คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 328

หรงฉือเมินเขา เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

กู้เหยียนออกมาจากที่จอดรถด้านข้างอีกแห่งหนึ่ง เมื่อเห็นพวกเขา เขาเดินไปหาหรงฉือ

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

หรงฉือพยักหน้า “อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

กู้เหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นหันหน้าไปกล่าวทักทายเฟิงถิงเซินอย่างเรียบนิ่ง “อรุณสวัสดิ์ครับ”

เฟิงถิงเซินยิ้ม “อรุณสวัสดิ์ครับ”

วันนี้เฟิงถิงเซินมาเจรจาความร่วมมือที่ฉางโม่

ในฐานะที่หรงฉือเป็นคนสำคัญของบริษัท เมื่อบังเอิญเจอคู่เจรจาที่มาถึงบริษัท เธอควรจะต้อนรับอย่างอบอุ่นจึงจะถูกต้อง

แต่กู้เหยียนพบว่าหลังจากที่ทักทายหรงฉือและเฟิงถิงเซินแล้วจึงพบว่า หรงฉือไม่ได้หันกลับมาพูดกับเฟิงถิงเซิน ทำเพียงเดินมุ่งหน้าไปโดยไม่เหลียวหลัง ไม่มีความตั้งใจที่จะต้อนรับเฟิงถิงเซินแม้แต่น้อย

เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ หรงฉือจึงมีท่าทีแบบนี้กับเฟิงถิงเซิน?

เมื่อคิดดังนี้ เขาหันกลับไปชำเลืองเฟิงถิงเซินเล็กน้อย

ถูกหรงฉือปฏิบัติตัวใส่แบบนี้ ดูแล้วเฟิงถิงเซินกลับไม่วี่แววว่าจะโกรธแม้แต่น้อย

กู้เหยียนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

พวกเขาสี่คนเดินเข้าลิฟต์ไปอย่างเงียบงัน

กู้เหยียนยืนข้างหรงฉือในลิฟต์

หรงฉือสวมรองเท้าส้นสูง เธอที่แต่งหน้าบาง ๆ ก็ยังคงสวยเกลี้ยงเกลา

กู้เหยียนยากที่ละสายตาจากใบหน้าด้านข้างที่งดงามของหรงฉือจริง ๆ

เขามองหรงฉือขนาดนี้ จนกระทั่งรู้ตัวว่าเหมือนเฟิงถิงเซินจะหันมามองเขา เขาจึงละสายตามองไปที่เฟิงถิงเซิน

เมื่อเห็นเขามองมา เฟิงถิงเซินยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

ลิฟต์ใกล้จะถึงชั้นที่ฉางโม่อยู่แล้ว

หรงฉือไม่ได้มองเฟิงถิงเซิน เดินออกไปจากลิฟต์ทันที กู้เหยียนมีงานที่ต้องคุยด้วยจึงเดินตามเธอไป

แต่ในตอนแรกที่ซวิ่นตู้มาเจรจาร่วมมือ เฟิงถิงเซินส่งคนอื่นมาเจรจาที่ฉางโม่

จะว่าไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่อวี้มั่วซวินได้เจรจาความร่วมมือกับเฟิงถิงเซินเป็นครั้งแรก

ตอนงานวันเกิดยายหรงปีที่แล้ว ตอนที่เฟิงถิงเซินเริ่มพูดคุยกับหนานจื้อจือ อวี้มั่วซินก็พอจะประมาณระดับความเข้าใจเรื่องแวดวงเอไอของเฟิงถิงเซินได้ระดับหนึ่งแล้ว

ทว่าตอนนั้นเฟิงถิงเซินไม่ได้พูดคุยกับหนานจื้อจือนานนัก

วันนี้พวกเขาคุยถึงเงื่อนไขในการประมวลผลและการใช้เหตุผลที่ชิปรุ่นใหม่ของบริษัทพวกเขาต้องทำได้ พูดคุยมาเกือบสามชั่วโมง ในตอนที่เจรจากับเฟิงถิงเซิน อวี้มั่วซินจึงพบว่าเฟิงถิงเซินเข้าใจแวดวงเอไอมากว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

ไม่ว่าจะพูดอะไรกับเขา ล้วนไม่สามารถทำให้เขาตกที่นั่งลำบากได้ ความรู้เขากว้างขวางมาก

เขาถึงขั้นที่ว่า ความสามารถทางด้านนี้ของเฟิงถิงเซินไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา

เมื่อคิดดังนั้น จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเสียวฟัน

เฟิงถิงเซินชำเลืองมองเวลา พลางกล่าว “ใกล้จะเที่ยงแล้ว ที่เหลือพวกเราเอาไว้คุยตอนบ่ายดีไหมครับ?”

อวี้มั่วซวิน “...ตามสะดวกแล้วกันครับ”