คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 615

เซี่ยงหรูฟางได้ยิน ก็ขมวดคิ้วด้วยความกังวล ก่อนจะพูดขึ้นว่า “แล้ว แล้วนี่จะทำยังไงดีละ? ถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากถิงเซิน พวกเราแทบจะไม่มีทางคว้างานประมูลในครั้งนี้ได้เลย”

ใช่แล้ว ที่หลินอู๋ไปหาเฟิงถิงเซินในครั้งนี้ ก็แค่ต้องการให้เขาช่วยพวกเธอคว้างานประมูลของรัฐบาลที่เล็งไว้

เพราะเรื่องนี้ หลินอู๋จึงโทรศัพท์มาหาเฟิงถิงเซินตั้งแต่เช้าแล้ว แต่ทางเฟิงถิงเซินกลับไม่มีใครรับสายเลย เธอถึงต้องเข้ามาที่เฟิงซื่อกรุ๊ปด้วยตัวเองอีกครั้งเมื่อครู่นี้

เพียงแต่ ที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงคือ เธอคว้าน้ำเหลวอีกแล้ว

เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างมาก หลินลี่ไห่ก็กำลังรอข่าวจากหลินอู๋อยู่

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงแวะมาที่ซวิ่นตู้ด้วยตัวเอง พอเห็นว่าตอนนี้ยังไม่ถึงบ่ายโมงดี หลินอู๋ก็กลับมาแล้ว เขาพอจะเดาถึงผลลัพธ์ได้แล้ว ถามขึ้นว่า “ไม่ได้เจอถิงเซินใช่ไหม?”

หลินอู๋ก้มหน้าลง ตอบกลับว่า “ค่ะ เฉิงหยวนบอกว่าเขาออกไปคุยงานข้างนอกแล้ว”

หลินลี่ไห่ขมวดคิ้วแน่น

เรื่องที่ระหว่างหลินอู๋กับเฟิงถิงเซินเกิดปัญหาขึ้น เขาก็ได้รับรู้ข่าวนี้แทบจะในทันที

เขาเหมือนกับเซี่ยงหรูฟางและคนอื่น ๆ ตอนแรกต่างก็คิดว่าปัญหาไม่ได้ใหญ่มาก

แต่ช่วงนี้หลินอู๋มักจะติดต่อหาเฟิงถิงเซินไม่ได้อยู่เรื่อยเลย ส่วนระหว่างเฟิงถิงเซินกับหรงฉือกลับยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น...

พอคิดได้แบบนี้ ในฐานะที่เป็นพ่อร่วมกันของทั้งหลินอู๋และหรงฉือ หลินลี่ไห่ก็รู้สึกซับซ้อนในใจขึ้นมาชั่วขณะ

เขาเหลือบมองหลินอู๋ที่ช่วงนี้ดูผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ในขณะนั้นก็เงียบไปพูดอะไรไม่ออกเลย

ซุนลี่เหยาเห็นคนในบ้านมีท่าทางที่เศร้าหมอง ก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก กัดฟันกรอดด้วยความเกลียดชังแล้วพูดว่า “หรงฉือมีอวี้มั่วซวินอยู่แล้วแท้ ๆ ยังจะพยายามมาสร้างความแตกแยกความสัมพันธ์ของพี่เขยกับพี่อีก ฉันว่าเธอจงใจแน่ ๆ!”

เรื่องนี้ คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้พูดอะไร

หากเฟิงถิงเซินกับหรงฉือหย่ากันแล้ว บางทีพวกเขาอาจจะสามารถทำอะไรได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม แต่หรงฉือกับเฟิงถิงเซินยังไม่ได้หย่ากันเลย...

ซุนลี่เหยามองไปทางหลินลี่ไห่ แล้วฮึดฮัดพูดว่า “อาเขย หรือไม่งั้นอาเขยไปพูดกับหรงฉือหน่อย ให้เธออย่าทำเกินไปนัก!”

เมื่อเผชิญหน้ากับคำตอบของเฟิงถิงเซิน หลินอู๋ก็ก้มหน้าลง หยุดเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “คุณกำลังยุ่งอยู่เหรอ?”

“ใช่ ตอนนี้ยังอยู่นอกเมือง”

หลินอู๋ได้ยิน ก็ชะงักไป

เฟิงถิงเซินดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นว่าเธอชะงักไป จากนั้นก็พูดอีกว่า “สองวันนี้ผมจะค่อนข้างยุ่ง อาจจะต้องรออีกสองสามวันจึงจะกลับไปได้”

หลินอู๋ “อย่างนั้นเหรอ...”

“ใช่” เฟิงถิงเซินพูดมาถึงตรงนี้ ก็ถามอีกว่า “มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

เมื่อก่อนตอนที่เธอต้องการให้เฟิงถิงเซินช่วย เธอไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปากเองด้วยซ้ำ ล้วนเป็นเฟิงถิงเซินที่เป็นฝ่ายเสนอจะช่วยก่อนเสมอ

แต่ตอนนี้พอเห็นว่าเขาทำท่าเหมือนไม่รู้อะไรเลย หลินอู๋กำโทรศัพท์แน่น ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอจึงจะพูดว่า “ฉัน...”