คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 522

เหยียนอวิ้นจือไม่ชอบหลินอู๋ ขณะเดียวกันก็ไม่ชอบเฟิงถิงเซินด้วย

พอเหน็บแนมหลินอู๋เสร็จ เธอก็มองเฟิงถิงเซินพร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า “ก่อนหน้านี้ได้ยินอยู่ตลอดว่าประธานเฟิงกับคุณหลินรักกันมาก ไม่ว่าประธานเฟิงจะไปที่ไหนก็มักจะพาคุณหลินไปด้วย วันนี้ได้เห็นแล้วจึงจะรู้ว่าข่าวลือไม่เกินจริงเลยสักนิด”

เหยียนอวิ้นจือพูดประชดประชันอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับแฝงด้วยรอยยิ้มออกมา คนที่ไม่รู้คงเข้าใจว่าเหยียนอวิ้นจือกำลังชมว่าความสัมพันธ์ของเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋นั้นดีจริง ๆ

เวลานี้ มีคนเข้ามาพูดคุยกับพวกเขาพอดี เมื่อได้ยิน ยิ้มแล้วก็พูดแทรกว่า “ใช่ครับ ประธานเฟิงดีต่อคุณหลินจนไม่รู้จะพูดว่าอย่างไรเลย”

เหยียนอวิ้นจือมองเฟิงถิงเซินด้วยสายตาที่เย็นชา ไม่ได้ตอบและไม่ได้พูดอะไรต่อ ถึงอย่างไร วันนี้ก็เป็นวันสำคัญของฉางโม่ หากเพราะพวกเขาสองคนทำให้บรรยากาศงานเลี้ยงวุ่นวาย มันจะไม่คุ้มค่าเลย

อวี้มั่วซวินกับหรงฉือก็คิดแบบนี้เช่นกัน

อวี้มั่วซวินยิ้มฝืน ๆ พูดขึ้นว่า “ประธานเฟิง ผมกับอาจารย์มีเรื่องต้องไปจัดการนิดหน่อย ขอตัวก่อน”

ประโยคเมื่อครู่นี้ที่เหยียนอวิ้นจือพูดว่า ‘ได้ยินชื่อเสียงมานาน’ นั้น หลินอู๋ย่อมเข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร

เธอสีหน้าไม่ค่อยดีแล้ว

เมื่อครู่เหยียนอวิ้นจือเหน็บแนมหลินอู๋แล้ว ขณะเดียวกันก็ไม่ปล่อยเฟิงถิงเซินไปเช่นกัน แต่บนใบหน้าของเฟิง

ถิงเซินกลับไม่แสดงอารมณ์โกรธแต่อย่างใด หลังอวี้มั่วซวินพูดจบ เขายังคงรักษารอยยิ้มและมารยาทไว้ พร้อมกับพูดว่า “ไม่เป็นไร พวกคุณไปทำงานเถอะ”

พูดจบ ก็พยักหน้าอย่างสุภาพ และจากไปพร้อมกับหลินอู๋แล้ว

หลังจากพวกเขาออกไปได้ไม่นาน เหยียนอวิ้นจือจึงจะกระซิบถามหรงฉือว่า “พวกเธอเหลือเวลาอีกเท่าไร กว่าช่วงทบทวนตัวเองจะสิ้นสุดลง?”

หรงฉือตอบตามจริงว่า “ไม่ถึงครึ่งเดือนค่ะ”

เหยียนอวิ้นจือเม้มริมฝีปาก พูดว่า “ครั้งนี้อย่าทำผิดพลาดอีกละ”

“คงจะไม่แล้วค่ะ”

ฟังจากที่อาจารย์เธอพูด หากไม่มีเหตุไม่คาดฝันอะไร เดือนหน้าเธอน่าจะไม่จำเป็นต้องไปที่ฐานอีก

“เช่นนั้นก็ดี”

ได้ยินเธอพูดแบบนี้ เหยียนอวิ้นจือก็วางใจขึ้นมากแล้ว บีบแก้มเล็กของหรงฉือ พูดว่า “พอเธอหย่าอย่างเป็นทางการแล้ว อาจารย์แม่จะจัดฉลองให้เธอสักหน่อย”

เขามองแวบหนึ่ง กำลังจะชักสายตากลับ กลับสบเข้ากับสายตาของเฟิงถิงเซินเข้า

เขาไม่ได้สนใจเลย แต่เขาเหมือนจะสังเกตเห็นถึงอะไรบางอย่าง หยุดครู่หนึ่ง ก็หันหน้าไปมองเฟิงถิงเซินอีกครั้ง

ทันทีที่มอง เขาจึงพบว่าเฟิงถิงเซินกำลังมองหรงฉืออยู่จริง ๆ

พอสังเกตเห็นจุดนี้ สีหน้าของเขาก็มืดมนลง

เวลานี้ เฟิงถิงเซินชักสายตากลับมาแล้ว

พอเห็นแบบนั้น เหรินจี่เฟิงก็รู้สึกว่าตัวเองอาจจะคิดมากเกินไป ถึงอย่างไร เฟิงถิงเซินดีต่อหลินอู๋มากจริง ๆ

ทว่าเขายังคงไม่วางใจ แอบเหลือบมองไปทางเฟิงถิงเซินเป็นระยะ ๆ

ผ่านไปได้ไม่นาน เขาก็พบว่า เขา...ไม่ได้คิดมากเกินไปเลย

เพราะตอนที่เฟิงถิงเซินกำลังคุยกับคนอื่น สายตาของเขาก็มองไปยังหรงฉืออีกครั้งหนึ่งแล้ว