แม้เฉิงหยวนจะไม่ได้พูดอะไร แต่ดูจากสีหน้าของเขา หลินอู๋ก็เดาได้ทันทีว่า เฟิงถิงเซินต้องทำเรื่องบางอย่างเพราะหรงฉือ ซึ่งเป็นเรื่องที่เธอไม่รู้แน่ ๆ
สำหรับเรื่องนี้ หลินอู๋ไม่แปลกใจเลย
ถึงขนาดมีการเตรียมใจเอาไว้แล้วด้วย
แต่ทว่า ในยามนี้หัวใจของเธอกลับไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่เธอคาดไว้เมื่อก่อนหน้านี้
ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็ไม่ได้เผยความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกมา ยังคงยิ้มแย้ม หลังจากนั้นก็พูดกับเฉิงหยวนว่า “ฉันรู้แล้ว ขอบคุณสำหรับการเตือนของคุณ”
เฉิงหยวนเห็นรอยยิ้มของเธอ ก็ชะงักไป
หลินอู๋กลับไม่ได้พูดอะไรมาก ก็หันหลังจากไปแล้ว
......
พริบตาเดียว ก็วันอาทิตย์แล้ว
นับตั้งแต่คุณยายหรงป่วยหนักเมื่อคราวก่อน คุณย่าเฟิงได้อ้างอิงตามสภาพร่างกายของคุณยายหรง แล้วส่งของมีค่าจำนวนไม่น้อยมาให้เธอ
เข้าวันนี้ ญาติที่เมืองเหยียนเฉิงของคุณยายหรงส่งของพื้นเมืองมาให้ คุณยายหรงเห็นว่าหรงฉือว่าง ๆ เลยจะให้เธอแบ่งของส่งไปให้คุณย่าเฟิงบ้าง
หรงฉือมาถึงบ้านเดิมแล้ว พอเข้าบ้านไป ไม่เห็นคุณย่าเฟิง กลับเห็นเฟิงถิงเซินและเฟิงจิ่งซินแค่สองคน
เฟิงถิงเซินกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องรับแขก
เฟิงจิ่งซินเห็นเธอ ก็โผเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าตกใจ “คุณแม่!”
หรงฉือก้มลงไปอุ้มเธอ “มาตั้งแต่เมื่อไร?”
“คุณพ่อบอกว่าพวกเราต้องอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าทวดให้มากๆ ดังนั้นพวกเราเลยกลับมาตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นแล้วค่ะ”
หรงฉือได้ยิน เหลือบมองเฟิงถิงเซินแวบหนึ่ง ก็พยักหน้าเบา ๆ
เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้อ่านหนังสือต่อ สายตาของเขามองไปที่สองแม่ลูก พอเห็นพ่อบ้านกับคนรับใช้หลายคนช่วยกันขนของเข้ามาในบ้าน เขาก็เอ่ยปากขึ้นว่า “เอาของมาให้คุณย่าเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...