“ไม่เอา คุณแม่กลับมาไปพร้อมหนูนะ? บ่อน้ำพุร้อนอยู่ตั้งไกล หนูนั่งรถไปคนเดียวน่าเบื่อแย่เลย”
หรงฉืออึ้งไปชั่วขณะ
ช่างเถอะ
“...ก็ได้”
ช่วงนี้ฉางโม่กำลังพัฒนาแอปพลิเคชันใหม่ อวี้มั่วซวินจึงโทรหาเธอเพื่อหารือเรื่องปัญหาทางเทคนิคบางประการหลังทานข้าวเสร็จ
เฟิงถิงเซินกำลังคุยกับเฟิงจิ่งซินอยู่ในห้องรับแขก หรงฉือจึงออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หรงฉือถึงคุยโทรศัพท์เสร็จ
เฟิงจิ่งซินเงยหน้ามองเธอ และอดถามไม่ได้ว่า “ช่วงนี้คุณแม่มีสายเข้าบ่อยจังเลย แล้วก็คุยกันนานมากทุกคืน เมื่อก่อนคุณแม่ไม่เป็นแบบนี้...”
เมื่อเฟิงถิงเซินได้ยินดังนั้นก็เงยหน้ามองไปทางเธอ
ฟังเฟิงจิ่งซินพูดแบบนี้แล้ว พ่อบ้านถึงพบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ต้องบอกก่อนว่า ก่อนหน้านี้ปกติหรงฉือไม่ค่อยได้คุยโทรศัพท์กับใคร
และยิ่งไม่ต้องพูดถึงคุยนานขนาดนี้
หรือว่าคุณผู้หญิงจะมีกิ๊ก?
นี่...
คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก?
ด้วยความรู้สึกที่คุณผู้หญิงมีต่อเฟิงถิงเซินแล้ว คงไม่น่าจะใช่หรอก
“มีธุระนิดหน่อย” หรงฉือไม่พูดมาก “แม่ขึ้นไปทำงานต่อก่อนนะ”
เฟิงจิ่งซินตอบ “โอ้...”
หรงฉือเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มจัดการกับแฟ้มเอกสารที่อวี้มั่วซวินส่งมาให้
เฟิงจิ่งซินกลับเข้ามาในห้อง เมื่อเห็นเธอกำลังยุ่งจึงไม่รบกวนเธอ แต่เล่นคนเดียว เสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำ จากนั้นชะเง้อหน้ามามองแวบหนึ่ง
ความจริงแล้ว หลายปีที่ผ่านมา หรงฉือก็ไม่ได้ละเลยเนื้อหาในสาขาที่ตัวเองเรียนมาเสียทั้งหมด
บางครั้งถ้ามีเวลาว่าง เธอก็จะออกแบบโปรแกรมบ้าง ตอนที่เฟิงจิ่งซินเข้ามาใกล้ก็จะบอกความรู้พื้นฐานบางอย่างกับลูกด้วย
แต่ตอนนั้นเฟิงจิ่งซินเพิ่งจะสามขวบ บ่อยครั้งที่ฟัง ๆ ไปก็เผลอหลับไป
ตอนนี้เฟิงจิ่งซินเข้ามาดูใกล้ๆ แต่เธอไม่สนใจลูก และทำงานของตัวเองต่อ


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...