คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 320

ในช่วงเช้าของวันนั้น หรงฉือเพิ่งทำงานไปได้สักพัก เธอก็ได้รับแจ้งจากทางวารสารวิชาการด้านปัญญาประดิษฐ์ว่าวิทยานิพนธ์ของเธอผ่านการพิจารณาแล้ว

ผ่านไปครู่หนึ่ง อวี้มั่วซวินมาคุยกับเธอเรื่องงาน พอได้ทราบว่าวิทยานิพนธ์ของเธอผ่านการพิจารณาแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกประหลาดใจเลย

เพราะอย่างไรเสีย มีผู้ทรงอิทธิพลอย่างหนานจื้อจือคนนี้อยู่ ในเมื่อหนานจื้อจือก็ยังรู้สึกว่าใช้ได้ เช่นนั้นวิทยานิพนธ์ของหรงฉือก็ต้องผ่านการพิจารณาได้อย่างไม่มีปัญหาแน่นอน

หลังจากคุยกันเรื่องงานเสร็จ หรงฉือดูเวลาแล้วพูดขึ้นว่า “ออกไปกินข้าวด้วยกันไหม?”

อวี้มั่วซวินนวดคลึงที่หว่างคิ้วเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยท่าทางปวดขมับเล็กน้อย “มีนัดแล้ว”

หรงฉือเงยหน้าขึ้น “ทำไมเหรอ?”

อวี้มั่วซวินเบ้ปาก “นัดบอดน่ะ…ปู่ผมเป็นคนจัดมาให้”

หรงฉือได้ฟังดังนั้นพลันหัวเราะคิกคัก “คุณ 28 แล้ว เพิ่งนัดบอดครั้งแรก ก็นับว่าโชคดีแล้วละ”

อวี้มั่วซวิน “…”

ความจริงแล้ว คนที่บ้านเขาไม่รีบร้อนเรื่องการแต่งงานของเขา

เพียงแต่ว่าฝ่ายหญิงเป็นหลานสาวเพื่อนรักของคุณปู่ของเขา

คุณปู่ของเขาไม่อาจปฏิเสธอีกฝ่ายได้ จึงเกิดเป็นนัดบอดครั้งนี้ขึ้น

หรงฉือพูด “ถ้าอย่างนั้นคุณไปเถอะ ฉันไปกินที่แคนทีนคนเดียวก็ได้”

อวี้มั่วซวิน “โอเคครับ”

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง อวี้มั่วซวินมาถึงยังร้านอาหารแล้ว

ซึ่งเป็นร้านอาหารที่มีบรรยากาศโรแมนติกเหมาะสำหรับคู่รักเป็นอย่างมาก

เขามาถึงได้สักพักหนึ่ง ฝ่ายหญิงก็มาถึงแล้วเช่นกัน

คู่นัดบอดของอวี้มั่วซวินเพิ่งหย่อนก้นนั่งลง ฉีอวี้หมิงก็พาคู่ควงของเขาเดินเข้ามาในร้านแล้วเช่นกัน

เขามองปราดเดียวก็เห็นอวี้มั่วซวินที่นั่งอยู่ไม่ไกลทันที

ทว่า อวี้มั่วซวินนั่งหันหลังให้เขาพอดี จึงไม่สังเกตเห็นเขา

ฉีอวี้หมิงเลิกคิ้วขึ้น พาคู่ควงของเขานั่งลงที่ตำแหน่งด้านหลังของอวี้มั่วซวิน

เสียงพูดของอวี้มั่วซวินไม่ดัง แต่ฉีอวี้หมิงนั่งค่อนข้างใกล้ เมื่อได้ฟังบทสนทนาระหว่างเขากับหญิงสาวที่มาเดตด้วย ก็รู้ทันทีว่าอวี้มั่วซวินกำลังนัดบอดกับอีกฝ่ายอยู่

เมื่อเห็นว่าความสนใจของฉีอวี้หมิงไม่ได้อยู่ที่ตัวเอง คู่ควงของเขาจึงทำท่าจะอ้าปากพูดบางอย่าง ฉีอวี้หมิงก็เอานิ้วชี้ขึ้นมาแตะริมฝีปาก เพื่อบอกเธอเป็นนัยว่าอย่าเพิ่งพูดอะไร

เขาเริ่มรู้สึกตื่นเต้น จึงหยิบมือถือออกมา แอบถ่ายภาพของอวี้มั่วซวินกับคู่นัดบอดของเขา จากนั้นส่งไปในกลุ่มที่มีสมาชิกสี่คนคือเขา เฟิงถิงเซิน เฮ่อฉางปั่ว แล้วก็หลินอู๋

[เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?]

[คำเตือน ที่นี่คือร้านออกเดต]

เมื่อไม่กี่วันก่อน ถึงแม้ว่าหลินอู๋ไม่ได้ไปเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดของคุณย่าเฟิง

แต่เธอรู้เรื่องที่คุณนายอวี้พึงพอใจในตัวหรงฉือเป็นอย่างมาก และบอกว่าถ้าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินคิดไตร่ตรองกันมาดีแล้ว ท่านก็พร้อมที่จะจัดงานแต่งให้พวกเขาได้ทุกเมื่อ

ตอนที่เธอได้รู้ข่าวนั้น เธอก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่น่าจริง

เธอรู้สึกว่าที่ก่อนหน้านี้คุณนายอวี้พูดเช่นนั้น คงเป็นเพราะยังไม่รู้จักหรงฉือดีแน่นอน

ไม่อย่างนั้น ท่านคงไม่มีทางตอบแบบนั้นที่งานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดของคุณย่าเฟิง

หรือจะพูดอีกอย่างได้ว่า เดาว่าคุณนายอวี้คงยังไม่รู้เรื่องราวระหว่างหรงฉือกับเฟิงถิงเซินด้วยซ้ำ

เมื่อใดที่ท่านรู้ว่าหรงฉือเคยแต่งงาน รู้สถานการณ์ที่แท้จริงของหรงฉือแล้ว ท่านไม่มีทางเห็นด้วยกับการให้หรงฉือแต่งเข้าตระกูลพวกเขาอย่างแน่นอน

ในเวลานี้เอง เนื่องจากเห็นว่าเฟิงถิงเซินกับเฮ่อฉางปั่วต่างไม่ตอบข้อความเลย ฉีอวี้หมิงจึงแท็กพวกเขาสองคนในกลุ่มแชต

แต่เห็นว่าพวกเขาก็ยังไม่ตอบข้อความอยู่ดี ฉีอวี้หมิงจึงถามหลินอู๋ [ถิงเซินไม่ได้อยู่กับเธอเหรอ?]

หลินอู๋เห็นข้อความแล้ว จึงตอบกลับ [เปล่า เขามีธุระ ออกไปทำงานต่างจังหวัดตั้งแต่เช้านี้แล้ว]

ฉีอวี้หมิง [โอเค]

เขาเพิ่งตอบกลับข้อความเสร็จ ในเวลานี้เอง เฟิงถิงเซินก็โผล่มา และส่งมาสองคำว่า [อ่านแล้ว]