คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 423

ตอนที่หรงฉือกลับถึงบ้านในคืนนั้น เฟิงจิ่งซินก็หลับอยู่ในห้องของเธอแล้ว

หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จแล้ว ตอนที่กำลังจะขึ้นเตียงไปนอน เฟิงจิ่งซินรู้สึกตัวหมุดตัวเข้าในอ้อมอกเธอ พูดขึ้นอย่างสะลึมสะลือ “แม่คะ กลับมาแล้วเหรอ?”

“อืม นอนเถอะ”

เฟิงจิ่งซินไม่ได้พูดตอบ

หรงฉือก้มหน้ามอง ที่แท้ก็หลับไปเสียแล้ว

วันถัดมา อวี้มั่วซวินไปเจรจาความร่วมมือกับคู่ค้า หรงฉือและวิศวกรสองสามคนไปบริษัทเฟิงซื่อด้วยกัน

ในเช้าวันนั้น หรงฉือคุยเนื้อหาเกี่ยวกับเทคโนโลยีกับคนอื่นเป็นเวลานาน ตอนที่พูดคุยใกล้จะเสร็จแล้ว หันหน้ากลับไปจึงพบว่า เพิงถิงเซินยืนฟังเธอพูดกับคนอื่นอยู่ไม่ไกล

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นละสายตาหันกลับมาพูดกับคนที่คุยด้วยต่อ “เรื่องที่ฉันพูดไปเมื่อครู่ ที่จริงในแวดวงวิชาการก็มีวิทยานิพนธ์สองสามฉบับที่เขียนไว้ได้ดีเยี่ยม พวกคุณจะลองอ่านดูหน่อยไหมคะ?”

“ดีเลยครับ ๆ ”

หรงฉือบอกชื่อและผู้เขียนของวิทยานิพนธ์สองสามฉบับนั้นออกมา

กล่าวจบ ตอนที่เธอหันไปหยิบของ ก็สบตาเข้ากับหลินอู๋พอดี

เฟิงถิงเซินเห็นเธอแล้วจึงเดินไปหา “มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”

หรงฉือละสายตามองไปทางอื่น

หลังจากที่หลินอู๋มองหรงฉือแล้ว ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “เพิ่งถึงค่ะ”

ที่จริง ก็มาถึงได้สองสามนาทีแล้ว

เพียงแต่ว่า...

ตอนที่เธอมาถึง ประจวบเหมาะกับตอนที่เขาและเจ้าหน้าที่เทคนิคของบริษัทเขากำลังตั้งใจฟังหรงฉืออธิบายเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีเท่านั้นเอง

เธอเห็นเพียงหน้าด้านข้างของเขา แม้ดูแล้วจะไม่ได้มีความรู้สึกลึกซึ้งมากนัก แต่เมื่อครู่ตอนที่เขายืนมองหรงฉือพูด ในสายตานั้นเห็นได้ชัดว่ามีความชื่นชมอยู่

เมื่อคิดดังนั้น รอยยิ้มของเธอจางหายไปเล็กน้อย

นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเฟิงถิงเซินใช้สายตาแบบนี้มองหรงฉือ

แต่...

นี่ก็ไม่สามารถสื่อถึงอะไรได้เป็นพิเศษ

ตอนบ่าย หลินอู๋มีธุระ จึงกลับมาที่บริษัทเฟิงซื่ออีกครั้ง

ครั้งนี้เธอมุ่งหน้าเดินตรงไปที่ออฟฟิศของเฟิงถิงเซินทันที

เฟิงถิงเซินไม่อยู่ในออฟฟิศ

เธอนั่งลงได้ไม่นาน ก็เห็นว่าบนโต๊ะของเฟิงถิงเซินเรียงรายไปด้วยหนังสือสองสามเล่ม

เธอมองอยู่สักพักจึงพบว่าเป็นวารสารที่เกี่ยวกับ AIสองสามเล่ม

เธอสุ่มฉวยวารสารเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน พบว่ามีบทความเรื่องหนึ่งในหนังสือที่ถูกทำเครื่องหมายไว้

หลินอู๋ได้ยินดังนั้น หลุบตามองต่ำ

เจียงเจ๋อหยิบเอกสารกลับมา สังเกตว่าสีหน้าของเธอผิดแปลกไป จึงกล่าว “คุณหลิน ผมยังมีเรื่องที่ต้องจัดการ ถ้างั้นผมขอ...”

“ได้ค่ะ คุณไปทำงานเถอะ ไม่ต้องสนใจฉัน”

“โอเค อีกสักพักเดี๋ยวผมให้คนชงกาแฟมาให้คุณนะครับ”

เจียงเจ๋อพูดจบ ก็รีบหยิบเอกสารออกไปทันที

หลินอู๋เม้มปาก ค่อยๆวางหนังสือลง หันตัวเดินไปนั่งที่โซฟา

เจียงเจ๋อบอกครึ่งชั่วโมงถึงจะประชุมเสร็จ แต่ผ่านไปสี่สิบห้านาทีแล้ว เฟิงถิงเซินถึงจะกลับมาจากห้องประชุม

เมื่อเห็นเขากลับมา หลินอู๋ยิ้มออกมา “ทำไมกลับมาเร็วจังล่ะครับ?”

เฟิงถิงเซินกล่าว “เจียงเจ๋อบอกว่าคุณมาถึงแล้ว พอผมทำธุระเสร็จก็กลับมาเลย”

พูดจบ เขามองวารสารสองสามเล่มที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ

แต่ เขาเพียงชำเลืองมองเล็กน้อยก็ละสายตาหันกลับมา หันตัวเดินไปนั่งด้านข้างหลินอู๋

หลินอู๋มองเห็นการกระทำของเขา รอยยิ้มของเธอจางลงเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ เธอหลงคิดไปว่าเขาตั้งใจกลับออฟฟิศมาหาเธอ

ตอนนี้ดูท่าแล้ว...