ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว
ตอนที่หรงฉือชักสายตากลับ แล้วก้มหน้าดูโทรศัพท์ไปพลาง กินอย่างช้า ๆ ไปพลาง ทันใดนั้นก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาถามเธอว่า “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าขอช่องทางติดต่อได้ไหมครับ?”
หรงฉือเงยหน้า พูดเสียงเรียบว่า “ขอโทษค่ะ ไม่สะดวก”
ชายหนุ่มคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย แล้วถามว่า “เพราะคุณมีแฟนแล้วใช่ไหมครับ?”
หรงฉือไม่อยากพูดอะไรมาก
เธอเริ่มขมวดคิ้ว และกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินก็กลับมาแล้ว
เฟิงจิ่งซินตะโกนอย่างมีความสุข “คุณแม่คะ!”
หรงฉือส่งเสียง “อืม” เสียงหนึ่ง
ชายหนุ่มคนนั้นเห็นเฟิงจิ่งซินเรียกหรงฉือว่าแม่แถมโผเข้ามาในอ้อมแขนเธอ ก็มองเฟิงถิงเซินแวบหนึ่ง
เฟิงถิงเซินมีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นเป็นที่สุด และกิริยาท่าทางก็ดูสง่างามไม่ธรรมดา แค่มองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา
ยิ่งไปกว่านั้น เฟิงจิ่งซินยังหน้าตาเหมือนเฟิงถิงเซินเอามาก ๆ...
หลังจากที่เด็กหนุ่มคนนั้นเริ่มเข้าใจขึ้นมา ก็รีบพูดว่า “ขอโทษครับ” แล้วเดินจากไป
เฟิงจิ่งซินมองหรงฉือด้วยความสงสัย ก่อนจะถามว่า “คุณแม่ คุณลุงคนนั้นเป็นใครเหรอคะ?”
หรงฉือ “คนแปลกหน้าน่ะ”
“อ้อ”
เฟิงถิงเซินเห็นทุกอย่าง แต่ไม่ได้พูดอะไร หลังจากเก็บว่าวขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว เขาจึงจะเอ่ยปากถามว่า “เดี๋ยวไปกินหม้อไฟกันไหม?”
คำพูดนี้แน่นอนว่าพูดกับหรงฉือ
หรงฉือพูดเสียงเรียบว่า “ได้”
วัตถุดิบสำหรับทำหม้อไฟได้ให้คนเตรียมไว้ล่วงหน้าให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว
ตอนนี้พวกเขาอยากจะทำหม้อไฟกินเองจึงไม่ถือว่าเป็นเรื่องยุ่งยากอะไร
ตอนที่กินหม้อไฟ ส่วนใหญ่เฟิงถิงเซินจะเป็นคนดูแลความต้องการของเฟิงจิ่งซิน


ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...