อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธออยู่ในชั่วโมงเร่งด่วน หลังจากที่เธอกดสั่งก็ปรากฏว่ายังมีผู้โดยสารอีกกว่าสองร้อยคนกำลังรอรถอยู่ด้านหน้าเธอ
อีกอย่าง วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก รอบ ๆ มีผู้ปกครองที่มาส่งบุตรหลานเข้าโรงเรียนเยอะมาก การจราจรในบริเวณนี้จึงค่อนข้างติด
พอเห็นแบบนี้ หรงฉือก็หยุดฝีเท้าลง
เฟิงถิงเซินสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้ตามมา ก็หันกลับไปถามว่า “มีอะไรเหรอ?”
หรงฉือตอบกลับว่า “...ไม่มีอะไร”
สุดท้าย หรงฉือยังคงขึ้นรถของเฟิงถิงเซินอยู่ดี
หลังขึ้นรถ เขาหันหน้ามาเหมือนอยากจะคุยกับเธอ แต่เขายังไม่ทันได้พูดอะไร ก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาเสียก่อน
เฟิงถิงเซินพูดขึ้นว่า “ขอโทษนะ ผมขอรับโทรศัพท์ก่อน”
หรงฉือ “ตามสบาย”
โทรศัพท์น่าจะโทรมาจากต่างประเทศ เฟิงถิงเซินพูดคุยกับอีกฝ่ายด้วยภาษาอังกฤษตลอดทั้งสาย
ฟังจากเนื้อหาที่พวกเขาคุยกัน ดูเหมือนช่วงสองวันนี้เฟิงถิงเซินจะต้องไปที่ประเทศเอนาวา แต่เฟิงถิงเซินบอกพวกเขาว่ามีงานสำคัญในอีกสองวัน เลยจะขอไปช้ากว่าเดิมอีกสองวัน
เขาคุยกับฝั่งนั้นนานมาก
จนกระทั่งรถใกล้จะขับมาถึงฉางโม่ เขาจึงจะวางสายไป
เฟิงถิงเซินกำลังจะพูดอะไร หรงฉือเห็นว่าใกล้จะขับมาถึงบริษัทแล้ว จู่ ๆ ก็พูดขึ้นว่า “หาที่จอดรถข้างหน้านี้แหละ เดี๋ยวฉันเดินเข้าไปเองก็ได้”
เฟิงถิงเซินเข้าใจความหมายของเธอ หันหน้ามองเธอแวบหนึ่ง กลับไม่ได้พูดอะไร และสั่งให้คนขับรถจอดรถด้านหน้าตามที่หรงฉือบอก
รถจอดลงห่างจากฉางโม่ประมาณสองสามร้อยเมตร
หรงฉือลงจากรถ ก่อนจะปิดประตู ก็พูดกับเฟิงถิงเซินด้วยความสุภาพว่า “ขอบคุณ”
เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อยตอบกลับว่า “ไม่เป็นไร”
หรงฉือเห็นรอยยิ้มของเขา ไม่ได้พูดอะไร หมุนตัวก็จากไปแล้ว
อีกด้านหนึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...