คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 517

พริบตาเดียวก็ถึงวันงานเลี้ยงครบรอบฉางโม่แล้ว

บ่ายวันนั้น หรงฉือกับอวี้มั่วซวินไม่ได้ทำงานอีก หลังจากเตรียมตัวอยู่ครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็แต่งกายจัดเต็มมาถึงงานเลี้ยงแล้ว

งานเลี้ยงครบรอบในครั้งนี้ พวกเขาเชิญแขกมามากมาย

พวกเขามาถึงงานเลี้ยงได้ไม่นาน แขกก็เริ่มทยอยมาถึงงานอย่างต่อเนื่อง

เหรินจี่เฟิงก็เป็นหนึ่งในนั้น

แม้เหรินจี่เฟิงจะไม่ชอบหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน แต่เพราะเรื่องงาน เขาเลยไม่ได้พบหน้าหลินอู๋มาช่วงหนึ่งแล้ว เขารู้ว่างานเลี้ยงครบรอบของฉางโม่ในวันนี้ หลินอู๋ก็จะมาด้วย ดังนั้น เขาจึงตั้งใจมาเร็วขึ้นหน่อย

อวี้มั่วซวินกำลังทักทายแขกไม่กี่คนที่เพิ่งจะมาถึง

เมื่อเห็นเหรินจี่เฟิง แม้หรงฉือจะไม่ชอบเขา แต่ก็ยังคงก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทายอย่างสุภาพว่า “ประธานเหริน ไม่ได้เจอกันนานเลย เชิญด้านในค่ะ”

เหรินจี่เฟิงเหลือบมองเธอด้วยความเย็นชาแวบหนึ่ง เห็นหรงฉือพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขาไม่อยากก่อให้เกิดข้อขัดแย้งใด ๆ จึงพยักหน้าตอบกลับอย่างเรียบเฉย เพียงแต่ เขาดูใจลอยชัดเจน ขณะที่ตอบกลับหรงฉือ สายตาก็สอดส่องมองไปรอบ ๆ ห้องโถงใหญ่อย่างรวดเร็ว

ตอนที่มองไม่เห็นหลินอู๋ สายตาของเขาก็ฉายแววผิดหวัง

แต่เขาก็ไม่ถือว่าผิดหวังมากนัก เพราะเขารู้ว่า ปกติเฟิงถิงเซินจะมาเข้าร่วมงานเลี้ยงช้าเป็นปกติอยู่แล้ว

มีแขกคนอื่น ๆ มาอีก เหรินจี่เฟิงซักสายตากลับ และพูดกับหรงฉือด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยว่า “คุณไปทักทายแขกคนอื่นเถอะ”

ทว่า มารยาทที่ควรมี เธอก็ไม่ขาดตกบกพร่อง

เธอยิ้มเล็กน้อย พูดขึ้นว่า “ค่ะ วันนี้แขกเยอะมาก หากมีจุดไหนดูแลไม่ทั่วถึง ขอประธานเหรินให้อภัยด้วย”

น้ำเสียงนี้ของหรงฉือ ทำให้เธอดูเหมือนเป็นเจ้าบ้าน

เหรินจี่เฟิงได้ยินแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ยอมรับว่าไม่อยากไปคิดเล็กคิดน้อยกับเธอ แค่พยักหน้าอย่างเฉยชาเท่านั้น

หรงฉือไม่ได้พูดอะไรมากอีก หันกลับก็ไปทักทายแขกคนอื่น ๆ แล้ว

เธอเพิ่งจะคุยกับคนอื่นได้ไม่นาน เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็มาถึง

เช่นเดียวกับเหรินจี่เฟิง จริง ๆ หรงฉือก็รู้ว่าปกติเฟิงถิงเซินจะเป็นหนึ่งในกลุ่มเล็ก ๆ ที่มาถึงงานเลี้ยงค่อนข้างช้าอยู่แล้ว

“ถิงเซิน คุณหลิน”

เมื่อเฟิงถิงเซินเห็นเหรินจี่เฟิง ก็ยกริมฝีปากยิ้มขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นว่า “ที่แท้ก็ประธานเหรินนี่เอง ไม่ได้เจอกันนานเลย”

เหรินจี่เฟิง “ไม่ได้เจอกันนานเลย”

การเพิกเฉยอย่างเห็นได้ชัดเจนของหรงฉือเมื่อสักครู่ ทำให้หลินอู๋รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรเลยจริง ๆ ตอนนี้เจอคนคุ้นเคย เห็นสายตาที่เหรินจี่เฟิงมองมาที่ตนเอง อารมณ์ก็พลันดีขึ้นไม่น้อยแล้ว

เห็นเหรินจี่เฟิงทักทายเธอ เธอก็พยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ประธานเหริน”

เมื่อเห็นคนอื่นทักทายเฟิงถิงเซินแทนเธอ หรงฉือรู้สึกว่าตัวเองประหยัดแรงไปไม่น้อย เธอจึงพูดว่า “มีแขกมาถึงแล้ว พวกคุณคุยกันไปก่อน ฉันขอตัวสักครู่”

พอได้ยินที่หรงฉือพูด สายตาของเฟิงถิงเซินก็มองมาที่เธอ แล้วพูดขึ้นว่า “คุณไปทำงานเถอะ”

หรงฉือไม่มองเขา พยักหน้าก็จากไปแล้ว

ตอนที่เธอจากไป เฮ่อฉางปั่วกับฉีอวี้หมิงก็มาถึงพอดี