธอออกมาแวบหนึ่ง ก่อนจะแอบชายตามองเธออย่างเนียน ๆ แล้วค่อยทักทายเฮ่อฉางปั่วกับเฟิงถิงเซิน

ตอนนี้ฉางโม่เป็นคู่ค้าที่สำคัญของเหรินซื่อกรุ๊ป

หลังจากทักทายเฮ่อฉางปั่วอย่างพอหอมปากหอมคอแล้ว เหรินจี่เฟิงก็เดินไปทางอวี้มั่วซวิน และเป็นฝ่ายกล่าวทักทายอวี้มั่วซวินก่อน

พอทักทายอวี้มั่วซวินเสร็จ เขาถึงค่อยเรียกชื่อหรงฉือด้วยท่าทางไม่เต็มใจ “คุณหรง”

หรงฉือเพียงแค่ยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

เทียบเชิญงานเลี้ยงของฉางโม่ได้มีการแจกจ่ายออกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทว่าเหรินซื่อกรุ๊ปกลับไม่ได้รับ

ข่าวนี้ เขาเพิ่งรับทราบเมื่อค่ำวันนี้เอง

ในเมื่อพวกเขาไม่ให้เทียบเชิญของฉางโม่กับเขาด้วยซ้ำ เช่นนั้นเดาว่างานเลี้ยงของเหรินซื่อในวันพรุ่งนี้ พวกเขาก็คงไม่น่าจะมา...

คิดมาถึงตรงนี้ เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้วเป็นปม

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินไม่อยากสนใจเขาเลยจริง ๆ

อวี้มั่วซวินจึงกล่าวออกไปตรง ๆ “ประธานเหริน เราขอตัวไปทักทายเพื่อนเก่าก่อนนะครับ เชิญคุณตามสบาย”

เอ่ยจบ ไม่รอให้เขาได้พูด พวกเขาสองคนก็หมุนกายเดินจากไปเสียแล้ว

เหรินจี่เฟิงจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าความจริงแล้วพวกเขาไม่อยากจะเสวนากับเขามากกว่า?

อันที่จริง เขาค่อนข้างอยากเชื่อมสัมพันธไมตรีอันดีกับอวี้มั่วซวิน

แต่ว่าพวกเขาร่วมงานกันมานานโข อวี้มั่วซวินกลับไม่ให้โอกาสเขาแม้เพียงสักนิดเดียว

ถึงขั้นขี้เกียจที่จะปกปิดความไม่พอใจที่มีต่อเขาแล้วด้วยซ้ำ

เหรินจี่เฟิงเม้มริมฝีปากบาง ความจริงแล้วในใจก็รู้สึกหงุดหงิด แต่ไม่อาจพูดอะไรได้ ทำได้เพียงมองดูพวกเขาจากไป

สองสามเดือนมานี้ เรียกได้ว่าฉางโม่นั้นเด่นดังสุด ๆ

เมื่อเห็นหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน คนมากมายต่างเป็นฝ่ายกรูเข้าไปทักทายพวกเขาก่อนกันถ้วนหน้า

หนึ่งในนั้นย่อมรวมถึงคู่ค้าที่เพิ่งได้ร่วมงานกับฉางโม่ล่าสุดด้วย

หลังจากฉางโม่ได้ประกาศหาคู่ค้าทางธุรกิจ การร่วมมือส่วนใหญ่ของฉางโม่ หรงฉือล้วนเป็นผู้ทำการเจรจาตกลงทั้งสิ้น

เป็นสาเหตุให้คู่ค้าจำนวนมากที่เคยได้พูดคุยกับหรงฉืออย่างลึกซึ้ง ต่างรู้ดีว่าหรงฉือมีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับวงการนี้เป็นอย่างมาก!

ดังนั้น ในช่วงนี้ มีคู่ค้าหลายท่านที่ได้ร่วมงานกับฉางโม่แอบติดต่อหรงฉืออย่างลับ ๆ เพราะอยากแย่งตัวไปทำงานที่บริษัทตัวเอง

ทว่าล้วนถูกหรงฉือปฏิเสธไปหมดแล้ว

ท่านประธานพวกนั้นก็ไม่โกรธ ซ้ำยังมีท่าทีที่เกรงใจต่อหรงฉือมากอีกต่างหาก

ตอนนี้เมื่อได้เจอหรงฉือ ก็มีคนห้ามใจไม่อยู่จนถึงขั้นเข้ามาพูดดึงตัวหรงฉือต่อหน้าอวี้มั่วซวิน “คุณหรง บริษัทเราก็เป็นบริษัทใหญ่ที่มีชื่อเสียงในประเทศ สวัสดิการต่าง ๆ ล้วนไม่เลวเลย แถมยังมีความเป็นอิสระสูงด้วย คุณมีเงื่อนไขอะไร พวกเราก็ตกลงกันได้นะครับ”

เหรินจี่เฟิงพยักหน้า มองหลิวฉางที่กำลังสนทนากับเธออยู่ ก่อนถาม “ท่านนี้คือ…”

หลินอู๋แนะนำฐานะของหลิวฉาง จากนั้นพูดว่า “ตอนนี้เขาเป็นอาจารย์ของฉันค่ะ ช่วงนี้ฉันติดตามเรียนรู้อยู่ข้างกายเขา ได้เรียนรู้อะไรมาเยอะเลยแหละค่ะ”

ก่อนหน้านี้หลินอู๋ก็เคยแอบแย้มบอกไปแล้วว่าเธออยากกลายเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ เพื่อสิ่งนี้แล้วเธอมุมานะบากบั่นมาตลอด ไม่เคยล้มเลิกความคิดนี้เลย

ตอนนี้มาได้ยินเธอกล่าวเช่นนี้ พลันรู้สึกว่าเธอพยายามยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก

เขาทั้งนับถือในใจและแววตาเปี่ยมล้นด้วยความชื่นชม

เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ก่อนกล่าว “ถ้างั้นเชิญพวกคุณคุยกันต่อเลยนะครับ”

หลินอู๋พยักหน้า ไม่ได้มองเขาอีก หันไปถามคำถามหลิวฉางต่อ

เห็นเธอจิตใจจดจ่อไม่ว่อกแว่กแบบนี้แล้ว เหรินจี่เฟิงก็แทบจะละสายตาไปจากเธอไม่ได้เลย

ในเวลานี้เอง มีคนเข้ามากล่าวทักทายเขา เหรินจี่เฟิงจึงเดินจากไป

ผ่านไปชั่วครู่ เหรินจี่เฟิงเดินออกมาจากกลุ่มคน กำลังจะไปห้องน้ำสักหน่อย กลับเห็นหรงฉือกับเฟิงถิงเซินระหว่างทางเข้าก่อน

เขาหยุดฝีเท้าทันควัน

ภาพที่เฟิงถิงเซินกับหรงฉือยืนกอดกันเมื่อประมาณสองเดือนก่อนฉายวาบขึ้นมาในหัวของเขาอีกครั้ง

เขายังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็เห็นเฟิงถิงเซินถือเค้กมาก้อนหนึ่ง ยื่นให้กับหรงฉือ

เหรินจี่เฟิงมองพลางเม้มริมฝีปากบาง ก่อนมุ่งหน้าเดินตรงไปทางพวกเขา

หรงฉือไม่ได้ยื่นมือมารับ

ในขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้ เฟิงถิงเซินเห็นเหรินจี่เฟิงแล้ว จึงหันหน้ามาแล้วกล่าวว่า “ประธานเหริน”