คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 408

หรงฉือกับเทอร์เนอร์อ้างอิงตำรา สนทนาโต้ตอบกันไปมา

คนที่มีตาก็ล้วนมองออก ยิ่งเทอร์เนอร์คุยกับหรงฉือ เขาก็ยิ่งตื่นเต้นและประทับใจ ถึงขั้นที่ระหว่างสนทนากับหรงฉือ เขายังพบข้อบกพร่องบางอย่างของตัวเองด้วย

แต่นี่ทำให้เขารู้สึกประทับใจ

เขาทนไม่ไหวจนต้องพูดออกมาว่า “ผมมองไม่ผิดจริง ๆ คุณหรง คุณเก่งกว่าผมเสียอีก”

เทอร์เนอร์เป็นใครกัน?

หรงฉืออายุยังน้อยแต่กลับมีความรู้ลึกซึ้งมาก ถึงขั้นที่แม้แต่ตัวเทอร์เนอร์เองยังเอ่ยยอมรับในความเก่งกาจของหรงฉือ

เรื่องนี้ ทำให้คนรอบข้างที่กำลังฟังบทสนทนาของพวกเขาต่างตะลึง

มีเพียงอวี้มั่วซวินเท่านั้นที่ยิ้มออกมาอย่างเลือนราง

หลินอู๋ก็นั่งฟังอยู่เงียบ ๆ ด้านข้างเช่นกัน

ซุนลี่เหยาภาษาอังกฤษอยู่ระดับปานกลาง จึงฟังไม่เข้าใจเลยว่าเทอร์เนอร์กับหรงฉือกำลังคุยเรื่องอะไรกัน

เห็นเทอร์เนอร์กับหรงฉือคุยกันนานขนาดนี้ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบ ซุนลี่เหยาก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย “ไม่รู้จะคุยอะไรกันนักหนา คุยตั้งนานแล้วยังไม่จบอีก”

หลินอู๋ไม่ได้พูดอะไร แต่มือที่จับแก้วอยู่กลับค่อย ๆ ซีดลง

แม้ตอนนี้ระดับของวงการ AI ในประเทศจะไล่ตามทันแล้ว พวกศาสตราจารย์หลิวกับศาสตราจารย์เฟิง ก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในประเทศ แต่ถ้าพูดถึงความสามารถ ก็ยังคงมีช่องว่างห่างจากพวกเทอร์เนอร์ และสมิธอยู่มาก

ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้ตอนที่หรงฉือร่วมงานสัมมนาที่มหาวิทยาลัยคิว เธอคิดว่าหรงฉืออยู่ข้างตัวอวี้มั่วซวิน อาจได้เรียนรู้ทักษะมาบ้าง แต่ตอนนี้...จู่ ๆ เธอก็ไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว

หลินอู๋ออกแรงกำแก้ว ยกขึ้นดื่มเหล้าอึกหนึ่ง โดยไม่พูดอะไร

ความเก่งกาจของหรงฉือ กู้เหยียนก็เคยเห็นมาก่อนแล้ว

แต่ครั้งนี้ หรงฉือได้เปลี่ยนความเข้าใจของเขาอีกครั้ง

ในขณะที่เขากำลังฟังหรงฉือพูดคุยกับคุณเทอร์เนอร์ จู่ ๆ เพื่อนของเขาก็เข้ามาใกล้ และพูดว่า “ฉันช่วยนายถามมาแล้ว คุณหรงคนนี้ไม่ใช่คนท้องถิ่นของเมืองตูเฉิง ดูเหมือนว่าพ่อแม่เธอจะหย่ากันแล้ว แถมแม่เธอก็เหมือนจะมีปัญหาทางจิต เมื่อสิบปีก่อน เธอย้ายมาใช้ชีวิตที่นี่กับครอบครัวของลุงเธอ”

“เมื่อไม่กี่ปีก่อน ธุรกิจของครอบครัวลุงเธอซบเซาลง แต่กลับไม่มีใครยื่นมือเข้าช่วยเลย ดูเหมือนว่าครอบครัวพวกเขาจะไม่มีญาติสนิทมิตรสหายมากนัก”

“ตอนนี้ธุรกิจของตระกูลหรงก็ดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ว่า ในเมืองตูเฉิงซึ่งเป็นดินแดนแห่งความมั่งคั่ง ตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่ได้มีชื่อเสียง...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เห็นกู้เหยียนเหลือบตามองตน เพื่อนของเขาก็เข้าใจทันทีว่าเขาอยากให้ตนพูดประเด็นสำคัญ จึงยิ้มแล้วกล่าวต่อ “ส่วนเรื่องสามีของเธอ...อาจเป็นเพราะตระกูลหรงไม่โดดเด่นในวงสังคมเท่าไรนัก ฉันลองสืบดูแล้ว ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย”