คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 622

อาหารมื้อนี้ ทั้งสามคนใช้เวลาทานทั้งหมดเกือบสองชั่วโมงกว่าจะเสร็จ

หลังจากทานอาหาร ซูฉีอยากแนะนำผู้รับผิดชอบโปรเจกต์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องให้เธอรู้จัก พวกเขาจึงย้ายไปอีกสถานที่หนึ่ง

หลังจากถึงที่หมาย เฟิงถิงเซินยังคงนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ

อาจเป็นเพราะเฟิงถิงเซินกับซูฉีต่างให้เกียรติเธออย่างมาก หรืออาจเป็นเพราะตอนนี้คนในแวดวงต่างก็รู้ว่าเธอมีความสามารถไม่น้อย ดังนั้นตอนที่ได้พบกับผู้รับผิดชอบโปรเจกต์คนอื่น ๆ พวกเขาต่างก็ให้เกียรติต่อเธอมากเช่นกัน

การพูดคุยของพวกเขาเป็นไปอย่างราบรื่น

ขณะที่ท้องฟ้าใกล้จะมืด จู่ ๆ โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้น

เฟิงถิงเซินเห็นสายเรียกเข้า พอเหลือบมองหรงฉือครั้งหนึ่งก็กดรับสายขึ้นมา “ซินซิน มีอะไรหรือเปล่า?”

หรงฉือเดิมทีไม่ได้สนใจเลยว่าเขาคุยโทรศัพท์กับใคร แต่หลังจากรู้ว่าคนที่เขาคุยด้วยคือเฟิงจิ่งซิน ท่าทางการดื่มชาก็ชะงักไปเล็กน้อย

ตอนนี้เฟิงจิ่งซินอยู่ในห้องนอนของเฟิงถิงเซิน

ห้องนอนของเฟิงถิงเซินถูกเธอรื้อค้นจนเละเทะไปหมด

เธอกำโทรศัพท์ไว้ ขอบตาแดงก่ำถามขึ้นว่า “ใบทะเบียนสมรสของคุณพ่อกับคุณแม่ล่ะคะ? หนูค้นทั่วห้องของคุณพ่อกับคุณแม่จนหมดแล้วก็ยังหาไม่เจอ พวกคุณ...พวกคุณแอบหย่ากันลับหลังหนูใช่ไหม?!”

สีหน้าของเฟิงถิงเซินหม่นลงเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้ถามเธอว่าทำไมถึงพูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมา เพียงเอ่ยปากอย่างสุขุมว่า “เปล่าสักหน่อย ใบทะเบียนสมรสอยู่กับคุณแม่หนู ถ้าอยากรู้ว่าอยู่ที่ไหน โทรศัพท์ไปถามคุณแม่หนูดูไหม?”

ตอนที่เฟิงจิ่งซินหาใบทะเบียนสมรสของพวกเขาไม่เจอ เธอคิดจริง ๆ ว่าพวกเขาหย่ากันลับหลังเธอแล้ว พริบตาเดียวขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมา

พอได้ยินเฟิงถิงเซินพูดแบบนี้ เธอจึงจะวางใจลงบ้าง ปาดน้ำตาแล้วถามว่า “จริงเหรอคะ?”

เฟิงถิงเซินหัวเราะ “พ่อจะโกหกหนูทำไม? จริงหรือเปล่าหนูถามคุณแม่หนูก็รู้แล้ว”

เฟิงจิ่งซินส่งเสียงฮึครั้งหนึ่ง ไม่พูดอะไรก็วางสายไปทันที

พูดจบ หรงฉือก็หยุดเล็กน้อย ก่อนจะถามว่า “ทำไมจู่ ๆ หนูถึงสนใจเรื่องนี้ล่ะ? หรือว่า...เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

พอพูดถึงเรื่องนี้ เฟิงจิ่งซินก็ทำปากยื่นออกมา แล้วพูดว่า “วันนี้เพื่อน ๆ ในห้องเรียน พอหนูบอกว่าคุณแม่ไม่ได้กลับมาอยู่ที่บ้านนานแล้ว เพราะทำงานเลยไปอยู่บ้านคุณยายทวดตลอด พวกเขาต่างก็ยืนยันกันใหญ่เลยว่า คุณแม่กับคุณพ่อต้องหย่ากันแล้วแน่ ๆ ดังนั้นคุณแม่ถึงได้เอาแต่อยู่บ้านคุณยายทวดไม่ยอมกลับบ้านค่ะ...”

เธอไม่เชื่อ ต่อมาพวกเขายังบอกอีกว่าหากอยากรู้ว่าพวกเขาหย่ากันแล้วหรือไม่ แค่ดูว่าใบทะเบียนสมรสของพวกเขายังอยู่หรือเปล่า ก็จะสามารถพิสูจน์ได้แล้ว

ดังนั้น...

หรงฉือเข้าใจแล้ว

เธอหลุบสายตาลงต่ำ และนิ่งเงียบไป

แต่เฟิงจิ่งซินไม่ทันได้สังเกต พอรู้ว่าพวกเขายังไม่ได้หย่ากัน เธอก็พลันดีใจขึ้นมา จากนั้นก็ถามอีกว่า “คุณแม่เลิกงานหรือยังคะ? ใบทะเบียนสมรสของคุณแม่กับคุณพ่อ คุณแม่เก็บไว้ในห้องนอนบ้านคุณยายทวดใช่ไหม? หนูจะไปเอามาเดี๋ยวนี้!”