คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 496

เมื่อเห็นว่ากู้เหยียนตั้งใจมาหาหรงฉืออย่างชัดเจน เฟิงถิงเซินชะงักฝีเท้า ชำเลืองมองกู้เหยียนเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไรเดินออกไปทันที

มองแผ่นหลังเฟิงถิงเซินที่เดินออกไป แล้วก็มองหรงฉือที่สวมชุดนอนเห็นได้ชัดว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ หลังจากที่กู้เหยียนได้สติกลับมา ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าเฟิงถิงเซินก็มาหาหรงฉือเช่นกัน

แต่ระหว่างเฟิงถิงเซินและหรงฉือก็ไม่ได้มีความเกี่ยวพันอะไรกัน

ต่อให้จะคุยเรื่องงาน ก็ควรให้ประธานเฉิงของเฟิงซื่อออกหน้ามาพูดกับอวี้มั่วซินจึงจะถูกต้อง มีเหตุจำเป็นอะไรที่เฟิงถิงเซินต้องมาหาหรงฉือด้วยตนเองในเวลานี้?

เมื่อเห็นกู้เหยียนมองเธอและเฟิงถิงเซินด้วยท่าทางครุ่นคิด หรงฉือก็พอจะเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่เธอไม่ได้พูดอะไรมาก เอ่ยปากถาม “ดึกขนาดนี้แล้วมีเรื่องอะไรเหรอ?”

กู้เหยียนได้สติกลับมา กล่าวว่า “ผมเพิ่งจะคิดไอเดียออก อยากจะคุยกับคุณโดยละเอียดครับ”

แน่นอนว่า ‘ไอเดีย’ ที่พูด หมายถึงไอเดียเรื่องงานอยู่แล้ว

หรงฉือพยักหน้า พลางกล่าว “เข้ามาสิคะ”

ห้องพักของเธอเป็นห้องสวีทสุดหรู ภายในกว้างขวาง และยังมีพื้นที่ทำงานให้ด้วย

หลังจากกู้เหยียนนั่งลงบนโซฟาแล้ว ท้ายที่สุดก็ต้านความอยากไม่ไหว กล่าวถาม “ทำไมประธานเฟิงมาหาคุณเวลาดึกดื่นแบบนี้ล่ะครับ?” เมื่อกล่าวจบ กลัวว่าเธอจะเข้าใจผิด จึงกล่าวเสริมว่า “ผมไม่ได้ต้องการจะสื่ออะไรเป็นพิเศษนะครับ แค่ประหลาดใจเล็กน้อย”

เมื่อครู่ตอนที่เขาเดินมาเจอ สีหน้าของหรงฉือและเฟิงถิงเซินดูไม่มีพิรุธแม้แต่น้อย

ดังนั้น ระหว่างพวกเขาทั้งคู่จะต้องไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านั้นอย่างแน่นอน

เพียงแต่ว่า เขายังคงคิดไม่ออกว่าทำไมเฟิงถิงเซินต้องมาหาหรงฉือเพียงลำพัง

หรงฉือเปิดคอมพิวเตอร์ ได้ยินเขาถามแบบนี้ เธอไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “มาคุยเรื่องส่วนตัวนิดหน่อยค่ะ”

เรื่องส่วนตัว?

กู้เหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ เขาก็นึกถึงหลินอู๋

หรงฉือพยักหน้า “ได้ค่ะ งั้นคุณช่วยสรุปข้อมูลเมื่อครู่หน่อยนะ ฉันขอตัวไปเป่าผมก่อน”

กู้เหยียน “ได้ครับ”

หรงฉือกลับเข้าไปเป่าผมในห้อง

เธอเป่าผมแห้งเดินออกมาจากห้อง เพิ่งจะคุยกับกู้เหยียนได้สักพัก จู่ ๆ โทรศัพท์ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

หรงฉือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเล็กน้อย

เป็นข้อความจากเฟิงถิงเซิน [ซินซินบอกว่าคุณยังไม่ตอบข้อความ]

เมื่อเฟิงถิงเซินเตือนความจำ หรงฉือจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอเกือบจะลืมเรื่องเฟิงจิ่งซินให้เธอทำไปแล้วจริง ๆ

เธอพิมพ์ตอบกลับ [รู้แล้ว]