คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 284

เหรินจี่เฟิงเล่าเรื่องในวันนี้ให้จี้ชิงเยว่ฟังเล็กน้อย

จี้ชิงเยว่ตอบกลับว่า “พ่อกับปู่ฉันมีความประทับใจต่อหรงฉือกับคุณยายเธอมาก อาจจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ได้มั้ง”

เหรินจี่เฟิงรู้สึกว่าจี้หวนอิงค่อนข้างจะสนใจหรงฉือเป็นพิเศษ

ต่อให้จี้หวนอิงมีความประทับใจต่อหรงฉือมากแค่ไหน แต่ถ้าเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว มันจะดูไม่สมเหตุสมผลไปหน่อยหรือเปล่า?

แต่จี้ชิวเยว่พูดแบบนี้แล้ว เหรินจี่เฟิงก็ไม่ได้ซักไซ้ให้ลึกไปกว่านี้อีก

พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้ตอนบ่ายจะมีฝนตก แม้กระทั่งอาจจะเกิดหิมะตกก็เป็นได้

ยังกินข้าวไม่ทันเสร็จ หรงฉือก็พบว่า ด้านนอกมีฝนตกลงมาเสียแล้ว

หลังอาหาร จี้หวนอิงและบรรดาผู้นำทางการเมืองได้พูดคุยเชิงลึกกับหรงฉือและตัวแทนบริษัทคนอื่น ๆ เกี่ยวกับสถานการณ์การผลิตและการดำเนินงานของแต่ละบริษัทในปีที่แล้ว รวมทั้งแผนพัฒนาในปีนี้ด้วย

หลังจากจี้หวนอิงและบรรดาผู้นำทางการเมืองกล่าวขอบคุณแต่ละบริษัทอีกครั้ง สำหรับความร่วมมือที่มีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจเมืองตูเฉิง การเสวนาระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในครั้งนี้ก็ได้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

หลังการประชุมเสร็จสิ้น เฟิงถิงเซิน หรงฉือและคนอื่น ๆ จับมือกับจี้หวนอิงและบรรดาผู้นำทางการเมืองทีละคน จากนั้นก็เตรียมตัวเดินทางกลับ

ตอนที่จับมือกับจี้หวนอิง จี้หวนอิงก็ตักเตือนหรงฉือว่า “วันนี้อากาศหนาวเป็นพิเศษ ได้ยินว่าถนนด้านนอกพื้นถนนมีน้ำแข็งบาง ๆ เกาะแล้ว ถนนลื่น ขับรถก็ระมัดระวังหน่อยนะ”

หรงฉือตอบกลับไปว่า “ฉันจะระวังค่ะ ขอบคุณท่านเลขาธิการจี้”

หรงฉือ เฟิงถิงเซินและตัวแทนบริษัทเดินทางกลับพร้อมกัน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังลานจอดรถริมถนนด้านนอก

เฟิงถิงเซินอยู่ข้างเธอแล้วพูดว่า “เธอใส่รองเท้าส้นสูงเดินลำบาก เดี๋ยวต้องระวังหน่อยนะ”

เฟิงถิงเซินพูดต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ หรงฉือไม่ตอบกลับก็คงดูไม่เหมาะสม จึงทำได้แค่พูดว่า “ขอบคุณประธานเฟิงที่เป็นห่วง ฉันจะระวัง”

แต่สถานการณ์แบบนี้ จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นตอนไปเข้าร่วมนิทรรศการเทคโนโลยีเมื่อปีที่แล้วขึ้นมา

ตอนนั้น พวกเขาไปที่ร้านอาหารเพื่อรับประทานอาหารร่วมกัน เธอไม่ระวังสะดุดล้ม เขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกสงสัย แม้แต่จะพยุงเธอนิดหน่อยเขายังไม่เต็มใจ

ตอนนี้กลับ...

ตอนที่เฟิงถิงเซินพูดประโยคนี้ น้ำเสียงไม่ดังแล้วก็ไม่เบามาก

บังเอิญตอนที่เขาพูดประโยคนี้ เขายังคุยอยู่กับนักธุรกิจคนอื่น ๆ ด้วย

ตอนที่เขาพูดกับหรงฉือ น้ำเสียงก็ดูจะสนิทสนม แถมเขายังเป็นฝ่ายชวนหรงฉือคุย ตัวแทนบริษัทหลายคนที่อยู่รอบ ๆ ตัว รวมถึงเหรินจี่เฟิง ต่างก็ได้ยินกันหมด

เมื่อคิดแบบนี้ เหรินจี่เฟิงมองเฟิงถิงเซินกับหรงฉือ ใบหน้าของเขาก็เย็นชาขึ้นมาทันที

รู้ว่าวันนี้ฝนจะตก หรงฉือจึงตั้งใจพกร่มมาโดยเฉพาะ

แต่ด้านนอกลมหนาวราวกับใบมีด พัดจนแก้มเจ็บปวดไปหมด

แม้รู้ว่าวันนี้จะมีฝนและหิมะตก แต่หรงฉือคิดว่าเนื่องจากเป็นเดือนกุมภาพันธ์ หิมะในเมืองตูเฉิงไม่น่าจะตกแรงมาก และหิมะที่ตกสู่พื้นน่าจะละลายอย่างรวดเร็ว บนพื้นก็ไม่น่าจะลื่นมากนัก

แต่น้ำค้างแข็งที่เกาะบนพื้นถนน กลับรุนแรงกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้ไม่น้อย

เมื่อก้าวออกจากประตูใหญ่ ตอนที่เธอลงบันไดก็รู้สึกค่อนข้างลื่น เธอกังวลว่าจะลื่นล้ม เวลาเดินจึงระมัดระวังเล็กน้อย

คนที่ไม่รู้จักกับเฟิงถิงเซินเดินผ่านเธอแล้วจากไป ส่วนเฟิงถิงเซินยังยืนอยู่ข้างเธอ โดยไม่มีท่าทีว่าจะรีบร้อนไปไหน

ส่วนนักธุรกิจที่รู้จักกับเฟิงถิงเซินต่างมองเฟิงถิงเซินด้วยสายตาที่หยอกล้อ

เหรินจี่เฟิงหยุดฝีเท้าเล็กน้อย ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง

เวลานี้ หรงฉือลื่นไถลไปข้างหน้า ร่างกำลังจะล้มลง แต่เฟิงถิงเซินที่อยู่ข้างเธอกลับยื่นมือออกมาโอบเอวเธอและพยุงเธอไว้ และก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัว เขาก็ช้อนอุ้มเธอขึ้นมาในทันที