อวี้มั่วซวินไขว่ห้าง "กลายเป็นคนที่อะไรครับ? หลงผู้หญิง หรือแยกแยะถูกผิดไม่ได้?"
ทั้งหมดเลย
แน่นอนว่าคำพูดนี้เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดออกมา
อวี้มั่วซวินรู้ความคิดของเขา พูดด้วยรอยยิ้ม "แต่ทำไมผมรู้สึกว่า คนที่แยกแยะถูกผิดไม่ได้เพราะหลงผู้หญิงไม่ใช่ผม แต่เป็นคนอื่นมากกว่ากันนะ"
เหรินจี่เฟิงยังไม่ได้พูดอะไร อวี้มั่วซวินก็พูดอีกครั้ง "ยิ่งไปกว่านั้น ลูกศิษย์ที่อาจารย์ผมให้ความสำคัญมากที่สุดก็ไม่ใช่ผม แต่เป็นคนอื่นต่างหาก ประธานเหริน คุณยกย่องผมเกินไปแล้ว"
เหรินจี่เฟิงคิดไม่ถึงว่าพูดถึงหนานจื้อจือ อวี้มั่วซวินก็ยังไม่สำนึกผิดเหมือนเดิม
อวี้มั่วซวินไม่คิดจะตามใจเขา และพูดตามตรง "ถ้าประธานเหรินรู้สึกรับไม่ได้ อยากช่วยให้ผู้อำนวยการหลินคนนั้นได้รับความเป็นธรรม ก็สามารถยกเลิกสัญญากับพวกเราได้ แน่นอนว่าเงื่อนไขคือประธานเหรินต้องชดเชยค่าเสียหายที่ฉางโม่ได้รับอย่างเหมาะสม"
เหรินจี่เฟิงคิดว่าตัวเองคุยกับอวี้มั่วซวินด้วยน้ำเสียงสุภาพ
อวี้มั่วซวินกลับแฝงความเป็นศัตรูต่อเขาตลอด ถึงขั้นที่โมโหจนพูดว่าจะยกเลิกสัญญากับเขาออกมา
ทำเกินไปจริง ๆ
เขาเม้มปาก กำลังจะพูด "ประธานอวี้ ช่วยอย่าใช้อารมณ์ตัดสินใจ..."
อวี้มั่วซวินมองเขาตาไม่กะพริบ "ผมไม่ได้ใช้อารมณ์ตัดสินใจ ผมจริงจัง"
เหรินจี่เฟิงชะงัก
แววตาของอวี้มั่วซวินเย็นชาห่างเหิน แต่การแสดงออกจริงจัง ในตอนนี้เอง เหรินจี่เฟิงตระหนักได้แล้วว่า อวี้มั่วซวินจริงจังมากจริง ๆ
แต่เพราะเขาช่วยพูดให้หลินอู๋ไม่กี่ประโยค ถึงขั้นต้องทำแบบนี้เลยเหรอ?
ตอนนี้อวี้มั่วซวินยิ่งจริงจังมาก เหรินจี่เฟิงก็ยิ่งรู้สึกว่าอวี้มั่วซวินกำลังทำเหมือนเป็นเรื่องเล่น ๆ
เขาเม้มปาก อยากพูดบางอย่าง แต่อวี้มั่วซวินขี้เกียจจะพูดกับเขามากไปกว่านี้แล้ว
เขาลุกขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ในเมื่อวันนี้ประธานเหรินไม่มีใจจะหารือเรื่องงาน งั้นผมก็ไม่รบกวนให้คุณอยู่ต่อแล้ว เลขาเฉียน ส่งแขก"
เหรินจี่เฟิง "ประธานอวี้!"
อวี้มั่วซวินยิ้มแบบไม่จริงใจ "ประธานเหรินใส่ใจเรื่องของแฟนคนอื่นจริง ๆ ไม่รู้ว่าเรื่องที่ประธานเหรินเป็นห่วงผู้อำนวยการหลินคนนั้นแบบนี้ ประธานเฟิงรู้หรือเปล่านะ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...