คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 617

การประมูลในครั้งนี้ สุดท้ายฉางโม่ก็ได้ไป

ที่หลินซื่อพลาดการประมูล ก็ถือว่าอยู่ในความคาดการณ์ของคนตระกูลหลินและคนตระกูลซุน

เพียงแต่ เห็นบริษัทยักษ์ใหญ่มาเข้าร่วมการประมูลมากมาย แต่สุดท้ายฉางโม่ยังคงเป็นผู้ชนะ คนตระกูลหลินและคนตระกูลซุนต่างรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

การประมูลในครั้งนี้ไม่สามารถคว้าเอาไว้ได้ คนตระกูลหลินและคนตระกูลซุนย่อมผิดหวังอย่างแน่นอน

แต่ทว่า นอกจากเรื่องนี้แล้ว พวกเขายังมีเรื่องกังวลอื่น ๆ อีก

อย่างเช่นโปรเจกต์ที่หลินซื่อเทคโนโลยีพัฒนาขึ้นภายใต้ความช่วยเหลือของเฟิงถิงเซิน ตอนนี้กลับติดอยู่ในช่วงคอขวดอีกครั้ง หากอยากเดินหน้าพัฒนาต่อไป เงินทุนก็กลับมาเป็นปัญหาอีก

ไม่ใช่แค่หลินซื่อเทคโนโลยี ทางซวิ่นตู้เองก็กำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นเดียวกัน

หากเงินทุนไม่สามารถตามให้ทัน โปรเจกต์ที่อยู่ในมือของพวกเขาทั้งหมดก็จะเกิดปัญหาขึ้นได้

แต่ว่าตอนนี้พวกเขาไม่มีเงินทุนมากขนาดนั้น...

……

หรงฉือไม่รู้เรื่องระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋เลย

หลังจากคว้าการประมูลมาได้ ตอนนี้เธอเลยยิ่งยุ่งหนัก ถึงขั้นวันเสาร์ยังต้องมาทำงานล่วงเวลา

ในวันอาทิตย์ ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะได้พักผ่อนสักหนึ่งวัน เฟิงจิ่งซินกลับมาที่บ้านตระกูลหรงตั้งแต่เช้าตรู่

เมื่อวานหรงฉือเหนื่อยทั้งวันแล้ว วันนั้นเลยตื่นสาย เฟิงจิ่งซินมาถึงแล้ว กลับไม่ได้ปลูกเธอให้ตื่น แต่นั่งรออย่างว่าง่ายในห้อง เมื่อเห็นว่าเธอตื่น ก็ซุกตัวเข้ามาอ้อมแขนแล้วพูดว่า “คุณแม่ตื่นแล้วเหรอคะ? หิวไหม? คุณพ่ออยู่ชั้นล่าง และมีเรื่องจะคุยกับคุณแม่ด้วยนะ”

หรงฉือเพิ่งตื่นเดิมทียังคงมีความง่วงอยู่นิดหน่อย พอได้ยิน สมองก็พลันตื่นตัวขึ้นมาไม่น้อย

เฟิงจิ่งซินมาอย่างกะทันหัน คนอื่น ๆ ในตระกูลหรงล้วนไม่ได้อยู่บ้าน สิบกว่านาทีต่อมา ตอนที่หรงฉือลงมาชั้นล่างก็เห็นเฟิงถิงเซินที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ในห้องรับแขก

เมื่อเห็นเธอ เขาก็ทักทายเธอด้วยสีหน้านิ่ง ๆ ว่า “ตื่นแล้วเหรอ?”

ในฐานะบริษัทผู้บุกเบิกที่อยู่แถวหน้าของเทคโนโลยี หากบริษัทต้องการรักษาความเป็นนวัตกรรมและความก้าวหน้าเอาไว้อย่างต่อเนื่อง ก็จำเป็นต้องสร้างระบบความได้เปรียบทางการแข่งขันแบบผสมผสาน ที่คนอื่นยากจะลอกเลียนแบบได้

สำหรับเรื่องนี้ ฉางโม่ยังค่อนข้างขาดแคลน

พอคิดมาถึงตรงนี้ เธอก็หยุดลงเล็กน้อย ก่อนจะถามว่า “เมื่อไร?”

“เขาเพิ่งมาถึงตูเฉิงเมื่อวาน ก็นัดผมไปทานอาหารกลางวันแล้ว อีกเดี๋ยวไปด้วยกันไหม?”

หรงฉือ “...โอเค เข้าใจแล้ว”

ตอนนี้สิบโมงกว่าแล้ว เธอยังไม่ได้ทานอาหารเช้าเลย เธอจึงพูดว่า “คุณส่งที่อยู่มาให้ฉัน อีกเดี๋ยวฉันจะ...”

เธอยังพูดไม่จบ เฟิงถิงเซินมองเธอก็พูดขึ้นว่า “ผมรอคุณ”

หรงฉือชะงักไป หลังจากนั้นจึงพูดเสียบเรียบว่า “ไม่เป็นไร ฉันไปเองก็ได้”