เมื่อเหรินอี้อันไม่ช่วยแน่นอน เหรินจี่เฟิงก็คิดจะติดต่อหนานจื้อจือด้วยตัวเองทันที
ทว่า...
เขาไม่มีช่องทางติดต่อหนานจื้อจือ
เขาส่งข้อความไปหาเหรินอี้อันว่าต้องการช่องทางติดต่อหนานจื้อจือ แต่เหรินอี้อันกลับตอบมาสองพยางค์ [ไม่ให้]
ไม่รอให้เขาตอบกลับ เหรินอี้อันก็ส่งมาหาเขาอีกหนึ่งข้อความ [ฉันบอกทางฝั่งลุงจี้ของแกไปแล้วเหมือนกัน แกอย่าเสียเวลาเปล่าเลย]
อ่านมาถึงตรงนี้ เหรินจี่เฟิงก็โกรธขึ้นมาแล้วจริง ๆ
ทว่าตอนที่เขาโทรไปอีกครั้ง เหรินอี้อันกลับไม่รับสายแล้ว
ในเมื่อเหรินอี้อันกับฝั่งจี้หวนอิงติดต่อไม่ได้...
เหรินจี่เฟิงนึกถึงจี้ชิงเยว่
ก่อนหน้านี้ได้ยินจี้ชิงเยว่เคยบอกว่า ตอนนี้เขากับหนานจื้อจือเกี่ยวข้องกันเรื่องงานอยู่บ้าง
นอกจากนี้ พวกเขายังเคยกินข้าวด้วยกันครั้งหนึ่งด้วย
คิดมาถึงตรงนี้ เหรินจี่เฟิงก็ติดต่อจี้ชิงเยว่ทันที
จี้ชิงเยว่เพิ่งโทรกลับหาเขาตอนเย็น เมื่อรู้ว่าเหรินจี่เฟิงอยากถามช่องทางติดต่อหนานจื้อจือจากเขา เขาก็พูด "ฉันไม่มีช่องทางติดต่อของคุณหนานหรอก"
"ไม่มีเหรอ? ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่านายกับพวกพ่อฉันเคยไปกินข้าวกับเขาเหรอ? ตอนนั้นพวกนายไม่ได้แลกช่องทางการติดต่อกันเหรอ?"
จี้ชิงเยว่พูด "เปล่า"
เหรินจี่เฟิงไม่ค่อยเชื่อ จึงอดไม่ได้ที่จะพูด "ไม่มีจริง ๆ หรือพ่อฉันบอกอะไรนายกันแน่?"
"ไม่มีจริงๆ" จี้ชิงเยว่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนี้ เขาอธิบาย "ถึงฉันกับคุณหนานจะเคยกินข้าวด้วยกันครั้งหนึ่ง แต่พวกเราก็ไม่ได้สนิทกัน ยิ่งไปกว่านั้นฉันคิดว่าในใจคุณหนาน ฉันก็คงไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า เพราะเขาดูไม่ใช่คนที่ชอบดูแลรุ่นน้องก่อน เขามีท่าทีเย็นชาต่อคนอื่นพอสมควรเลย"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...