แต่การที่เขาปรากฏตัวตรงนี้ ไม่ได้เจตนาจะไปด้วยหรือจงใจก่อกวนเพื่อทำลายบรรยากาศแต่อย่างใด
เขามองไปทางหรงฉือ กล่าวด้วยน้ำเสียงสนิทสนม “จะไปทานข้าวกับประธานเฮ่อหรือครับ?”
หรงฉือ “ค่ะ”
“อีกเดี๋ยวก็ยังจะกลับมาใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ”
เธอยังมีงานบางอย่างที่ยังจัดการไม่เสร็จ ต้องกลับมาสะสางให้เรียบร้อย
กู้เหยียนพยักหน้า “โอเคครับ งั้นอีกเดี๋ยวผมค่อยไปหาคุณแล้วกัน”
กล่าวจบ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ชำเลืองมองเฮ่อฉางปั่วเล็กน้อย ก็เดินออกไปทันที
เฮ่อฉางปั่วรู้ดีว่ากู้เหยียนกำลังยั่วยุเขาอยู่
กู้เหยียนกำลังบอกว่าเขาว่า เขาต้องพยายามแทบตายกว่าจะชวนหรงฉือออกไปด้วยได้ แต่เขารู้เรื่องเกี่ยวกับหรงฉือมากมาย เขามีโอกาสได้อยู่กับหรงฉือมากกว่า และไม่จำเป็นต้องใช้วิธีสกปรกเพื่อขัดขวางความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหรงฉือแม้แต่น้อย
เฮ่อฉางปั่วไม่หงุดหงิด ไม่ร้อนรนกับการยั่วยุของกู้เหยียน
ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ หรงฉือยังดูไม่ได้มีใจให้ทั้งเขาและกู้เหยียน
ดังนั้น เขาและกู้เหยียนก็ไม่ได้มีใครได้เปรียบไปกว่าใครนักหรอก
ความจริงแล้วหากเลือกได้จริง เขาก็อยากให้หรงฉือมีใจให้เขาหรือไม่ก็กู้เหยียน ต่อให้คนนั้นจะไม่ใช่เขา...
เฮ่อฉางปั่วเล่าเรื่องที่เมื่อหลายวันก่อนย่าของเธอรับตานตานกลับไปกับหรงฉือแล้ว
เมื่อคิดได้ว่าไม่ได้รู้ข่าวของตานตานมาสักพักแล้ว เมื่อถึงร้านอาหาร หรงฉือจึงถามอย่างอดไม่ได้ “ตอนนี้ตานตานเป็นไงบ้างคะ?”
เมื่อได้ยินเธอถามถึงตานตาน เฮ่อฉางปั่วรู้สึกอบอุ่นใจทันที พลางกล่าว “สบายดีครับ เมื่อสองวันก่อนตอนที่ตานตานโทรกลับมาบอกว่าคิดถึงคุณ อยากจะกลับไปเล่นกับคุณอีก”
หรงฉือกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ได้สิคะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...