คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 633

ช่วงสองปีมานี้เฟิงจิ่งซินห่างเหินจากหรงฉือมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นกลายเป็นไม่ชอบหรงฉือ พวกเขาล้วนเห็นอยู่ในสายตา

พวกเขายังคิดว่าเฟิงจิ่งซินจะไม่ชอบหรงฉือตลอดไป จนพวกเธอสองแม่ลูกห่างเหินกันโดยสิ้นเชิง

แต่กลับคาดไม่ถึงว่า...

เรื่องที่ตอนนี้หรงฉือทำงานอยู่ในฉางโม่ ตอนแรกพวกเธอไม่รู้ แต่ตอนนี้ชื่อเสียงของฉางโม่โด่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งในและต่างประเทศ พวกเธอไม่อยากรู้ก็เป็นไปได้ยากยังเป็นเรื่องยาก

พวกเขาคิดไม่ถึงว่า ตอนนั้นหรงฉือไม่เพียงทำตามที่พูดจริง ๆ ว่าจะไปจากเฟิงถิงเซิน ตอนนี้ยังเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็วที่ฉางโม่ด้วย

ส่วนเรื่องของเธอกับอวี้มั่วซวิน...

ตอนนี้เห็นหรงฉือนั่งโต๊ะเดียวกันกับเฟิงถิงเซิน ก็แทบไม่มองเฟิงถิงเซินเลยสักนิด สีหน้าท่าทางที่สงบนิ่งนั้น ราวกับได้ปล่อยวางเฟิงถิงเซินไปแล้วจริง ๆ

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ได้ยินเรื่องของเธอกับอวี้มั่วซวิน จริง ๆ พวกเธอต่างก็ไม่เชื่อสักเท่าไร

ถึงอย่างไร หรงฉือรักเฟิงถิงเซินมากแค่ไหน พวกเขารู้ดี แล้วจะเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นอย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?

ตอนนี้เห็นเธอปฏิบัติต่อเฟิงถิงเซินแตกต่างไปจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง พวกเธอจึงเชื่อจริง ๆ ว่า หรงฉือปล่อยวางเฟิงถิงเซินไปแล้วจริง ๆ

พอได้ยินว่าเฟิงซื่อกับฉางโม่ร่วมมือกันได้ดีมาก พวกเธอจึงหันไปมองหรงฉือแวบหนึ่ง

ก็ไม่รู้ว่าความร่วมมือระหว่างเฟิงซื่อกับฉางโม่ หรงฉือจะเข้าร่วมหรือไม่

ตอนที่ได้ยินพวกเขาพูดถึงเรื่องนี้ หรงฉือไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้น ดูเหมือนว่าในใจไม่เกิดระลอกคลื่นใด ๆ เลย พวกเธอจึงเก็บสายตากลับไป

หลังจากมื้ออาหาร หรงฉือล้วนอยู่กับคุณย่าเฟิงเป็นส่วนใหญ่

ส่วนซางเชี่ยนและเฟิงถิงหลิน นอกจากตอนแรกที่เธอพยักหน้าทักทายคนแล้ว ก็ไม่ได้พูดคุยกับพวกเธออีกเลย

ในขณะเดียวกัน เฟิงถิงหลินกับซางเชี่ยนก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าไปพูดคุยกับเธอก่อนเช่นเดียวกัน

เมื่อก่อนพวกเธอไม่คิดเลยว่า หลังจากที่เฟิงถิงเซินมีลูกสาวแล้ว จะรักและเอ็นดูเธอขนาดนี้

ถึงอย่างไร ปกติเฟิงถิงเซินดูเหมือนจะมีรอยยิ้มบนใบหน้าอยู่เสมอ แต่ความจริงแล้วเขาเป็นคนที่เย็นชามากคนหนึ่ง

ก่อนจะมีเฟิงจิ่งซิน นอกจากคุณย่าเฟิงแล้ว เขาดูเหมือนจะเข้ากับคนอื่น ๆ ในครอบครัวได้ดี แต่ในความเป็นจริง กลับรักษาระยะห่างแบบไม่ใกล้ไม่ไกลกับคนอื่น ๆ ในครอบครัว...

หรงฉือส่ายหน้า “ไม่ล่ะ เดี๋ยวฉันจะโทรหาเธอเอง”

เมื่อเห็นหรงฉือมีท่าทียืนกราน เฟิงถิงเซินก็พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้รั้งอีก ทว่ากลับเป็นฝ่ายลุกขึ้นแล้วพูดว่า “ผมไปส่งคุณ”

หรงฉือพยักหน้าพูดว่า “อืม”

คนอื่นล้วนฟังออกว่าเฟิงถิงเซินมีเรื่องอยากจะพูดกับหรงฉือ

ดังนั้น พวกเธอก็ไม่ได้ตามไปอย่างรู้กาลเทศะ