คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 540

อีกด้านหนึ่ง

ฉีอวี้หมิงและคนอื่น ๆ ยังไม่นอน

สถานการณ์ของทางด้านหรงฉือ ฉีอวี้หมิงไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่ก็เห็นอะไรอยู่บ้าง

เห็นว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน และคนอื่นกลับไปนอนกันหมดแล้ว ไม่รู้ว่าเขานึกอย่างไร แท็กหาเฟิงถิงเซินในกลุ่ม [นอนหรือยัง?]

ด้านเฟิงถิงเซินไม่ได้ตอบกลับ

ฉีอวี้หมิงก็ไม่ได้ใส่ใจ ไม่นานข้อความที่สองก็ส่งออกไป [สองวันนี้ซินซินทำอะไรอยู่?]

เฮ่อฉางปั่วกับหลินอู๋และคนอื่น ๆ ยังไม่นอน ฉีอวี้หมิงเพิ่งส่งข้อความในกลุ่ม พวกเขาก็สังเกตเห็นแล้ว

หลังจากที่เฮ่อฉางปั่วดูจบ ก็ถามว่า “ทำไมจู่ ๆ ก็ถามถึงซินซิน?”

ฉีอวี้หมิงกระซิบพูดว่า “ด้านหรงฉือคืนนี้นายก็น่าจะสังเกตเห็นแล้วใช่ไหม? ความสัมพันธ์ของเธอกับอวี้มั่วซวินดีจริง ๆ คืนนี้พวกเขาทั้งร้องเพลงด้วยกัน ดูละครด้วยกัน แล้วยังไปดูหิ่งห้อยด้วยกันอีก ดูมีความสุขกันมาก เปลี่ยนเป็นเมื่อก่อน หากมีกิจกรรมแบบนี้ อย่างไรเธอต้องพาซินซินมาด้วยแน่ ๆ แต่ตอนนี้...ในใจเธอมีแค่อวี้มั่วซวินนั่นเท่านั้น”

เฮ่อฉางปั่วชะงักไปเล็กน้อย ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรกับฉีอวี้หมิงดี

ฉีอวี้หมิงเห็นว่าเฟิงถิงเซินยังไม่ตอบกลับ จึงหันหน้าไปถามหลินอู๋ว่า “ถิงเซินนอนแล้วเหรอ?”

หลินอู๋ก็กำลังดูข้อความในกลุ่มอยู่ เมื่อได้ยิน เธอกำลังจะพูดอะไร ในกลุ่มก็มีความเคลื่อนไหวแล้ว

เฟิงถิงเซิน [ยังไม่นอน สองวันนี้ซินซินเล่นอยู่ที่บ้าน ทำไมเหรอ?]

พอเห็นข้อความของเฟิงถิงเซิน หลินอู๋ก็ชะงักไป

คืนนี้เธอสามารถบอกได้ว่าน่าเบื่อสุด ๆ เธอก็ส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซินแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเพราะเขายุ่งเกินไปหรือเปล่า เฟิงถิงเซินจึงไม่ตอบกลับเธอมาเลย

ตอนนี้เห็นเฟิงถิงเซินตอบกลับฉีอวี้หมิงแล้ว เธอกำโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือแน่น

ในเวลานี้เอง ในที่สุดเฟิงถิงเซินก็ตอบกลับข้อความส่วนตัวของเธอแล้ว [เพิ่งทำงานเสร็จ มีอะไรเหรอ?]

เวลานี้ เฟิงถิงเซินส่งข้อความมาในกลุ่มอีกว่า [เห็นฝนดาวตกไหม? วันนี้พวกนายเที่ยวสนุกกันหรือเปล่า?]

ฉีอวี้หมิงก็คุยกับเขาขึ้นมา

วันรุ่งขึ้น

จี้ชิงเยว่มีการใช้ชีวิตและการนอนที่ค่อนข้างมีวินัย วันรุ่งขึ้นฟ้ายังไม่สว่างเขาก็ตื่นแล้ว

เขาล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ กำลังเดินเล่นรอบ ๆ อยู่สักพักหนึ่ง พอท้องฟ้าสว่างเดินกลับมาบริเวณใกล้เต็นท์ ก็ชนเข้ากับหลินอู๋ที่ตื่นแล้ว และเตรียมจะไปเดินเล่นพอดี

หลินอู๋หยุดฝีเท้าลง พยักหน้าแล้วทักทาย “อรุณสวัสดิ์”

จี้ชิงเยว่ก็พยักหน้าพูดว่า “อรุณสวัสดิ์”

หลินอู๋ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง สายตาของจี้ชิงเยว่กลับมองไปทางเต็นท์ของหรงฉือ เมื่อเห็นว่าหรงฉือก็ตื่นแล้ว เขาชักสายตากลับ พยักหน้ากับหลินอู๋อีกครั้ง ก่อนจะเดินไปหาหรงฉือโดยไม่หันกลับมามองด้วยซ้ำ เหลือเพียงหลินอู๋ที่ยังยืนอยู่ที่เดิมตามลำพัง ส่วนคำทักทายที่เธออยากจะพูด ก็ไม่มีโอกาสได้พูดมันออกมา