คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 412

ในคืนเดียวกันนั้น เฟิงจิ่งซินโทรศัพท์เข้ามาหาเธอระหว่างที่หรงฉือกำลังเตรียมจะเลิกงาน

พรุ่งนี้วันเสาร์ การที่เฟิงจิ่งซินโทรหาเธอ เดาว่าคงเป็นเพราะอยากมาหา

แต่พรุ่งนี้เธอไม่ว่าง

พรุ่งนี้เธอต้องไปสถานพักฟื้นกับพวกคุณยายหรง เพื่อปรึกษาหารือกับคุณหมอถึงสถานการณ์การให้ยารักษาแม่ของเธอ

ดังนั้น เธอจึงไม่รับโทรศัพท์ของเฟิงจิ่งซินเลย

วันเสาร์ ครั้นมาถึงสถานพักฟื้น หรงฉือพบว่าหรงอิ้งเซิ่งซูบผอมลงกว่าไม่กี่วันก่อนที่พวกเขาได้เจอกันเสียอีก ผมเผ้าแห้งกร้าน ใบหน้าซีดเผือดไร้ซึ่งสีเลือดโดยสิ้นเชิง

หมอกล่าวอธิบายว่า “ยารักษาโรคประสาทที่คนไข้กินก่อนหน้านี้ มีผลเสียต่อตับและไตพอสมควร ก่อนหน้านี้กินไปก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนนี้คนไข้มีภาวะอวัยวะล้มเหลว จึงไม่แนะนำให้รับยาต่ออีก ดังนั้นเราเลยหยุดให้ยาจำนวนหนึ่งกับเธอ หลายวันนี้คนไข้ดูอ่อนล้ามาก ผนวกกับต้องรับยาปฏิชีวนะเพื่อรักษาภาวะอวัยวะล้มเหลวด้วยอีก ฉะนั้นตอนนี้ร่างกายคนไข้จึงเริ่มรับไม่ไหวแล้ว...”

หรงฉือบีบมือที่จับกระเป๋าอยู่แน่นขึ้นหลายส่วน ก่อนจะพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ

จากนั้น หรงฉือกับพวกหรงฉ่างเซิ่งสนทนากับหมออีกนานนม จนกระทั่งเป็นเวลาเที่ยงวัน ถึงค่อยออกจากสถานพักฟื้น

ขณะออกจากสถานพักฟื้น สายจากเฟิงจิ่งซินก็โทรเข้ามาอีก

หรงฉือเม้มริมฝีปาก ก่อนกดวางสายไป

หลังจากนั้น เฟิงจิ่งซินก็ไม่ได้โทรศัพท์มาอีกเลย

แต่ทว่า ในเวลาบ่าย ฉู่จื่อหลานที่เพิ่งกลับประเทศจีนมาเมื่อวานก็โทรศัพท์มาหาเธอ และชวนเธอออกไปเดินห้างด้วยกัน

หรงฉืออารมณ์ไม่ค่อยดีนัก ความจริงแล้วไม่อยากออกบ้านสักเท่าไร บวกกับระยะนี้คุณยายหรงสุขภาพไม่สู้ดีมาโดยตลอด เธอจึงคอยอยู่เป็นเพื่อนท่านที่บ้าน

คุณยายหรงกลับตบที่หลังมือของเธอเบา ๆ แล้วกล่าว “อย่าเอาแต่อุดอู้อยู่เลย ออกไปพักผ่อนหย่อนใจหน่อยก็ดีเหมือนกัน”

หรงฉือ “ค่ะ...”

หลังจากหรงฉือเปลี่ยนชุดเสร็จ ก็ออกไปทันที

หลายเดือนที่ผ่านมาฉู่จื่อหลานยุ่งอยู่กับงานแฟชั่นโชว์ของตัวเองที่เมืองนอกตลอด ในช่วงเวลานั้นพวกเธอต่างยุ่งกับงานของตัวเอง จึงไม่ค่อยได้ติดต่อกันเท่าไรนัก

พอเจอหน้าก็พูดคุยกันพักใหญ่ กว่าที่ฉู่จื่อหลานจะได้รู้ว่าสุขภาพร่างกายของหรงอิ้งเซิ่งมีปัญหา

ฉู่จื่อหลานไม่มีอารมณ์ดื่มชานมต่อ และรู้สึกไม่ดีขึ้นมาแล้วด้วย ผ่านไปหลายชั่วอึดใจแล้วค่อยเอ่ยปลุกปลอบเธอ “คุณน้า...ต้องอาการดีขึ้นแน่นอน”

หรงฉือก็ภาวนาขอให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

แต่ทว่า สุขภาพร่างกายของหรงอิ้งเซิ่งก็กำลังทรุดตัวลงอย่างรวดเร็วจริง ๆ

อันที่จริงเธอและคนอื่น ๆ ในครอบครัวต่างเข้าใจกันดีว่า โอกาสที่แม่จะดีขึ้นมานั้นไม่สูงนัก

ฉู่จื่อหลานกล่าวถึงตรงนี้พลันนิ่งไป ก่อนเอ่ย “ช่างพวกเขาเถอะ ที่น่าโมโหกว่าคือเฟิงถิงเซินยัง...”

ตอนนี้หรงฉือกับเฟิงถิงเซินจะหย่ากันแล้ว เมื่อมีเฟิงถิงเซิน ชีวิตของคนตระกูลหลินเกรงว่าคงมีแต่จะดีขึ้นเรื่อย ๆ

แต่หรงอิ้งเซิ่งกลับ...

หรงฉือบีบแก้วชานมในมือแน่น

ผ่านไปไม่นาน หลินลี่ไห่กับซุนเยว่ชิงก็เดินไปไกลแล้ว

หรงฉืออารมณ์ขุ่นมัวแต่แรกอยู่แล้ว บวกกับถูกพวกหลินลี่ไห่มาทำลายการพักผ่อนอีก เธอกับฉู่จื่อหลานจึงไม่อยู่เดินเล่นในห้างต่อ แยกย้ายกันกลับบ้านทันที

เช้าวันจันทร์ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินไปที่เฟิงซื่อ

คนที่มาประสานงานกับพวกเขาในครั้งนี้ กลับเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคหลักของเฟิงซื่อ ซึ่งเฟิงถิงเซินไม่อยู่

หลังจากวุ่นมาทั้งเช้าแล้ว หรงฉือเดินไปเข้าห้องน้ำสักหน่อย ครั้นกลับออกมาจากในห้องน้ำ ก็เห็นเฟิงถิงเซินกับเฉิงหยวนซึ่งยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าพอดี

พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่ เมื่อเห็นเธอก็หยุดบทสนทนาลง

ระหว่างที่หรงฉือกำลังจะเดินผ่านหน้าพวกเขาไป จู่ ๆ เฟิงถิงเซินก็เอ่ยปาก “ซินซินมีเรื่องจะพูดกับคุณ คราวหน้าช่วยรับโทรศัพท์หน่อยเถอะ”