หรงฉือ “...”
ระหว่างพวกเขามีอะไรต้องคุยกันด้วยเหรอ?
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ หรือว่าแกล้งไม่เข้าใจกันแน่?
เวลานี้ เฟิงจิ่งซินดึงหรงฉือเข้าไปคุยพอดี หรงฉือจึงไม่ได้สนใจเฟิงถิงเซินอีก และยังคงตั้งใจแค่คุยกับเฟิงจิ่งซินเท่านั้น
เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พยายามจะหาเรื่องคุยกับหรงฉืออีก แต่หลังจากที่อาหารมาเสิร์ฟ เขากลับเป็นฝ่ายคีบอาหารให้หรงฉือก่อน
หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย หลังจากตั้งสติได้ ก็พูดเสียงเรียบว่า “ไม่ต้อง ฉันทำเองได้”
เฟิงถิงเซินก็คีบอาหารให้เฟิงจิ่งซินด้วยเหมือนกัน ดังนั้น เธอจึงไม่เข้าใจว่าทำไมหรงฉือถึงไม่ยอมให้เฟิงถิงเซินช่วย เธอพูดขึ้นว่า “คุณแม่ คุณพ่ออยากจะคีบอาหารให้ คุณแม่ก็ยอมให้คุณพ่อช่วยสิคะ”
หรงฉือ “...”
เฟิงถิงเซินยิ้ม จากนั้นก็คีบเนื้อใส่ถ้วยให้เธออีกหนึ่งชิ้น
พนักงานเพิ่งเข้ามาเสิร์ฟอาหาร ประตูห้องส่วนตัวของพวกเขาเลยเปิดออกพอดี ซุนเยว่ชิง คุณยายซุนและคนอื่นเดินผ่านห้องส่วนตัวของพวกเขาไป เห็นทั้งบทสนทนาของทั้งสามคน และเฟิงถิงเซินที่เป็นฝ่ายคีบอาหารให้หรงฉืออยู่ในสายตา
ในระหว่างนั้น พวกเขาต่างอึ้งไปเล็กน้อย
ทว่า หรงฉือและคนอื่นไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขา
พนักงานที่เสิร์ฟอาหารให้หรงฉือและคนอื่นเสร็จ เตรียมจะจากไปกลับสังเกตเห็นพวกเขา แต่ก่อนที่พนักงานจะเอ่ยปาก ซุนเยว่ชิงก็ได้สติกลับมา จากนั้นก็พยุงคุณยายซุนเดินไปข้างหน้าแล้ว
ซุนลี่เหยาเม้มริมฝีปาก เดินตามซุนเยว่ชิงและคุณยายซุนไปพร้อมกับเซี่ยงหรูฟางและคนอื่น ๆ
หลังจากเข้าไปในห้องส่วนตัว เซี่ยงหรูฟางก็อดไม่ได้เอ่ยปากพูดว่า “ไหนว่าเฟิงถิงเซินเกลียดหรงฉือมากไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่ว่าจะบังเอิญเจอกันคราวก่อน หรือว่าเมื่อกี้นี้ เขากลับดูเหมือนทำดีต่อหรงฉือมากเลยล่ะ นี่มัน...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...